Immagini della pagina
PDF
[ocr errors]

10. ευ λέγων * 22. ουδέποτε

[ocr errors]

πιστευκώς μή άλλως ταύτα έχειν άμεινον ή έχει, μετά πολλής αδείας και γαλήνης, ουδενός αυτό τοιούτου παρενοχλούντος, εσδίει και κοιμάται ύπτιος, αφεικώς τους πόδας και τας χείρας, ώσπερ 'Οδυσσεύς από της Σχερίας αποπλέων οίκαδε. και μην ουχί κατά 12 ταύτα μόνον ουδέν προσήκει το ήδύ τό Επικούρω, αλλά και 5 κατ' εκείνα, ο γαρ Επίκουρος ούτος, όστις ποτέ εστιν ο σοφός, ήτοι φαγείν έχει ή ού, ει μεν ουκ έχει, ουχ όπως ήδέως ου ζήσεται, αλλ' ουδε ζήσεται ει δε έχει, ήτοι παρ' εαυτού ή παρ' άλλου. ει μεν ουν παρ' άλλου το φαγείν έχει, παράσιτός εστι, και ουχ ος λέγει, ει δε παρ' εαυτού, ουχ ήδέως ζήσεται. 10 ΤΥΧ. πώς ουχ ήδέως, ΣΙΜ. ει γάρ έχει το φαγείν παρ' εαυτού, πολλά τοι ώ Τυχιάδη τώ τοιούτω βίω παρακολουθείν ανάγκη, και άδρει πόσα δεί τον μέλλοντα βιώσεσθαι καδ' ηδονήν τας εγγινομένας ορέξεις απάσας αναπληρούν, ή τί φής; 15 ΤΥΧ. καμοί δοκεί. ΣΙΜ. ουκούν τώ μεν συχνά κεκτημένω ίσως τούτο υπάρχει, τώ δε ολίγα και μηδέν ουκέτι ώστε πένης ουκ αν σοφός γένοιτο, ουδε εφίκοιτο του τέλους, λέγω δε του ήδέος, αλλ' ουδε μήν ο πλούσιος, ο παρά της ουσίας αφθόνως ταίς επιθυμίαις χορηγών, δυνήσε-20 ται τούδε εφικέσθαι. τί δήποτε, ότι πάσα ανάγκη τον αναλίσκοντα τα εαυτου πολλαίς περιπίπτειν αηδίαις, τούτο μεν τώ μαγείρω κακώς σκευάσαντι το όψον μαχόμενον, ή ει μη μάχοιτο, φαύλα παρά τούτο εσδίοντα τα όψα και του ήδέος υστερούντα, τούτο δε τό οικονομούντι τα κατά την οικίαν, ει μή καλώς οικονομοίη, μαχόμενον.25 ή ουχ ούτως; ΤΥΧ. νή Δία καμοί δοκεί. ΣΙΜ. τό μεν ούν Επικούρω ταύτα συμβαίνειν εικός, ώστε ουδέποτε τεύξεται του τέλους τώ δε παρασίτω ούτε μάγειρος έστιν ώ χαλεπήνη ούτε οικονόμος, ούτε αγρός ούτε αργύρια, υπέρ ών30 απολομένων αχθεσδείη, και πάντα έχει, ώστε και φάγη και πίη μόνος ούτος υπό μηδενός, ών εκείνους ανάγκη, ενοχλούμενος, αλλ' ότι μέν τέχνη εστίν η παρασιτική, κακ τούτων και των 13 άλλων ικανώς δέδεικται λοιπόν ότι και αρίστη δεικτέον, και τούτο ουχ απλώς, αλλά πρώτον μεν ότι κοινή πασών διαφέρει των τεχνών,35 είτα ότι και ιδία εκάστης, κοινή μεν ουν απασών ούτω διαφέρει. πάσης γάρ τέχνης ανάγκη προσάγειν μάδησιν πόνον φόβον πληγάς,

4, επί της σχεδίας 8. ή] είτε * 9. ως 12. πόλλ' άτοπα ώ? 19. εφικνούτο 24. υστερείν 28. πάντα 30. ούτε αγρός ούτε οικονόμος

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

12, έντιμον 13. τέχναι το ύστερον 17. αι μέντοι 21. μέντι πράττει έτερον δε διώκει? 26. διατελούσι 35. υπάρχει

ή "η

ύ,

[graphic]

της δε παρασιτικής ουδείς, αλλ' ώσπερ ή ποιητική κατά Σωκράτη, και αύτη θεία τινί μοίρα παραγίνεται. κακείνο δε σκόπει, ότι τας 20 μεν άλλας τέχνας οδεύοντες ή πλέοντες ου δυνάμεδα διαπράττεσθαι, αυτή δε έστι χρήσθαι και εν δδώ και πλέοντι.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

15, αν om 22. ούτος ο φίλος . 32. τε 35. αποφαίνη 38, δοκώ *

φέρε δε ώς και κατ' ιδίαν εκάστης διαφέρει σκοπώμεν, το μεν δή ταϊς βαναύσοις τέχναις παραβάλλεινυαυτήν ανόητόν εστι, και μάλ, λόν πως καθαιρούντος το αξίωμα της τέχνης ότι γε μην των καλ, λίστων και μεγίστωνότεχνών διαφέρει δεικτέονέμώμολόγηται δη προς 5πάντων τήνατε ρητορικήν και την φιλοσοφίαν, ας διά γενναιότητα και επιστήμας αποφαίνονταίτινες επεπειδαν γούν και τούτων απο, δείξαιμι, τηνοπαρασιτικήν πολύ κρατούσαν, κδήλον ότι των άλλων τεχνών δόξει προφερεστάτη καδάπερ η Ναυσικάα των δεραπαινίδων 27 κοινή μένουν αμφοίν διαφέρει, και της ρητορικής και της φιλο10σοφίας, πρώτον κατά την υπόστασιν. <ή μεν γαρυφέστηκεν, αι δε ού, ούτε γάρ την ρητορικήν έντι και το αυτό νομίζομεν, αλλ' οι μεν τέχνην, οι δε τουναντίον ατεχνίαν, άλλοι δε κακοτεχνίαν, άλλοι δε άλλο τι. ομοίως δε και την φιλοσοφίαν ου κατά τα αυτά και ώσαύτως έχουσαν πέτέρως μεν γαρ 'Επικούρω δοκεί τα πράγματα 15έχειν, ετέρως δε τοίς από της στοάς, ετέρως δε τοίς από της Ακα, δημείας, ετέρως δε τοίς από του περιπάτου, και απλώς άλλος άλλην αξιοί την φιλοσοφίαν είναι, και μέχρι γε νυν ούτε οι αυτοί γνώμης κρατούσιν ούτε αυτών η τέχνη μία φαίνεται, εξ ών δήλον ότι τεκμαίρεσδαι καταλείπεται, αρχήν γάρ φημι μηδ είναι τέχνη ης 20ουκ έστιν υπόστασις, έπει τί δήποτε αριθμητική μεν, μία εστί και ή αυτή, και δις δύο παρά τε ημίν και παρά Πέρσαις τέσσαρά εστι, και συμφωνεί ταύτα και παρ' Έλλησι και βαρβάροις, φιλοσοφίας δε πολλάς και διαφόρους ορώμεν, και ούτε τας αρχάς ούτε τα τέλη σύμφωνα πασών, και τα ω:: . . . . . . . . . . . . . . . και 25 . ΤΥΧ. - αληδή λέγεις μίαν μεν γαρ την φιλοσοφίαν είναι λέγουσιν, αυτοί δε αυτάς ποιούσι πολλάς, ο ο... 5 28, ΣΙΜ. και μην τας μεν άλλας τέχνας, ει και τι κατά ταύτας ασύμφωνον εύη, οκάν παρέλθοι τις συγγνώμης αξιώσας, έπει μέσα τε δοκούσι και αι καταλήψεις αυτών ουκ εισίν αμετάπτωτοι φιλο, 3οσοφίαν δε τίς αν και ανάσχoιτομή μίαν είναι, και μηδε σύμφωνο» αυτήν έαυτή μάλλον των οργάνων, μία μένουν ουκ έστι φιλοσοφία, επειδή ορώ και άπειρον ούσαν πολλαί δέου δύνανται είναι, επειδή, 29περ η φιλοσοφία μία, ομοίως δε και περί της υποστάσεως της ρητορικής ταύτα φαίη τις άν, το γαρ περί ενός προκειμένου ταύτα 35μή λέγειν άπαντας, αλλά μάχην είναι φοράς αντιδόξου, απόδειξις μεγίστη του μηδε την αρχήν είναι τούτο του μία κατάληψις ουκ έστι το γάρ ζητείνο το τί μάλλον αυτών εστί, και το μηδέποτε

[ocr errors]
« IndietroContinua »