Immagini della pagina
PDF
[ocr errors][ocr errors]

19 άλλος τις αοίδιμος επί λόγων δυνάμει, Θουκυδίδη και αυτός όμοιος ή ολίγω αμείνων αυτού, πάσας πόλεις και πάντα όρη και πεδία και ποταμούς ερμηνεύσας προς το σαφέστατον και ισχυρότατον, ώς ώετο, το δε ες εχθρών κεφαλάς ο αλεξίκακος τρέψειεν 5τοσαύτη ψυχρότης ενήν, υπέρ την Κασπίαν χιόνα και τον κρύσταλλον τον Κελτικόν, η γούν ασπίς ή του αυτοκράτορος όλω βιβλίω μόγις εξηρμηνεύδη αυτό, και Γοργών επί του ομφαλού, και οι οφθαλμοί αυτής εκ κυανού και λευκού και μέλανος, και ζώνη ιριοειδής, και δράκοντες έλικηδόν και βοστρυχηδόν, η μεν γαρ 10'8oλoγέσου αναξυρίς ή ο χαλινός του ίππου, Ηράκλεις όσαι μυριάδες επών έκαστον τούτων, και οία ήν η Οσρόου κόμη διανέοντος τον Τίγρητα, και ες οιον άντρον κατέφυγε, κιττού και μυρρίνης και δάφνης ες ταυτό συμπεφυκότων και σύσκιον ακριβώς ποιούντων αυτό. σκόπει ώς αναγκαία τη ιστορία ταύτα, και ώς ουκ άνευ 20 αυτών ήδειμέντι των εκεί πραχθέντων υπό γαρ ασθενείας της εν τους χρησίμοις ή αγνοίας των λεκτέων επί τάς τοιαύτας των χωρίων και άντρων εκφράσεις τρέπονται και οπόταν ες πολλά και μεγάλα πράγματα εμπέσωσιν, εοίκασιν οικέτη νεοπλούτω, άρτι κληρονομήσαντι του δεσπότου, ος ούτε την εσθήτα οίδεν ώς χρή περιβαλέσδαι 20ούτε δειπνήσαι κατά νόμον, αλλ' εμπηδήσας πολλάκις ορνίδων και συείων και λαγώων προκειμένων υπερεμπίπλαται έτνους τινός ή ταρίχου, έστ' αν διαρραγή εσδίων, ούτος δ' ούν, ον προείπον, και τραύματα συνέγραψε πάνυ απίδανα και θανάτους αλλοκότους, ώς εις δάκτυλον του ποδός τον μέγαν τρωθείς τις αυτίκα ετελεύτησε, 25 και ώς εμβοήσαντος μόνον Πρίσκου του στρατηγού επτά και είκοσι των πολεμίων εξέδανον έτι δε και εν τό των νεκρών αριθμό τούτο μεν και παρά τα γεγραμμένα εν ταις των αρχόντων επιστολαίς εψεύσατο επί γαρ Ευρώπω των μεν πολεμίων αποθανείν μυριάδας επτά και τριάκοντα και έξ προς τους διακοσίοις, Ρωμαίων δε μό30νους δύο, και τραυματίας γενέσθαι εννέα ταύτ' ουκ οίδα εί τις 21 άνευ φρονών ανάσχοιτο, και μην κακείνο λεκτέον ου μικρον όν υπό γαρ του κομιδή Αττικός είναι και αποκεκαδάρδαι την φωνήν ες το ακριβέστατον, ήξίωσεν ούτος και τα ονόματα ποιήσαι τα "Ρωμαίων και μεταγράψαι ες το Ελληνικόν ώς Κρόνιον μεν τον 35Σατουρνίνον λέγειν, Φρόντιν δε τον Φρόντωνα, Τιτάνιον δε τον Τιτιανόν, και άλλα πολλώ γελοιότερα, έτι ο αυτός ούτος περί της Σεεηριανού τελευτης έγραψεν ώς οι μεν άλλοι πάντες εξηπάτηνται, οιόμενοι ξίφει τεδνάναι αυτόν, αποδάνοι δε ο ανήρ σιτίων αποσχόμενος τούτον γάρ αυτό αλυπότατον δόξαι τον θάνατον ουκ ειδώς ότι το μεν πάδος εκείνω πάν τριών, οίμαι, ημερών εγένετο, απόσιτοι δε και ες εβδόμην διαρκούσιν οι πολλοί, εκτός ει μη τούδ' υπολάβοι τις, ως Οσρόης ειστήκει περιμένων έστ' αν Σεθηριανός λιμό απόληται, και διά τούτο ουκ επήγε διά της έβδόμης. 5 τους δε και ποιητικοίς ονόμασιν, ώ καλέ Φίλων, εν ιστορία 22 χρωμένους που άν τις δείη, τους λέγοντας «ελέλιξε μεν η μηχανή, το τείχος δε πεσόν μεγάλως εδoύπησε,» και πάλιν εν έτέρω μέρει της καλής ιστορίας «Έδεσσα μεν δη ούτω τους όπλοις περιεσμαραγείτο, και ότοβος ήν και κόναβος άπαντα εκείνα, και ο στρατηγός 10 εμερμήριζεν ώ τρόπω μάλιστα προσαγάγοι προς το τείχος.» είτα μεταξύ ούτως ευτελή ονόματα και δημοτικά και πτωχικά πολλά παρενεβέβυστο, το «επέστειλεν ο στρατοπεδάρχης τό κυρίω,» και «οι στρατιώται ηγόραζοντα εγχρήζοντα,» και «ήδη λελουμένοι περί αυτούς εγίνοντο, και τα τοιαύτα, ώστε το πράγμα εoικός είναι 15 τραγωδό τον έτερον μεν πόδα επ' εμβάτου υψηλού βεβηκότι, θατέρω δε σάνδαλον υποδεδεμένω. και μην και άλλους ίδοις αν τα μεν προοίμια λαμπρά και 23 τραγικά και ες υπερβολήν μακρά συγγράφοντας, ώς ελπίσαι δαυμαστά ήλίκα τα μετά ταύτα πάντως ακούσεσθαι, το σώμα δε 20 αυτό της ιστορίας μικρόν τι και αγεννές επαγαγόντας, ώς και τούτο εοικένα παιδίω, εί που Έρωτα είδες παίζοντα, προσωπείον Ηρακλέους πάμμεγα ή Τιτάνος περικείμενον ευθύς γούν οι ακούσαντες έφθέγονται αυτοίς το όδινεν όρος χρη δέ, oίμαι, μη ούτως, αλλ' όμοια τα πάντα και ομόχροα είναι, και συνάδον τή95 κεφαλή το άλλο σώμα, ώς μή χρυσούν μεν το κράνος είη, δώραξ δε πάνυ γελοίος εκ βακών ποδέν ή εκ δερμάτων σαπρών συγκεκαττυμένος και η ασπίς οισυΐνη και χοιρίνη περί ταίς κνήμαις ίδοις γαρ αν αφθόνους τοιούτους συγγραφέας, του Ροδίου κολοσσού την κεφαλήν νανώδει σώματι επιτιθέντας, άλλους αυ έμπαλιν ακέφαλα30 σώματα εισάγοντας, απροοιμίαστα, και ευθύς επί των πραγμάτων οι και προσεταιρίζονται τον Ξενοφώντα ούτως αρξάμενον «Δαρείου και Παρυσάτιδος παίδες γίνονται δύο» και άλλους των παλαιών, ουκ ειδότες ως δυνάμει τινά προοίμιά εστι λεληδότα τους πολλούς, ώς εν άλλοις δείξομεν. - 35 καίτοι ταύτα πάντα φορητά έτι, όσα ή ερμηνείας ή της άλλης 21 διατάξεως αμαρτήματα εστί το δε και παρά τους τόπους αυτούς ψεύδεσθαι, ου παρασάγγας μόνον αλλά και σταθμούς όλους, τίνι

34, τον on

27. γελοίως. *

[ocr errors][ocr errors][graphic][graphic][graphic]
[ocr errors]

32. τάχα και 37. γελοιότερα?

« IndietroContinua »