Immagini della pagina
PDF
[ocr errors]

31 ήδη δ' εγώ τινος και τα μέλλοντα συγγεγραφότος ήκουσα, και

[ocr errors]
[graphic][graphic]
[ocr errors]

25, προσείληφε 30. - ήν] ήδη 35. συγγράφοντα ΙΙ. 3

αρχαίων προσγεγε έστω ταύτα μεν ούν άτεχνα και ουδέν εμού συμβούλου δεόμενα ου γαρ συνετούς και οξείς αποφαίνειν τους μή παρά της φύσεως τοιούτους φησί τούτο ημίν το βιβλίον, επει πολλού άν, μάλλον δε του παντός ήν άξιον, ει μεταπλάσαι και 5μετακοσμήσαι τα τηλικαύτα ήδύνατο, ή εκ μολίβδου χρυσον αποφήναι ή άργυρον εκ κασσιτέρου, ή από Κόνωνος Τίτορμον ή από 35 Λεωτροφίδου Μίλωνα εξεργάσασδαι, αλλά που το της τέχνης και το της συμβουλής χρήσιμον, ουκ ές ποίησιν των προσόντων, αλλ' ες χρήσιν αυτών την προσήκουσαν οιόν τι αμέλει και "Ικκος και 10'Ηρόδικος και Θέων, και εί τις άλλος γυμναστής, υπόσχοιντο άν σοι, ου τον Περδίκκαν παραλαβόντες (ει δή ούτός εστιν ο της μητρυιάς ερασθείς και διά ταύτα κατεσκληκώς, αλλά μη Αντίοχος ο του Σελεύκου Στρατονίκης εκείνης) αποφαίνειν ολυμπιονίκην και Θεαγένει τό Θασίω ή Πολυδάμαντι τό Σκοτουσαίω αντίπαλον, αλλά 15την δοδείσαν υπόδεσιν ευφυά προς υποδοχήν της γυμναστικής παρά πολύ αμείνω αποφαίνειν μετά της τέχνης, ώστε απέστω και ημών το επίφθονον τούτο της υποσχέσεως, ει τέχνην φαμεν εφ' ούτω μεγάλω και χαλεπότώ πράγματι ευρηκέναι, ου γαρ οντινούν παραλαβόντες αποφαίνειν συγγραφέα φαμέν, αλλά τό φύσει συνετό και 20άριστα προς λόγους ήσκημένω υποδείξειν οδούς τινας ορδάς, ει δή τοιαύται φαίνονται, ας χρώμενος δάττον αν και ευμαρέστερον τελέ. 36 σειεν άχρι και προς τον σκοπόν, καίτοι ου γαρ αν φαίης απροσδεή τον συνετόν είναι της τέχνης και διδασκαλίας ών αγνοεί, επει καν εκιθάριζε μη μαδών και ηύλει και πάντα αν ήπίστατο, νύν δε 25μή μαδών ουκ άντι αυτών χειρουργήσειεν, υποδείξαντος δέ τινος 37 βάστά τε αν μάδοι και ευ μεταχειρίσαιτο εφ’ αυτού και τοίνυν και ημίν τοιούτός τις ο μαδητής νύν παραδεδόσθω, συνείναι τε και ειπείν ουκ αγεννής αλλ' οξύ δεδορκώς, οιος και πράγμασι χρή. σασθαι αν ει επιτραπείη, και γνώμην στρατιωτικήν, αλλά μετά 30 της πολιτικής, και εμπειρίαν στρατηγικήν έχων, και νή Δία και εν στρατοπέδω γεγονώς ποτε και γυμναζομένους ή ταττομένους στρατιώτας έωρακώς, και όπλα ειδώς και μηχανήματα ένια, και τί επί κέρως και τί επί μετώπου, πως οι λόχοι, πώς οι ιππείς και πόθεν, και τί εξελαύνειν ή περιελαύνειν, και όλως ου των κατοικιδίων τις, 38 ουδ' οιος πιστεύειν μόνον τους απαγγέλλουσι, μάλιστα δε και προ των πάντων ελεύδερος έστω την γνώμην, και μήτε φοβείσθω μηδένα μήτ' ελπιζέτω μηδέν, επεί όμοιος έσται τοις φαύλοις δικασταίς προς χάριν ή προς απέχθειαν επί μισδώ δικάζουσιν, αλλά μη με

11. σοι τούτον * 30. έχειν 37. μηδε ελπιζέτω

[ocr errors][ocr errors]
[graphic][graphic]

λέτω αυτώ μήτε Φίλιππος εκκεκομμένος τον οφθαλμόν υπό Αστέρος του Αμφιπολίτου του τοξότου εν Ολύνδω, αλλά τοιούτος οίος ήν δειχθήσεται, μήτε Αλέξανδρος ότι ανιάσεται επί τη Κλείτου σφαγή ώμώς εν τω συμποσίω γενομένη, ει σαφώς αναγράφοιτο, ουδε Κλέων αυτόν φοβήσει μέγα εν τη εκκλησία δυνάμενος και κατέχων5 το βήμα, ως μη ειπείν ότι ολέθριος και μανικός άνθρωπος ούτος ήν ουδε η σύμπασα πόλις των Αθηναίων, ήν τα εν Σικελία κακά ιστορή και την Δημοσθένους λήψιν και την Νικίου τελευτήν, και ώς εδίψων, και οίον το ύδωρ έπινον, και ώς εφονεύοντο πίνοντες οι πολλοί, ηγήσεται γάρ, όπερ δικαιότατον, υπ' ουδενός των νούν 10 εχόντων αυτός έξειν την αιτίαν, ήν τα δυστυχώς ή ανοήτως γεγενημένα ώς επράχθη διηγήται, ου γαρ ποιητής αυτών αλλά μηνυτής ήν, ώστε καν καταναυμαχώνται ποτε, ουκ εκείνος ο καταδύων εστί, κάν φεύγωσιν, ουκ εκείνος ο διώκων, εκτός ει μη εύξασδαι δέον παρέλιπεν, έπει τοί γε ει σιωπήσας αυτά ή προς 15 τουναντίον ειπών επανορθώσασθαι έδύνατο, ράστον ήν ενί καλάμω λεπτό τον Θουκυδίδην ανατρέψαι μεν το εν ταις Επιπολαίς παρατείχισμα, καταδύσαι δε την Ερμοκράτους τριήρη, και τον κατάρατον Γύλιππον διαπείραι μεταξύ αποτειχίζοντα και αποταφρεύοντα τας οδούς, και τέλος Συρακουσίους μεν ες τάς λιθοτομίας εμβα-20 λείν, τους δ' Αθηναίους περιπλείν Σικελίαν και Ιταλίαν μετά των πρώτων του Αλκιβιάδου ελπίδων, αλλ' οίμα, τα μεν πραχθέντα ουδε Κλωδω αν έτι ανακλώσειεν, ουδ' "Ατροπος μετατρέψειεν, του 39 δε συγγραφέως έργον έν, ώς επράχθη ειπείν, τούτο δ' ουκ αν δύναιτο, άχρις αν ή φοβήται 'Αρταξέρξην ιατρός αυτού ών, ή ελπίζη25 κάνδυν πορφυρούν και στρεπτόν χρυσούν και ίππον των Νισαίων λήψεσθαι μισδόν των εν τη γραφή επαίνων, αλλ' ου Ξενοφών αυτό πoιήσει, δίκαιος συγγραφεύς, ουδέ Θουκυδίδης, αλλά καν ιδία μισή τινάς, πολύ αναγκαιότερον ηγήσεται το κοινόν, και την αλήβειαν περί πλείονoς πoιήσεται της έχθρας καν φιλή, όμως ού.30 φείσεται αμαρτάνοντος, εν γάρ, ώς έφην, τούτο ίδιον ιστορίας, και μόνη δυτέον τη αληδεία εί τις ιστορίαν γράψων ίοι, των δ' άλλων απάντων αμελητέον αυτό, και όλως πήχυς είς και μέτρον ακριβές αποβλέπειν μή εις τους νυν ακούοντας, αλλ' εις τους μετά ταύτα συνεσομένους τοίς συγγράμμασιν, ει δε το παραυτίκα τις δερα-40 πεύοι, της των κολακευόντων μερίδος είκότως αν νομισδεύη, ους πάλαι η ιστορία και εξ αρχής ευθύς απέστραπτο, ου μείον ή κομμωτικήν η γυμναστική. Αλεξάνδρου γούν και τούτο απομνημο

[ocr errors]

νεύουσιν «ώς ήδέως άν» έφη «πρός ολίγον ανεβίουν ώ Ονησίκριτε αποθανών, όπως μάθοιμι πώς ταύτα οι άνθρωποι τότε αναγινώσκουσιν, ει δε νύν αυτά επαινούσι και ασπάζονται, μη θαυμάσης οίoνται γαρ ου μικρό τινί τό δελέατι τούτω ανασπάσειν έκαστος 5την παρ' ημών εύνοιαν. Ομήρω γούν, καίτοι προς το μυθώδες τα πλείστα συγγεγραφότι υπέρ του Αχιλλέως, ήδη και πιστεύειν τινές υπάγονται, μόνον τούτο εις απόδειξιν της αληθείας μέγα τεκμήριον τιδέμενοι, ότι μη περί ζώντος έγραφεν ου γαρ ευρίσκουσιν ου τινός 41 ένεκα εψεύδετ' άν,» τοιούτος ουν μοι ο συγγραφεύς έστω, άφοβος 10αδέκαστος ελεύθερος, παρρησίας και αληδείας φίλος, ώς ο κωμικός φησι, τα σύκα σύκα την σκάφην δε σκάφην ονομάζων, ου μίσει ουδε φιλία νέμων, ουδε φειδόμενος ή ελεών ή αισχυνόμενος ή δυσωπούμενος, ίσος δικαστής, εύνους άπασιν άχρι τού μή δατέρω τι απονείμαι πλείον του δέοντος, ξένος εν τοις βιβλίοις και άπολις 15αυτόνομος αβασίλευτος, ου τί τώδε ή τώδε δόξει λογιζόμενος, αλλά 42 τί πέπρακται λέγων, ο δ' ούν Θουκυδίδης ευ μάλα τούτ' ενoμoδέτησε, και διέκρινεν αρετήν και κακίαν συγγραφικήν, ορών μάλιστα $αυμαζόμενον τον Ηρόδοτον άχρι του και μούσας κληθήναι αυτού τα βιβλία κτημά τε γάρ φησι μάλλον ες αεί συγγράφειν ήπερ ες 20το παρόν αγώνισμα, και μη το μυθώδες ασπάζεσθαι, αλλά την αλήθειαν των γεγενημένων απολείπειν τοίς ύστερον, και επάγει το χρήσιμον, και ο τέλος άν τις ευ φρονών υπόδοιτο ιστορίας, ως εί ποτε και αυδις τα όμοια καταλάβοι, έχoιεν, φησί, προς τα προγεγραμμένα αποβλέποντες εύ χρήσδαι τοίς εν ποσίν. 43 και την μεν γνώμην τοιαύτην έχων ο συγγραφεύς ηκέτω μοι: την δε φωνήν και την της ερμηνείας ισχύν, την μεν σφοδράν εκείνην και κάρχαρον και συνεχή ταις περιόδοις και αγκύλην ταις επιχειρήσεσι και την άλλην της ρητορείας δεινότητα μη κομιδή τεθηγμένος αρχέσδω της γραφής, αλλ' ειρηνικώτερον διακείμενος. 30και ο μεν νούς σύστοιχος έστω και πυκνός, η λέξις δε σαφής και 44 πολιτική, οία επισημότατα δηλούν το υποκείμενον, ως γαρ τη γνώμη του συγγραφέως σκοπούς υπεδέμεδα παρρησίαν και αλήθειαν, ούτω δε και τη φωνή αυτού είς σκοπός ο πρώτος σαφώς δηλώσαι και φανότατα εμφανίσαι το πράγμα, μήτε απορρήτοις και έξω 35πάτου ονόμασι μήτε τοις αγοραίοις τούτοις και καπηλικοίς, αλλ' ώς τους μεν πολλούς συνείναι, τους δε πεπαιδευμένους επαινέσαι. και μην και σχήμασι κεκοσμήσθω ανεπαχθέσι και το ανεπιτήδευτον μάλιστα έχουσιν, έπει τους κατηρτυμένοις των ζωμών εοικότας απο

11. ονομάσων ούτι μίσει? 16. γούν 2 *

[graphic][graphic]
« IndietroContinua »