Immagini della pagina
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

μην δεσπέσιος είδε κατά τούτον εγεγένητο, παίς αν ευ οίδ’ ότι προς αυτόν είναι έδοξεν και προς χαρίτων, μή με νομίσης εφ' ύβρει ταύτα του Πυθαγόρου λέγειν, ή συνάπτειν πειρώμενον αυτούς προς ομοιότητα των πράξεων αλλ' εί τις τα χείριστα και βλασφημότατα των επί διαβολή περί του Πυθαγόρου λεγομένων, οίς5 έγωγε ουκ αν πεισδείην ώς αληδέσιν ουσιν, όμως συναγάγοι ες το αυτό, πολλοστόν αν μέρος άπαντα εκείνα γένοιτο της Αλεξάνδρου δεινότητος, όλως γαρ επινόησόν μοι και το λογισμό διατύπωσον ποικιλωτάτην τινά ψυχής κράσιν, εκ ψεύδους και δόλων και επιορκιών και κακοτεχνιών συγκειμένην, βαδίαν τολμηράν παράβολον,10 φιλόπονον εξεργάσασθαι τα νοηδέντα, και πιθανήν και αξιόπιστον και υποκριτικήν του βελτίoνος και τό εναντιωτάτω της βουλήσεως εοικυίαν ουδείς γούν το πρώτον εντυχών ουκ απήλθε δόξαν λαβών υπέρ αυτού ώς είη πάντων ανθρώπων χρηστότατος και επιεικέστατος και προσέτι απλοϊκώτατός τε και αφελέστατος, επί πάσι δε τού-15 τοις το μεγαλουργον προσήν, και το μηδέν μικρόν επινοείν αλλ' αει τοις μεγίστοις επέχειν τον νούν. μειράκιον μεν ουν έτι ών πάνυ ωραίον, ώς ενήν από της κα-5 λάμης τεκμαίρεσθαι και ακούειν των διηγουμένων, ανέδην επόρνευε και συνήν επί μισθό τους βουλομένοις, εν δε τοις άλλοις λαμβάνει 20 τις αυτόν εραστής γόης, των μαγείας και επωδάς δεσπεσίους υπισχνουμένων και χάριτας επί τοις ερωτικούς και επαγωγάς τοίς εχθροίς και δησαυρών αναπομπάς και κλήρων διαδοχάς, ούτος ιδών ευφυά παίδα και προς υπηρεσίαν των εαυτού πράξεων έτοιμότατον, ου μείον ερώντα της κακίας της αυτού ή αυτός της ώρας 25 της εκείνου, εξεπαίδευσέ τε αυτόν και διετέλει υπουργό και υπηρέτη και διακόνω χρώμενος, ο δ’ αυτός εκείνος δημοσία μεν ιατρός δήθεν ήν, ήπίστατο δε κατά την Θώνος του Αιγυπτίου γυναίκα φάρμακα πολλά μεν εσδλά μεμιγμένα πολλά δε λυγρά ών απάντων κληρονόμος και διάδοχος ούτος εγένετο, ήν δε ο διδάσκα-30 λος εκείνος και εραστής το γένος Τυανεύς, των Απολλωνίω τό Τυανεί συγγενομένων και την πάσαν αυτού τραγωδίαν ειδότων. οράς εξ οίας σοι διατριβής άνθρωπον λέγω. ήδη δε πώγωνος ο Αλέξανδρος πιμπλάμενος, και του Τυανέως 6 εκείνoυ απoδανόντος εν απορία καθεστώς, απηνδηκυίας άμα της35 ώρας αφ' ής τρέφεσθαι εδύνατο, ουκέτι μικρον ουδέν επενόει, αλλά κοινωνήσας Βυζαντίω τινί χορογράφω, των καδιέντων ες τους αγώνας, πολύ καταρατoτέρω την φύσιν (Κοκκωνάς δέ, oίμαι, επεκαλείτο), περιήεσαν γοητεύοντες και μαγγανεύοντες και τους παχείς των ανθρώπων (ούτω γαρ αυτοί τη πατρίω των μάγων φωνή τους 46 πλουσίους ονομάζουσιν) αποκείροντες. εν δή τούτοις και Μακέτιν γυναίκα πλουσίαν, έξωρον μεν εράσμιον δε έτι είναι βουλομένην, εξευρόντες επεσιτίσαντό τε τα αρκούντα παρ' αυτής και ήκολούθησαν εκ της Βιθυνίας ες την Μακεδονίαν. Πελλαία δε ήν εκείνη, υπάλαι μεν ευδαίμονος χωρίου κατά τους των Μακεδόνων βασιλέας, 7 νύν δε ταπεινού και ολιγίστους οικήτορας έχοντος, ενταύδα ιδόντες δράκοντας παμμεγέδεις, ημέρους πάνυ και τιδασους ώς και υπό γυναικών τρέφεσθαι και παιδίοις συγκαδεύδειν και πατουμένους ανέχεσθαι και δλιβομένους μη αγανακτείν και γάλα πίνειν από 105ηλής κατά ταύτα τοις βρέφεσι (πολλοί δε γίνονται παρ' αυτοίς τοιούτοι, όδεν και τον περί της Ολυμπιάδος μύθον διαφοιτήσαι πάλαι είκός, οπότε εκύει τον Αλέξανδρον, δράκοντος, οίμαι, συγκα, θεύδοντος αυτή τοιούτου), ώνούνται των έρπετών εν το κάλλιστον 8 ολίγων οβολών και κατά τον Θουκυδίδην, άρχεται ο πόλεμος 15ενδένδε ήδη ως γαρ αν δύο κάκιστοι και μεγαλότολμοι και προς το κακουργείν προχειρότατοι ες το αυτό συνελθόντες, βαδίως κατενόησαν τον των ανδρώπων βίον υπό δυείν τούτοιν μεγίστοιν τυραννούμενον, ελπίδος και φόβου, και ότι ο τούτων εκατέρω ες δέον χρήσασθαι δυνάμενος τάχιστα πλουτήσειεν άν αμφοτέροις γάρ, τώ 20τε δεδιότι και τώ ελπίζοντι, έωρων την πρόγνωσιν αναγκαιοτάτην τε και ποδεινοτάτην ούσαν, και Δελφούς ούτω πάλαι πλουτήσαι και αοιδίμους γενέσθαι και Δήλον και Κλάρον και Βραγχίδας, των ανθρώπων αεί δι' ους προείπον τυράννους, την ελπίδα και τον φόβον, φοιτώντων ες τα ιερά και προμαδείν τα μέλλοντα δεομένων, 25και δι' αυτό εκατόμβας δυόντων και χρυσάς πλίνθους ανατίδέντων, ταύτα προς αλλήλους στρέφοντες και κυκώντες, μαντείον συστήσα. σθαι και χρηστήριον έβουλεύοντο ει γαρ τούτο προχωρήσειεν αυτοίς, αυτίκα πλούσιοί τε και ευδαίμονες έσεσθαι ήλπιζον. όπερ επί μείζον ή κατά την πρώτην προσδοκίαν απήντησεν αυτοίς και κρείττον 9διεφάνη της ελπίδος, τουντεύδεν την σκέψιν εποιούντο πρώτον μεν περί του χωρίου, δεύτερον δε ήτις η αρχή και ο τρόπος αν γένοιτο της επιχειρήσεως, ο μεν ουν Κοκκωνάς την Χαλκηδόνα εδοκίμαζεν επιτήδειον είναι άτε εμπόρων χωρίον, τη τε Θράκη και τη Βιδυνία πρόσoικον, ουχ έκας ουδε της Ασίας και Γαλατίας και των υπερ35κειμένων εδνών απάντων ο δε Αλέξανδρος έμπαλιν τα οίκοι προύκρινε, λέγων όπερ ήν αληθές, προς την των τοιούτων αρχήν και επιχείρησιν ανδρώπων δείν παχέων και ηλιδίων των υποδεξομένων, οίους τους Παφλαγόνας είναι έφασκεν υπεροικούντας το του Αβώνου

[graphic]

4, πολλούς * 6. ταπεινούς * 33. είναι και εμπόρων

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
« IndietroContinua »