Immagini della pagina
PDF
ePub

200

[ocr errors]

210

Constat Aventinæ tremuisse cacumina silvæ,

Terraque subsedit pondere pressa Jovis.
Corda micant regis, totoque e pectore sanguis

Fugit, et hirsutæ deriguêre comæ.
Ut rediit animus, “ Da certa piamina” dixit

" Fulminis, altorum rexque paterque deûm, Si tua contigimus manibus donaria puris:

205 Hoc quoque, quod petitur, si pia lingua rogat.” Annuit oranti ; sed verum ambage remotâ

Abdidit, et dubio terruit ore virum. “Cæde caput" dixit: cui rex “Parebimus” inquit;

“ Cædenda est hortis eruta cepa meis.” Addidit hic “ Hominis:” “Summos” ait ille " capillos.”

Postulat hic animam: cui Numa "piscis” ait. Risit; et “ His” inquit“ facito mea tela procures,

O vir colloquio non abigende deûm. Sed tibi, protulerit cum totum crastinus orbem 215

Cynthius, imperii pignora certa dabo." Dixit, et ingenti tonitru

super

æthera motum Fertur, adorantem destituitque Numam. Ille redit lætus, memoratque Quiritibus acta:

Tarda venit dictis difficilisque fides. "At certè credemur," ait, "si verba sequetur

Exitus ; en audi crastina, quisquis ades: Protulerit terris cum totum Cynthius orbem,

Juppiter imperii pignora certa dabit.” Discedunt dubii promissaque tarda videntur;

225 Dependetque fides a veniente die.

[ocr errors]

220

The Sacred Shield. Mollis erat tellus roratâ mane pruinâ ;

Ante sui populus limina regis adest.
Prodit, et in solio medius consedit acerno.:

Innumeri circà stantque silentque viri.
Ortus erat summo tantummodo margine Phoebus :

Sollicitæ mentes speque metuque pavent.

230

66

Constitit, atque caput niveo velatus amictu

Jam bene dîs notas sustulit ille manus ; Atque ita,“ Tempus adest promissi muneris," inquit: 235

“ Pollicitam dictis, Juppiter, adde fidem.” Dum loquitur, totum jam sol emoverat orbem,

Et gravis æthereo venit ab axe fragor.
Ter tonuit sine nube deus, tria fulgura misit.
Credite dicenti: mira, sed acta, loquor.

240 A mediâ cælum regione dehiscere cæpit:

Submisêre oculos cum duce turba suo. Ecce levi scutum versatum leniter aurâ

Decidit: a populo clamor ad astra venit. Tollit humo munus cæsâ priùs ille juvencâ,

245 Quæ dederat nulli colla premenda jugo, Atque ancile vocat, quod ab omni parte recisum est;

Quaque notes oculis, angulus omnis abest. Tum, memor imperii sortem consistere in illo, Consilium multæ calliditatis init.

250 Plura jubet fieri simili cælata figurâ,

Error ut ante oculos insidiantis eat. Mamurius, morum fabræne exactior artis,

Difficile est, illud, dicere, clausit opus. Cui Numa munificus “ Facti pete præmia” dixit : 255

“Si mea nota fides, irrita nulla petes.” Jam dederat Saliis a saltu nomina dicta,

Armaque et ad certos verba canenda modos. Tum sic Mamurius : “ Merces mihi gloria detur,

Nominaque extremo carmine nostra sonent.” 260 Inde sacerdotes operi promissa vetusto

Præmia persolvunt, Mamuriumque vocant.

66

[ocr errors]

The Infant Jupiter.
Una nota est Martî Nonis, sacrata quòd illis

Templa putant lucos Vejovis ante duos.
Romulus ut saxo lucum circumdedit alto,

“Quilibet huc” inquit “ confuge, tutus eris.”

265

270

275

280

O

quam de tenui Romanus origine crevit:

Turba vetus quam non invidiosa fuit !
Ne tamen ignaro novitas tibi nominis obstet,

Disce, quis iste deus, curve vocetur ita.
Juppiter est juvenis, -juvenalis aspice voltus :

Aspice deinde, manu fulmina nulla tenet. Fulmina post ausos cælum adfectare gigantas,

Sumpta Jovi: primo tempore inermis erat.
Ignibus Ossa novis et Pelion altius Ossâ

Arsit, et in solidâ fixus Olympus humo.
Stat quoque capra simul ; nymphæ pavisse feruntur

Cretides; infanti lac dedit illa Jovi.
Nunc vocor ad nomen: vegrandia farra colonæ

Quæ malè creverunt, vescaque parva vocant.
Vis ea si verbi est, cur non ego Vejovis ædem
Ædem non magni suspicer esse Jovis?

Bacchus and Ariadne. Jamque, ubi cæruleum variabunt sidera cælum,

Suspice : Gorgonei colla videbis equi. Creditur hic cæsæ gravidâ cervice Medusæ

Sanguine respersis prosiluisse jubis. Huic supra nubes et subter sidera lapso

Cælum pro terrâ, pro pede pinna fuit. Jamque indignanti nova frena receperat ore,

Cum levis Aonias ungula fodit aquas. Nunc fruitur cælo, quod pinnis ante petebat,

Et nitidus stellis quinque decemque micat. Protinus aspicies venienti nocte Coronam

Gnosida : Theseo crimine facta dea est.
Jam bene perjuro mutârat conjuge Bacchum,

Quæ dedit ingrato fila legenda viro.
Sorte tori gaudens “ Quid Aebam rustica ?” dixit:

“ Utiliter nobis perfidus ille fuit.” Intereà Liber depexos crinibus Indos

Vicit, et eoo dives ab orbe redit.

285

290

295

300 305

310

315

Inter captivas facie præstante puellas

Grata nimis Baccho filia regis erat.
Flebat amans conjunx, spatiataque litore curvo

Edidit incultis talia verba comis:
“En iterum, fluctus, similes audite querellas!

En iterum lacrimas accipe, arena, meas!
Dicebam, memini, perjure et perfide Theseu !

Ille abiit; eadem crimina Bacchus habet.
Nunc quoque nulla viro clamabo femina credat!

Nomine mutato causa relata mea est :
O-utinam mea sors, quâ primum cæperat, îssit,

Jamque ego præsenti tempore nulla forem !
Quid me desertis perituram, Liber, arenis

Servabas? potui dedoluisse semel.
Bacche levis, leviorque tuis, quæ tempora cingunt,

Frondibus, in lacrimas cognite Bacche meas,
Heu ubi pacta fides? ubi, quæ jurare solebas?

Me miseram, quotiens hæc ego verba loquar?
Thesea culpabas, fallacemque ipse vocabas:

Judicio peccas turpiùs ipse tuo.
Ne sciat hoc quisquam, tacitisque doloribus urar,

Ne totiens falli digna fuisse puter.
Illa ego sum, cui tu solitus promittere cælum.

Ei mihi, pro cælo qualia dona fero!”
Dixerat: audibat jamdudum verba querentis

Liber, ut a tergo forte secutus erat.
Occupat amplexu, lacrimasque per oscula siccat,

Et “ Pariter cæli summa petamus” ait.
“ Tu mihi juncta toro mihi juncta vocabula sumes:

Nam tibi mutatæ Libera nomen erit.
Sintque tuæ tecum faciam monumenta coronæ,

Volcanus Veneri quam dedit, illa tibi."
Dicta facit, gemmasque novem transformat in ignes.
Aurea

per

stellas nunc micat illa novem.

320

325

330

Anna Perenna. Idibus est Annæ festum geniale Perennæ,

335 Haud procul a ripis, advena Thybri, tuis. Plebs venit, ac virides passim disjecta per herbas

Potat, et accumbit cum pare quisque suâ. Sub Jove pars durat; pauci tentoria ponunt; Sunt quibus e ramis frondea facta casa est;

340 Pars ubi pro rigidis calamos statuêre columnis,

Desuper extentas imposuêre togas.-
Sole tamen vinoque calent, annosque precantur,

Quot sumant cyathos, ad numerumque bibunt.
Invenies illic, qui Nestoris ebibat annos,

345 Quæ sit per calices facta Sibylla suos. Illic et cantant, quicquid didicêre theatris,

Et jactant faciles ad sua verba manus: Et ducunt posito duras cratere choreas, Cultaque diffusis saltat amica comis.

350 Cum redeunt, titubant, et sunt spectacula volgi,

Et fortunatos obvia turba vocat.
Occurri nuper : visa est mihi digna relatu

Pompa ; senem potum pota trahebat anus.
Quæ tamen hæc dea sit, quoniam rumoribus errat, 355

Fabula proposito nulla tacenda meo. Arserat Æneæ Dido miserabilis igne,

Arserat exstructis in sua fata rogis : Compositusque cinis, tumulique in marmore carmen

Hoc breve, quod moriens ipsa reliquit, erat :
PRÆBUIT ÆNEAS ET CAUSAM MORTIS ET ENSEM:

IPSA SUA DIDO CONCIDIT USA MANU.
Protinus invadunt Numidæ sine vindice regnum,

Et potitur captâ Maurus Iarba domo.
Seque memor spretum, “Thalamis tamen ”inquit “ Elissa

En ego, quem totiens reppulit illa, fruor.” Diffugiunt Tyrii, quò quemque agit error, ut olim

Amisso dubiæ rege vagantur apes.

360

« IndietroContinua »