Immagini della pagina
PDF
ePub

Equidem de te dies noctesque, ut debeo, cogitans, casus dumtaxat humanos et incertos eventus valetudinis et naturæ communis fragilifatem extimesco; doleoque, quum respublica immortalis esse debeat, eam in unius mortalis anima consistere. Si vero ad humanos casus, incertosque eventus valetudinis, sceleris etiam accedat insidiarumque consensio: quem deum, si cupiat, opitulari posse reipublicæ credamus ? Omnia sunt' excitanda tibi, C. Cæsar, uni, quæ jacere sentis, belli ipsius impetu, quod veces se fuit, perculsa atque prostrata : constituenda judicia, revocanda fides, comprimendæ libidines, propaganda suboles; omnia, quæ dilapsa fluxerunt, severis legibus vincienda sunt. Nou fuit recusandum in tanto civili bello, tantoque animorum ardore et armorum, quin quassata respublica, quicumque belli eventus fuisset, multa perderet et ornamenta dignitatis, et præsidia stabilitatis suæ; multaque iterque dux faceret armatus, quæ idem togatus fieri prohibuisset. Quæ quidem tibi nunc omnia belli vulnera sananda sunt, quibus præter te mederi nemo potest.

in casibus ipsis humanis satis inesse causæ ad timorem, etiamsi nullus terror accedat ab inimicis." Hæc ejusdem Patricii sunt, non probata Grævio, qui ipse frustra laborat in particula explicanda. Ex reliquis Intpp. unus Heumannus, offensus absurda repetitione eorundem verborum, casus hum. et inc. ev. valetudinis, nostro loco postrema tria expungebat, velut glossam librarii.

Doleoque -- reipubl. credamus) Dies noctesque, pro eo ac debuit, de Cæsare sollicitus fuit, non insidiarum quarundam metu, quem falsum esse sperabat, sed hominem natum dolens. Jam imprimis dolet, ab unius hujus mortalis anima pendere rempublicam. Omnia hæc sunt assentatoris, tyranno palpantis suo, non Consularis viri, principem Senatus vel Dictatorem laudantis. Qualia si qua vis Ciceronem coëgisset proferre, hoc præsertim tempore, eum dicta Oratione statim oportebat domum aufugere capite operto, non edenda ea amicorum notas et inimicorum cachinnos mereri. Ad extremum Cæsari etiam plus quam divinam potestatem tribuens, non dubitat impie loqui, quo splendidius rhetoricet. Ne deus quidem sine Cæsare opem ferre poterit reipubl., etiamsi cupiut. Post hæc perlevis est dubitatio, quid Latinis auribus fuerit consensio sceleris et insidiurum, cui dictioni vereor ut probabili auct itate succurri possit.

i Omnite sunt-vincienda sunt) Manutius : “ Callide hic locum aptum esse vidit ad commendandam rempubl. Quæ si ejus in anima consistit, utendum vitæ beneficio, operaque darda, ut, dum vivit, eam constituat: quod nisi ipse faciat, præstare rem nemo possit. Ideoque dixit Uni.” Nihil h. 1. esset vituperandum, nisi Cæsarem (omnium mulierum viruin) excitavisset ad propagundam subolem. Nam ad hoc quoque, vel reluctante Scriptore, pronomina tibi uni supplenda sunt. In mentem hic fortasse cuipiam veniet lex, quam Cæsar, se absente, ferri jussit, si vera est fabula, uti" uzores liberorum quærendorum causa, quus et quot vellet, ducere liceret, qua

de re vide ad Sueton. c. 52.

126

J. MARKLANDI NOTÆ

ALIQUOT IN HORATIUM, A Margine descripta Exemplaris, quod olim penes eum

fuit, Horatii Bentleiani ; et nunc primum in lucem prolata.

CARMM. I. 1. 5. Palmaque nobilis T. d. e. a. D.) “Palmaque, nobilis,

&c." (Sic pungit M.) 7. 20. Castra tenent,] Forte, manent.

27. auspice Teucro:] Lege, Phæbo. 12. 27. alba nautis Stella refulsit,] An, alma ? refulsit alma, sc. 35. Catonis nobile l.] (Vox Catonis pennå subnotatur. Vide

Bentleii notam.) 57. reget æquus orbem :] Lege, regat ; et mox quatias, et

mittas. (In Bentleianâ quaties et mittes.) 13. 16. Quintá parte] Lege, Quantá. 15. 35. Post certas hyemes] Lege, denas. 28. 14. Judice te,] Legendum opinor Judice me, i, e. meo judicio.

Quomodo enim Nauta ésset judex de his rebus ? Ita
A. Poët. y. 244. “Sylvis educti caveant, me judice,

Fauni :" i. e. meo judicio, cavere debent, &c. 31. 5. Non æstuosæ grata Calabria Armenta ;] An Graia, ut

intelligat Græcum pecus, seu oves Tarentinas, de quibus

Columella, lib. vii. et alii? 10. ut aureis] Lege, et. 33. 16. Curvantis Calabros sinus.) An Pulsantis ? 35. 22. nec comitem abnegat,] Forsan, se, et abnegans.

24. Veste domos] Forsan, Mente. 36. 13. Neu multi Damalis meri Bassum] Lege, Damalin, ut

sensus postulat, et Bassus. CARMM. II.

2. 14. Nec sitin pellit,] Lege, pellis. 4. 13. Nescias an te] Lege, Qui scias, &c. 8. 19. Impie tectum) Melius, Improba. 14. Sic temere] Ita voce outws uti videtur Joannes Evangel.

iv, 6.

11. 15. Canos odorati capillos,] Forsan, coronati : sic supra,

Od. vii. “coronatus nitentes Malobathro Syrio capillos.13. 32. Densum humeris] Forsan,' memori. Ovid. Heroid. xx.

98. “ Et vocem memori condidit aure tuam." 15. 15. opacam

Arctou:) Forsan, apricam. CARMM. III. 1. 20. cithareque cantus] Lege, citharæve, et mox in v. 30. fun

dusve pro vulgatà fundusque. 33. æquora sentiunt,] Forsan, sentiant. Sic Od. xxiv. 3.' 35. . Cæmenta demittit] Forsan, demittat. 48. Divitias operosiores.] Forsan, onerosiores, ut Serm. i. 6.

v. 99. 2. 14. consequitur virum:] (Calamo subnotata est vox virum.) 3. 12. Purpureo bibit] Lege, bibet.

54. visere gestiens] Forsan, vincere. 4. 39. Finire quærentem labores,] (Forsan legendum lenire

olim censebat Marklandus. Sententiam postmodo

commutavit.) 63. natalemque sylvam, Delius et Patareus Apollo.] Sic inter

punge; “natalemque sylvam Delius, et P. A.” 76. Impositam celer] Ovid. Pontic. ii. 10. v. 24. 8. 26. Parce privatus] Forsan, privatis. Cic. Off. i. 7. Art.

Poët. vers. 397. 9. 6. Neque erat Lydia] Lege, eram : ita Ovid. Trist. i. 6. ad

fin. Her. v. 22. Sabinus Epist. Parid. Evonæ, v. 32. 23. Iracundior Hadria :-) Napà #poadoríay. Inhibenda est

Oratio post vocem Hadria. 10. 16. Curvat;] Suspicor Horatium scripsisse Flectit. 11. 18. seraque fata,] Forsan, certa. iii. 18. v. 29. Virg. Æn. v.

349. 17. 7. innantem Maricæ] (De voce innantem, si qua fides notæ

[q] in margine adscriptæ, dubitare videtur Marklandus. Idem dictum puta de voce sylva in 18. 14. de vicina, in 19. 24. de tenaci; in Epodd. 2. 24. de domo in 9. 3. de crematos in 17. 79. de conlibuisset in Sermm. 1. 3. 6. de iligna in ïi. 4. 40. de modicá in Epistt. i. 5. 2. de promissi et meliusque denique in A. Poët. 46. et 321.)

* The learned reader will perceive that this is only meant as a partial emendation. ED.

23. 8. Pomifero grave tempus anno.] Lege Pomiferi et anni.

Vide not. ad Statium Sylv..i. 3. 24. 5. Si figit adamantinos Summis verticibus dira necessitas

clavos;] Lege Sic, et dura, i. 35. v. 17. quem locum vide. Summis verticibus] id est, rebus altissimis, personis clarissimis. Sic rò Culmina sæpe usurpatur, ut hic verticibus. (Totam sententiam pro parenthetica

notavit vir doctus.) 22. alterius viri] Forsan, tori. 62. Scilicet improbæ crescunt divitiæ:) Comma ponendum

post divitiæ, et forsan legendum sed licet, vel cui licet,

et crescant. 27. 21. puerique cæcos] Forsan, sævos. 22. motus orientis austri,] Virg. Æn. vii. “primâque oriens

erepta juventa est:" i. e. surgens, adolescens. 38. Virginum culpæ.] Forsan, Virginis. Propert. iv. 4. v.

91. Florus, i. 3. 71. Cum tibi] Lege, Jam. 28. 6. Sentis ; ac veluti] Sic punge; “Sentis, ac veluti."

29. 60. Tyriæque] Lege, Tyriæve. CARMM. IV. 1. 18. riserit æmuli,] Forsan vicerit. (Hanc notam postea

Marklandus delevit.) 2. 14. cecidere justá Morte] An justo Marte?

55. largis juvenescit herbis] Forsan, lætis, ut Od. iv. v. 13. 10. 2. Insperata tuæ cum veniet pluma superbiæ,] Legendum

puto ruga: cum rugæ venerint, quas tu superbus jam
non metuis. Propert. lib. iii. El. xxiii. 32. hunc locum
videtur exscribere :
Et veniat formæ

ruga

sinistra tuæ.
Ipsperata tuæ superbiæ, i. e. tibi superbo, ut passim
apud poëtas; qui etiam rugas et lapsum comarum fre-
quentissimnè conjungunt: vid. Ovid. passim: Nostrum
Od. xiii. v. 11. huj. lib. Ita Antholog.

Νύν ρυτίδες και θρίξ πολιή, και σώμα ρακώδες.
Tibullus :

Inducat rugas, inficiatque comas.

Cic. de Senect. c. xviii. 12. 8. Regum est] Forsan, Threcúm. 13. 21. notaque et artium Gratarum facies : sed Cinaræ brevis]

Forsan ; "notaque, et artium Gratarum : facili sed
Cinaræ," &c. Alibi vocat bonam Cinaram, eodem

sensu.

14. 32. sine clade victor :) Forsan, fraude ; ut Carm. Sæc. v. 41.

Stat. Sylv. ii. 3. i. e. Sine damno. 15. 1. volentem prælia-increpuit lyra ;] Forsan, volente et

lyram. Ovid. Heroid. iii. 118. (Hanc notam postea

delevit Marklaudus.) EPODD.

1. 12. et Caucasum,] Forsan, aut. 2. 27. Fontesque lymphis] Lege, Frondesque. 43. exstruat lignis] Lege, exstruens, vel juvans supra, v. 39.

pro juvet. (Locum “Sabina-Appuli;” uncinis in

eludit M.) 51. Eois intonata] Forsan, intonatos. 65. Positosque vernas,] Forsan, Pastosque: sic verna satur,

Martial. Sed non opus est ulla mutatione. 3. 22. Extrema et in spouda] Lege, aut: non enim conjungi

hæc
possunt:

si enim savio manum opponat, quomodo potest simul in extremâ spondâ cubare? Disjungenda

igitur. 4. 17. tot ora' navium] ora navium, i. e. naves : sic ora bigæ

pro biga apud Sen. Herc. Æt. v. 518. Vide quæ notavi

ad Stat. Sylv. ii. 1. v. 215. 6. 12. Parata tollo] Legi posset, Irata. 9. 21. tu moraris] Forsan, cur. 11. 16. ventis dividat] Forsan, dedicet, ut i. 25. ad fin. dedicet

Euro. 13. 9. nardo juvat,] Forsan, juvet. 16. 48. lympha desilit pede.] Lege, Nympha : propter pede. 51. Nec vespertinus, &c.] Forsan, vespertinum. Hoc magis

poëticuin est. Sic Serm. i. 6. v. 113. 52. intumescit alta] Forsan, alma. 64. aureum; Ære dehinc ferro] Lege, "aureum. Ærea,

d. f.” 17. 60. ditasse Pelignas] Forsan, vicisse. CARM. SÆC: 40. Sospite cursu:] Mallem, Hospite terra ; ut Tibull. vocat

"errantes hospita terra Lares." 41. sine fraude) i. e. sine damno. VOL. XVIII. Cl. Jl.

NO. XXXV. 1

« IndietroContinua »