Immagini della pagina
PDF
ePub

2) "Οτι της ξυμβάσεως ούκ αληθούς ειρήνης ούσης ο πόλεμος επτά και είκοσι έτη εγένετο, και Θουκυδίδης δια παντός αυτού επεβίω. κς'.

3) Ο Κορίνθιοι τους Αργείους πείθουσα τους βουλομένους των Ελλήνων προκαλείσθαι ες ξυμμαχίαν. κζ'. κη'.

4) Μαντινής πρώτοι τοϊς 'Αργείοις προςχωρούσι. τότε δε και η άλλη Πελοπόννησος διαθορυβείται, και προς τούτους ρέπει. κθ'.

5) Λακεδαιμόνιοι Κορινθίοις άλλως παρακελεύονται εςιέναι ές τας των Αθηναίων σπονδάς. λ'.

6) Και μην Ηλείοι Λακεδαιμονίοις περί Λεπρέου διαφερόμενοι Αργείων γίγνονται ξύμμαχοι. τούτοις δε έπονται Κορίνθιοι και Χαλκιδής. λα.

7) Αθηναίοι Σκιώνην μεν αιρούσι, Δηλίους δε κατάγουσι. πόλεμος Λοκρών και Φωκέων. λβ'. $. α'. β'.

8) Κορίνθιοι ούτε Τεγεάτας ούτε Βοιωτούς οίοί τε εισιν ες την 'Αργείων ξυμμαχίαν εξάγειν. λβ'. δ. γ' - θ'.

9) Λακεδαιμονίων στρατεία ες Παρρασίους, ούς ελευθερούσι. λγ.

10) Τρόπος, όν οι Λακεδαιμόνιοι τούς τε μετά Βρασίδου Είλωτας μαχεσαμένους και τους έκ Σφακτηρίας αιχμαλώτους διατιθέασι. λδ'.

11) Θύσσος αιρείται. λε'. δ. α'.

12) Υποψίαι και διαφοραί 'Αθηναίων και Λακεδαιμονίων. διαμένει γε μέντοι η ησυχία, και οι εκ Πύλου Είλωτες εξάγονται. λε'. δ. β' -- η'.

Β. Χειμών. Κεφ. λς' - λθ'.

1) Κλεόβουλος και Ξενάρης πειρώνται τας σπονδας των 'Αθηναίων και Λακεδαιμονίων διαλύσαι. λς' -- λη'.

2) Μηκύβερνα αιρείται. λθ'. δ. α'.

3) Λακεδαιμόνιοι Βοιωτοις ξυμμαχίαν ιδίαν ποιούνται, και Πάνακτον καθαιρείται. λθ'. δ. β', γ'. XII. Δωδέκατον έτος του πολέμου. Κεφ. μ' - να'. Α. Θέρος. Κεφ. μ' - ν'. 1) 'Αργείοι και Λακεδαιμόνιοι ες λόγους ξυνέρχονται. μ. μα.

2) 'Αθηναίοι τη Πανάκτου καθαιρέσει και τη ιδία Λακεδαιμονίων και Βοιωτών ξυμμαχία αγανακτούσιν. μβ'.

3) Υπό 'Αλκιβιάδου πεισθέντες Αθηναίοι 'Αργείοις και τους τούτων ξυμμάχοις Μαντινεύσι και Ηλείοις ξυμμαχίαν ποιούνται, μγ'-μζ'.

Η ξυμμαχία αυτή. μζ'.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

4) Αι των Λακεδαιμονίων και Αθηναίων σπονδαι έτι διαμένουσιν. οι Κορίνθιοι προς εκείνους πάλιν την γνώμην έχουσι. μη.

5) Λακεδαιμονίους Ηλείοι τού εν Όλυμπία Τερού είργουσιν. αμφιλογίαι αυτών περί καταδίκης. Λίχας. μθ'. ν. δ. α' - δ'.

6) Κορινθίοις λόγοι προσφέρονται. ν. δ. ε'. Β. Χειμων, Κεφ. να.

. Ηρακλεώται οι εν Τραχίνι ήσσώνται Αινιάνων και άλλων προςχώρων. να.

XIII. Τρίτον καί δέκατον έτος του πολέμου. Κεφ. νβ' - νς'.

Α. Θέρος. Κεφ. νβ' - νε'.
1) Ηράκλειαν Βοιωτοί παραλαμβάνουσιν. νβ'. $. α'.

2) 'Αλκιβιάδης ές Πελοπόννησον στρατεύσας τείχη οικοδομεί. νβ'. δ. β'.

3) Πόλεμος Επιδαυρίων και Αργείων. νγ - νε'. Β. Χειμων. Κεφ. νς'.

Λακεδαιμονίων φρουρούς ες Επίδαυρον εσπεμψάντων Αθηναϊοι τους Είλωτας ες Πύλον ανακομίζουσιν. Επιδαύρου 'Αργείοι αποπειρώσι.

XIV. Τέταρτον και δέκατον έτος του πολέμου. Κεφ. νζ - πα'.

Α. Θέρος. Κεφ. νζ –οε'. Πόλεμος 'Αργείων και Λακεδαιμονίων.

1) Πρώτη στρατεία Λακεδαιμονίων "Αγιδος ηγουμένου επί *Αργος. τετράμηνοι σπονδαί. νζ –ξ'.

2) ΑΣ σπονδαι λύονται. 'Αργείοι και οι ξύμμαχοι Ορχομενον μέν αιρούσι, παρασκευάζονται δε και ως επί Τεγέαν. ξα'. ξβ'.

3) Δευτέρα στρατεία "Αγιδος επί "Αργος. Εγ' οε'.

α) Πορείαι και αντιστρατοπεδεύσεις εκατέρων. ξγξε'.

β) Μάχη μεγίστη μεταξύ Μαντινείας και Τεγέας, εν ή ησσώνται 'Αργείοι και οι ξύμμαχοι. ξ5'- οδ'.

γ) Λακεδαιμόνιοι ου χρώνται τη νίκη. Αργείοι και οι ξύμμαχοι άρχοντικι Επίδαυρον τειχίζειν. οε'.

Β. Χειμών. Κεφ. ος'- πα'.

1) Σπονδαι και ξυμμαχία γίγνονται Λακεδαιμονίων και Αργείων. ος' -- οθ'.

At σπονδαι αύται. οζ'.
Η ξυμμαχία αυτή. οθ'.

2) Αθηναίοι κελεύονται της Πελοποννήσου εξελθεϊν. Περδίκκας και οι Χαλκιδής ξυνομνύασι Λακεδαιμονίοις και Αργείοις. Δημοσθένους δόλος. 'Έπιδαυρίοις το τείχισμα αποδίδοται. π'.

3) Μαντινής ξυμβαίνουσι Λακεδαιμονίοις. εν Σικυώνι και εν "Αργει ολιγαρχία καθίσταται. πα'.

ΧΥ. Πέμπτον και δέκατον έτος του πολέμου. Κεφ. πβ'. πγ.

Α. Θέρος. πβ'.
1) Περί Διέων και 'Αχαΐας. 8. α'.

2) 'Αργείων ο δήμος των ολίγων, οίς οι Λακεδαιμόνιοι μέλλουσι βοηθείν, επικρατεί, και Αθηναίοις πάλιν σπεισάμενος μακρά τείχη τειχίζει. $. β'-5'.

Β. Χειμών. πγ'.

1) Λακεδαιμονίων στρατεία, εν ή τα 'Αργείων τείχη και Υσιας λαμβάνουσιν. δ. α'. β'.

2) 'Αργείων στρατεία ες την Φλιασίαν. δ. γ'.

3) Περδίκκας κατακλύεται. δ. δ'. XVI. Έκτον και δέκατον έτος του πολέμου. Κεφ. πδ' - Βιβλ. Ζ. κεφ. ζ'.

Α. Θέρος. Κεφ. πδ'- ριε'.
1) Μηλίων πολιορκία. πδ' ριδ'.

Διάλογος Μηλίων και Αθηναίων. πε- ριγ'. 2) Αργείων δευτέρα έσβολή ες την Φλιασίαν. Αθηναίων και Λακεδαιμονίων ληστείαι. πόλεμος Κορινθίων και Αθηναίων. ριε'. δ. α'-γ'.

3) Μηλίων επέξοδος. δ. δ'. Β. Χειμών. Κεφ. ρις - Βιβλ. Ζ. κεφ. ζ'.

1) Λακεδαιμόνιοι μέλλουσιν ες την 'Αργείαν στρατεύειν. ρις'. δ. α'.

2) Μηλίων μετά δευτέραν επέξοδον άλωσις και ωμοτάτη τιμωρία. 8. β' – δ'.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ

1

Ξ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Η Σ

E.

[ocr errors]

mense

1. Του δ' επιγιγνομένου θέρους αι μεν ενιαύσιοι Η εκεχειρία σπονδαι διελέλυντο μέχρι Πυθίων και εν τη η Αθηναίοι

Δηλίους ανέCap. 1. ΑΣ μεν Ilv- Comment. histor. in Demosthen.

στησαν. . if i av, inducia e annua e orat. de cor. p. 285. sq. et Krausolutae erant (et bellum sius Pyth. Nem. et Isthm. p. 29. renovatum est) usque ad $99., Clintonem Clarissius Spec. Pythia, i. e. usque dum Py- hist. liter. p. 53. sqf. Arnoldus thia novas inducias no- Clintonis argumenta expendens nec vam que belli cessationem vere nec hieme, sed media circiter effecerunt. Ita haec recte in- aestate

Hecatombaeone terpretatur Clinto Fast. Hell. J. hos ludos editos esse probare p. 211. ed Krueg. „Pythia tertio studuit. Aut hujus aut Clintopis cuiusque Olympiadis. anno facta sententiam verisimiliorein esse breesse non solum perspicuo Pausa- viter docet Thirw. Hist. Gr. VI. niae testimonio Paus. X, 7, 3. de- p. 5. Aestatem extremam sive monstratur, sed quaecunque Py- Metagitnionem mensem tempus hothiorum ludicra peracta in historia rum ludorum fuisse demonstrare commemorantur, in tertium cuius- aggressus est Weissenborn Hellen. que Olympiadis annum ... inci- p. 167. sq., quocum consentit Boeldisse inveniuntur. De ea re Sca- micke in Quaest. de orat. Attic. liger, Meursius et Corsinus (Pyth. Sed inde, quod Thucydides apud p. 39. sqq. et F. A. II. p. 437. sqq.] Amphipolim extrema aestate pucum Clintone [p. 209.] consen- gnatum esse c. 12. dicit, Pythia tiunt.“ ARN. Locupletissimus te- auctumno esse non potuisse mie stis praeler Clintonem est Boeck

nime apparet.

Auctumnus enim bius ad Pind. II, 2.

p.

206. sqa apud Thucydidem aestatis pars est, et Inscr. I. p. 814. sqq. Sed du- vid. II, 31., non, quod ille ex bitatur, quo anni tempore com- III. 18., quanquam hic ipse locus missa sint; nam plerique, ut Cor- contrarium probat, collegit, hiemis. sinus et Boeckbius, vere, Clinto Et auctumno ythia fuisse certis, auctumno id factum esse censent. ut nobis quidem videtur, rationiBoeckhium sequuntur Winiewskius bus evicit Kienius in Comment,

εκεχειρία Αθηναίοι Δηλίους ανέστησαν εκ Δήλου, ήγησάμενοι κατά παλαιάν τινα αιτίαν ου καθαρους όντας ιερώσθαι, και αμα ελλιπές σφίσιν είναι τούτο της καθάρσεως, ή πρότερόν μοι δεδήλωται ως ανελόντες τας θήκες των τεθνεώτων ορθώς ενόμισαν ποιήσαι. και οι μεν Δήλιοι Ατραμύττιον Φαρνάκου δόντος αυτούς εν τη Ασία ώκησαν ούτως, ως έκαστος ώρμητο.

Cap. 1. Ηι. CΙ. ή, sed cf. adn.

'Ατραμύττιον It. E. Vind. Κ. m. Ar. Chr. Dan. Bekk. In C. D. Ι. 'Ατραμύτιον. Vulgo Ατραμύττειον. Βas. Ατραμύτειον. Ρal. 'Αδραμύντειον vel 'Αδραμύττειον. , Ατραμύττειον] "Ωρου: 'Αδραμύττειον, Εύπολις, Ατραμύττειον Θουκυδίδης.« Schol. Cf. etiam Suid. et Phay. Simplex i tamen in paenultima confirmatur locis VIII, 108. Xen. Anab. VII, 8, 7. al. atque numis, etsi Adra nytteum legitur Liv. XXXVII, 19., Adramytteos Plin. V, 32, 122. Certius videtur t, non d, a Thucydide positum esse, quamvis det notatione, quum Aristoteles apud Steph. Byz. originem nominis ab Adramyto

κα τα

antiqu. stud. a. 1842. m. Nov. verbo adn. IV, 54, 3. p. 1120. sqq. (Boedromionem inen- παλαιαν...ου καθαρούς sem ponit Hermannus de anno όντας. Piaculi enim crimine Delphico p. 18. sqq.) Quum igitur polluti erant, quod mortuos in sainduciae Ol. 89, 1. mense Elaphe- cra insula sepeliverant. Vid. III, bolione factae (vid. IV, 117.) OI. 104. if 2 3 6 8 at, deo con 89, 2. eodem mense, nostro Mar- secratos esse,

η. ,,Catio, finitae essent, per hanc aesta- sus pendet ex participio et ad tem usque ad auctumnum, φuί ποιήσαι supplendum αυτήν. Cf. Graecis est Ol. 89, 3., pugnatum Krueg. ad Dion. p. 119.“ GOELL, est; deinde feriarum Pythicarum Add. adn. I, 1, 2.

πρότεcausa cessatum ab armis ; (nam ο ον. Vid. Ι, 8. et III, 104. hanc vim eiusmodi feriarum fuisse Ατραμύττιον. De nomine cf.. videbimus ad c. 49.;) et mox de sd., de urbe ipsa Strab. p. 613. pace actum est. Cf. 14, 1. Plus- sq. et Prokesch. It. per As, et quamperfectum autem statum per- Aegypt. ΙΙΙ. p. 282. sq. manentem exactis induciis effectum

νάκου. Cf. VΙΙΙ, 6. 58. recte significat, et totum enuncia

ώκησαν. Cf. VΙΙΙ, 108, çum primo proximi capitis 4. narrata. arcte connectendum est, αι μεν ώρμητο. Haec Delios non σπονδαι διελέλυντο. Κλέων cunctos ut iustos colonos profectos δε... εξέπλευσε μετά την έκε- esse, sed Atramyttium locum, quo χειρίαν. Reliqua sunt interiecta. quisque Delius tanquam in asy

εν τη εκεχειρία. Νe- lum confugeret, fuisse significant. quaquam igitur, id quod Arnoldus Verbum de verbo puto valere: statuit, inter menses Elaphebolio- prout quisque profectus nem atque Hecatombaeonem huius

erat, ut se conferret. veris, sed prius. Cf. Clariss. Cf. VΙΙΙ, 23. « AR N. Prout 1. d. p. 57. 'Αθηναίοι... quis que propensus erat ανέστησαν. De re vid. Diod.

interpretatur Bloomf. Cf. ada. XII, 73.. et Paus. IV, 27, 5., de ΙΙ, 59, 2.

Φαρ

τη

tum

[ocr errors]

έκαστος,

[ocr errors]

e 0

« IndietroContinua »