Immagini della pagina
PDF
ePub

1 2. Κλέων δε Αθηναίους πείσας ες τα επί Θρά- Κλέων στρακης χωρία εξέπλευσε μετα την εκεχειρίαν, 'Αθη- επί Θράκης, ναίων μεν οπλίτας έχων διακοσίους και χιλίους και Τορώνη και ιππέας τριακοσίους, των δε ξυμμάχων πλείους,

Βρασίδο

απόντος 2 ναύς δε τριάκοντα, σχων δε ες Σκιώνην πρώτων προσβάλλει. έτι πολιορκουμένην, και προςλαβών αυτόθεν οπλίτας των φρουρών κατέπλευσεν ες τον Κολοφωνιων λιμένα [5] των Τορωναίων απέχοντα ου 3 πολυ της πόλεως. εκ δ' αυτού αισθόμενος υπ'

αυτομόλων, ότι ούτε Βρασίδας εν τη Τορώνη ούτε οι ενόντες αξιόμαχοι είεν, τη μεν στρατιά

τη πεζή εχώρει ες την πόλιν, ναύς δε περιέπεμψε και δέκα (ες] τον λιμένα περιπλεϊν. και προς το

Croesi fratre repelat, et numis 'Αδραμύτιον exhibentibus stabiliatur. Sed τ comparandum cum eo, φuod in πελιτνός et 'Αταλάντη vocibus invenitur. Cf. adn. II, 49, 4. 100, 3.

Cap. 2. 5. 3. Ούτε Βρασίδας Βekk. ex nostra coniectura. Vulgo male ουδέ Βρ.

Es interposuit Bekk. „Et praepositio hic omnino necessaria videtur; naves enim non, ut portum Torones, sed ut promontorium inter Colophoniorum portum et illum interiacens circumveherentur, missae sunt. [ Cf. περιπλεύσαι ες τον λιμένα ΙΙΙ, 81, 2. et ibi adn.] Ει quanquam unus vel duo similes loci reperiuntur, ubi in mss. eadem praepositio omittitur, ut VIII, 38. διαβεβηκότος την Χίον, nihilominus

p. 300.

Cap. 2. Cf. Diod. XII, 73. et emittit, quae [in] portum (nimirum de Cleone Thirw. Hist. Gr. III. Torones) circumnavigent, quae et

S. 1. μετα την ipsae paulo post in urbem a portu εκεχειρίαν, post exact as irruperunt.“ HAACK. In nonnullis inducias. Cf. adn. ΠΙ, 68, 1. codd. non post λιμένα, sed post Itaque aestate ineunte. Cf. Weis- Τορωναίων genitivum distinguisen b. I. d. p. 168. et adn. c. 1. tur, quae distinctio placuit Arnol

'Αθηναίων cet. Lectos fuisse do; sed eam si probaveris, postea milites videbimus 8, 2.

8. 3. sola verba ες τον λιμένα S. 2. "Έτι πολιορκουμέ- non satis videntur esse apta. Cev nv. Respicitur ad IV, 131. 132. terum Κωφών coniecit Lea kius

ές τον Κολοφωνίων Graec. sept. Ill. p. 119., quia hoλιμένα. De portu Colophonio- die esset portus Kufo (Κωφός) rum nihil alibi me legisse memi- inter Derrhim promontorium (nunc ni.“ WASS. In eadem, qua To- Drepanon) et Toronen. Sed is rone, Chersoneso situm fuisse ne- portus non Κωφών λιμήν, sed cesse est, propterea quod inde Κωφός λιμήν dicitur Strab. Toronen versus pedestri exercitu p. 331. et Mel. II, 3, 1. Barbara proficiscitur Cleo. Et urbis To- nomina excogitavit Bloomf. rones portum ab illo diversum $.3. Αισθόμενος υπ' αύfuisse inde colligo, quod ex hoc τομόλων. Απ' αυτομόλων για Colophoniorum portu decem naves KRUEG. Υπό defenditur verbis

[ocr errors]

περιτείχισμα πρώτον αφικνείται, δ προςπεριέβαλε τη πόλει ο Βρασίδας, εντός βουλόμενος ποιήσαι

το προάστειον, και διελών του παλαιού τείχους Η Τορώνη, μίαν αυτήν έποίησε πόλιν. 3. βοηθήσαντες δε τοις έμφρου ες αύτο Πασιτελίδας τε και Λακεδαιμόνιος άρχων ρούσι ξυμ- και η παρούσα φυλακή προσβαλόντων των Αθηβάντα. αιρεί- ναίων ήμύνοντο. και ως εβιάζοντο, και αι νήες Πάνακτον. άμα περιέπλεον αι ες τον λιμένα περιπεμφθείσαι,

δείσας ο Πασιτελίδας, μη αί τε νήες φθάσωσι
λαβούσαι έρημον την πόλιν, και του τειχίσματος
αλισκομένου εγκαταληφθή, απολιπων αυτο δρόμο
εχώρει ες την πόλιν. οι δε Αθηναίοι φθάνουσιν 2
οι τε από τών νεών ελόντες την Τορώνην, και
και πεζός επισπόμενος αυτοβοεί κατά το διηρημέ-
νον τείχους του παλαιού ξυνεςπεσών. και τους
μεν απέκτειναν των Πελοποννησίων και Τορω-

recentissimi editores recte eam videntur restituisse. [Vid. Bloomf. in ed. 2.] ... Cf. tamen III, 6. περιορμισάμενοι τα προς νότον της πόλεως et ibi adn.“ ARN. Add. adn. VI, 63, 2.

Cap. 3. S. 1. is. „Adieci articulum ai e cod. Cam. Nam et res et linguae usus flagitat articulum propter verba c. 2. vaŭs d'è περιέπεμψε δέκα τον λιμένα περιπλείν.« HAACK. Articulum a Bekk, rursus expunctum esse mirum est.

Soph. Α. ν. 1320. ου γαρ κλύ- τειχίσματος. Ι. 6. τού πε-
οντές εσμεν αισχίστους λόγους, ριτειχίσματος, του καινού τεί-
άναξ Οδυσσεύ, τούδ' υπ' αν- χους. Deinde εγκαταληφθή est
δρος αρτίως ; (cf. Matth. Gr. εν αυτώ καταληφθή.
8. 373. 3.), etsi ibi κλύειν non S. 2. Αυτοβοεί cum επι-
est certiorem fieri, ut hic σπόμενος verbo iungit Goeller, ,
αισθάνεσθαι. Cf. adn. 1, 8,2. quod minus recte fieri videri, quum
130, 1. al.

αυτοβοεί non esset simpliciter S. 4. Προςπεριέβαλε τη illico, sed primo claim ore πόλει...] βουλόμενος εντός του atque impetu (cf. adn. II, 81, τείχους ποιήσαι το των Τορω- 4.), respondimus in ed. mai. Suppl. ναίων προάστειον, του παλαιού Add. Krueg. in Comment. anτείχους μέρος διακόψας, καθ' tiqu. stud. a. 1842. p. 106. , qui δ ήν το προάστειον, έτερον hac voce rem celeriter effectam (ein τείχος καινόν προςωκοδόμησεν, schnell erlangtes Ergebnifs) ω περιέβαλε το πρότερον, και exprimi docet. Ipse igitur Krueσυνήψε κατά την διαίρεσιν [το ger cum superiore ελόντες, quod καινον] προς το παλαιόν, ώςτε mente repeti vult, necti iubet. Sed εν το παν γενέσθαι. Schol. ne transpositio verborum durior

Cap. 3. S. 1. Αύτό. Το πε- oriatur, nescio an Haackius rectius ριτείχισμα. Πασιτελίδας. αυτοβοεί cum ξυνεςπεσών pn tiCf. ad IV, 132. extr. To û cipio iunxerit.

ναίων ευθυς εν χερσί, τους δε ζώντας έλαβον 3 και Πασιτελίδαν τον άρχοντα. Βρασίδας δε εβοήθει μεν τη Τορώνη, αισθόμενος δε καθ' οδόν

εαλωκυίαν ανεχώρησεν, αποσχων τεσσαράκοντα 4 μάλιστα σταδίους μή φθάσαι ελθών. ο δε Κλέων

και οι Αθηναίοι τροπαιά τε έστησαν δύο, το μεν κατά τον λιμένα, το δε προς τώ τειχίσματα, και τών Τορωναίων γυναίκας μεν και παϊδας ήνδραπόδισαν, αυτους δε και Πελοποννησίους και οι τις άλλος Χαλκιδέων ήν, ξύμπαντας ες επτακοσίους, απέπεμψαν ες τας Αθήνας και αυτούς το μεν Πελοποννήσιον ύστερον εν ταϊς γενομέναις

σπονδαϊς απήλθε, το δε άλλο εκομίσθη υπ' Όλυν5 θίων, ανήρ αντ' ανδρός λυθείς. είλον δε και

Πάνακτον Αθηναίων έν μεθορίοις τείχος Βοιω6 τοι υπό τον αυτον χρόνον προδοσία. και ο μεν Κλέων φυλακήν καταστησάμενος της Τορώνης άρας περιέπλει τον''Αθων ως επί την Αμφίπολιν. 4. Φαίαξ δε δ Ερασιστράτου τρίτος αυτός, στάσεις των

Λεοντίνων, 5. 6. Περιέπλει. Αug. Cl. Ven. (Pal. ?) Vat. H. G. K. περιπλεϊ, quod vix aptum est; nam ad haec c. 6. referuntur verba ο δε

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

S. 3. Έβοήθει de consilio σιον, 1. 6. οι Πελοποννήσιοι. et conatu opitulandi dictum esse Cf. Bernh. Synt. p. 431. et adn. perspicuum est. Cf. adn. I, 134, ΙΙ, 45, 1. - εν ταίς. ...σπον1. - αποσχών... ελθών, δαις. Vid. 18, 7. quum'... stadia abfuisset, λυθείς. Similiter 11, 103. De quo minus adventu syntaxi cf. Krueg. Gr. I. §. 56. praeveniret urbis

9. adn. 1. pationem.

S. 5. Πάνα

νακτον. Τhucydidi S. 4. 'Ηνδραπόδισαν. Cf. neutrum esse aduotant veteres Diod. XII, 73. -ξύμπαντας. lexicographi. Cf. c. 39. 40. 42.4 De articulo non addito cf. adn. DUK. Situm si distinctius quam IV, 129, 3. αυτοίς. Ηoc

ex verbis Thucydidis cognoscere exemplo norma usus dalivi (com- cupis, cf. Leak. Graec. sept. II. modi et incommodi atque ethici ] p. 370. et de Ρag. Attic. p. 131. explanandi III, 98. proposita in- ed. Westerm. signi modo illustratur. Sine αύ- S. 6. Και ο μέν cet. Cr. tois hoc enunciato simpliciter, ,

Diod. 1. d. - περιέπλεί. Cf. quid captivis factum sit, expone

adn. crit.

'Αμφίπο retur; cum illo factum ad Athe- λιν, μι Amphipolim petenienses refertur, ita ut haec fere ret, Amphipolim versus. sit sen

: eos postea amise- Cap. 4. S. 1. Φαίαξ. De hoc runt, alteros pace, alteros. vid. Aristoph. Equ. v. 1377. ARN. το Πελοποννή- Plut. Nic. c. 13. et Alcib. ibid.

ως

[ocr errors]
[ocr errors]

ούς Φαίαξ Αθηναίων πεμπόντων, ναυσι δύο ες Ιταλίας και ριποιήσων Σικελίαν πρεσβευτής υπό τον αυτόν χρόνον εξέτω δε έν Γέ- πλευσε. Λεοντίνοι γάρ, απελθόντων Αθηναίων 2

λα ο προ- εκ Σικελίας μετά την ξύμβασιν, πολίτας τε επετου πράγμα- γράψαντο πολλούς, και ο δήμος την γην επενόει τος πάλιν .

αναδάσασθαι. οι δε δυνατοί αισθόμενοι Συρα- 3 αποπλεϊ.

κοσίους τε επάγονται και εκβάλλουσι τον δήμον.
και οι μεν επλανήθησαν ως έκαστοι" οι δε δυ-
νατοί ομολογήσαντες Συρακοσίοις, και την πόλιν
εκλιπόντες και ερημώσαντες, Συρακούσας επί πο-
λιτεία ώκησαν. και ύστερον πάλιν αυτών τινές 4
δια το μη αρέσκεσθαι απολιπόντες εκ τών Συ-
ρακουσών Φωκέας τε της πόλεως τι της Λεοντί-
νων χωρίον καλούμενον καταλαμβάνουσι και Βρι-
κιννίας δν έρυμα εν τη Λεοντίνη. και των του
Κλέων ως ... περιέπλευσεν επί την Αμφίπολιν, atque imperfecto
res inchoata significatur, aoristo c. 6. perfecta. Cf. adn. II, 25, 4.

Cap. 4. 5. 3. Συρακούσας. Cass. Aug. Ρal. Συρακούσσας
recte, ut videtur. Urbem Συρακούσσας vocant antiquissimi codd., ,
nec tamen sibi constant." « BEKK. ad III, 86. Vulgaris forma Συ-
prézovoai ne Atticis quidem Platonis et Xenophontis aetate_ usitata
fuit, ut monui ad dialogum, qui legitur inter Platonicos, Eryxiam
cap. 1.“ BOECKH. ad Pind. Olymp. VI, 6. Cf. Buttm. Gr. max. II.
p. 387. ed. 1. et sd. VI, 3.

S. 4. Φωκέας] οι μεν εκτεταμένως αναγιγνώσκουσιν, ως Πρασίας, οι δε συνεσταλμένως. Schol. Φωκαίας It. Vat. Η. Βekk. et S. 2. 'Απελθόντων

S. 4. Αυτών τινες. Reliqui ξύμβασιν. Vid. IV, 65., unde quando in patriam redierint, disces την ξυμβασιν apparet esse ,την e Χen. Hist. Gr. ΙΙ, 3, 5. αρέκοινήν των Σικελιωτών (Schol.). σκεσθαι. Sine complemento

πολίτας επεγράψαντο] iterum 37, 4. legitur, id quod ... ετέρους επί τοις ουσιν ενε- Bloomfieldii causa adnotandum est. γράψαντο εις την πολιτείαν. απολιπόντες εκ των Schol. Similiter Latini dicunt ad - Σ. Cf. Matth. Gr. δ. 495. 1. 535. scribere in civitatem, ci- adn. 2. 578. a. extr. Rost. S. 139. vitati. - και ο δήμος ..

9. c. Pflugk. ad Eur. Herc. f.
αναδάσασθαι.

ν. 133. supra III, 10, 2.
Cyrenis novos cives pristinis ad- πόλεως... χωρίον καλού
scribi opus fuit, coloni ex omnibus μενον. Quum η πόλις η Λεον-
partibus Graeciae invitati sunt šni τίνων και τη Λεοντίνη distingua-
γής αναδασμώ Herodot. IV, 159.« tur, xoplov in urbe ipsa quae-
ARN., qui de agro publico virition rendum eiusque locus (cf. adn.
dividendo intelligendum esse prae- 1, 63, 1. ΗΙ', 97, 2.) et fortasse
terea docet.

regio (ein Viertel) esisti-
5. 3. Ως έκαστοι. Cf. adn. manda est. Fallitur igitur Mannert.
1,3, 4. - Συρακούσας. Cf. sd. Geogr. IX. 2. p. 301. όν. Cf.

„Ita, quum

της

δήμου τότε εκπεσόντων οι πολλοί ήλθον ως αυτούς, και καταστάντες εκ των τειχών επολέμουν. 5 α πυνθανόμενοι οι Αθηναίοι τον Φαίακα πέμπουσιν, εί πως πείσαντες τους σφίσιν όντας αυτόθι ξυμμάχους και τους άλλους, ήν δύνωνται, Σικελιώτας κοινή, ως Συρακοσίων δύναμιν περι

ποιουμένων, επιστρατεύσαι, διασώσειαν τον δήμον 6 των Λεοντίνων. ο δε Φαίαξ αφικόμενος τους μεν Καμαριναίους πείθει και 'Ακραγαντίνους· εν δε Γέλα αντιστώντας αυτή του πράγματος, ουκέτι επί τους άλλους έρχεται, αισθόμενος ουκ αν πείθειν αυτούς, αλλ' αναχωρήσας δια των Σικελών ες Κατάνην και άμα εν τη παρόδω και ες τας

Βρικιννίας έλθων και παραθαρσύνας απέπλει. 1 5. εν δε τη παρακομιδή τη ες την Σικελίαν και εν δε τη πα

πάλιν αναχωρήσει και εν τη Ιταλία τισί πόλεσιν Λοκροίς ενεχρημάτισε περί φιλίας τους Αθηναίοις, και Λο- τυχών, ούς κρών εντυγχάνει τοϊς εκ Μεσσήνης εποίκοις εκ- γεγενημένην

in marg. Cl., nisi quod Gailius ex H. proprie Φοκαίας affert. Utrum in paenultima ε melius sit an αι, nos ignoramus. Ven. Φωκεάς.

[ocr errors]

res

Bernh. Synt. p. 337. Kuehn. τους άλλους. Ε quibus Gr. in us. schol. . 241. 6. paulo post Agrigentini et Gelenτότε. Cf. adn. 1, 101, 2.

ses nominantur. ταστάντες ...επολέμουν.

S. 6. Αντιστάντος αυτώ 5,Phrasis καταστάντες επολέμουν hic fortassis non aliam significa

του πράγματος, quum ei

non successisset. Cf. tionem habet, quam II, 1. καταστάντες τε ξυνεχώς επολέμουν.

34, 4. Αντιστατούντος του πράDUK. At ibi ex superioribus co

Yuctos Procop. p. 129. 200.

αισθόμενος πείθειν. χεται πόλεμος εν ω facile repetas és aútóv. „Hic sign. quum

Cf. Matth. Gr. §. 549. adn. 2.

Rost. 8. 129. 4. C. infra VΙ, 59, ibi constitissent, Posto

3. δια των Σικελων. gefasst hatten. [Ita Bloomf.] Unde enim sumptum repetas vel

Terrestri igitur itinere. Simul tasuppleas ες τον πόλεμον ? Ει

men naves quoque Catanam mi

sisse existimandus est. vero hoc jam antea factum erat.“ BAU. Cf. adn. I, 59, 2. επο Cap. 5. S. 1. Έχρημάτισε] λέμουν] προς τους Συρακου- λόγους προςήνεγκε. Schol. Cf. σίους. Schol.

adn. 1, 87, 5. et Duk. ad V, 61.

φιλίας τοϊς Αθηναί S. 5. Τους...ξυμμάχους. οις. Cf. Rost. Gr. 8. 105. 6. Urbes Chalcidicas et Camarinaeos, Λοκρών. Των Επιζεφυρίων. id quod e III, 86. al. notum est. - εποίκοις. Cf. adn. II, 27, 1.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« IndietroContinua »