Immagini della pagina
PDF
ePub
[merged small][ocr errors]

VII. 54.

[ocr errors][ocr errors]

ductus orat ut se pro pristinis suis beneficiis incolumem
velit, omnia enumerans, quod per Cæsarem in collegium
pontificum venisset; quod ex prætura Hispaniam habu-
isset provinciam ; quod in petitione consulatus fuisset ab
eo adjutus. Cæsar plura commemorari non passus, ne-
minis odio, sed ut tribunos plebis in suam dignitatem, et
populum Romanum paucorum factione oppressum in li-
bertatem restitueret, arma cepisse interfatur. Ergo Len-
tulus jam securus de salute sua, petit ut in oppidum re-
verti liceat, quo ex sua incolumitate ceteri ad spem revo-
centur. • Esse enim nonnullos, qui de morte consciscenda

deliberent.'
Plut. Cæs. 66. Sane Domitius, Cæsaris iram metuens, cui semper

Senec. de Benef, 111.

fuerat adversatus, a medico eodemque servo suo venenum 24. Plin. poposcerat. Sed idem, lenitate cognita victoris, deploSueton.

rare conditionem suam cæpit, quod, quam relicturus fuisNer. c. 2. set inimicus, sibi ipsi vitam homo temerarius stultusque

Plut, et
Senec.

præcidisset. Ibi medicus, qui adolescenti Domitio rem
aperuerat, seque jusserat asservari, donec eventus docu-
isset, utrumne venenum datum patri foret, tantummodo

soporiferam potionem se dedisse indicavit. Hac re exhi-
Lucan. 11. laratus (neque enim Lucano credendum est, in gratiam
509.
Sueton.

Neronis, cujus hic Domitius abavus fuit, omnia alia finSenec.Cæs. genti) manumisit medicum : atque ita, postquam illuxit,

cum ceteris ad Cæsarem deductus est.

67. Erant senatorii ordinis Domitius et Lentulus con-
sulatu functi; præterea L. Vibullius Rufus, Sex, Quin-
tilius Varus quæstor, L. Rubrius : præterea multi ado-
lescentes nobiles, equitumque Romanorum et decurionum,

quos Domitius ex municipiis evocaverat, magnum agmen.
Dio. Cæs. Hi a Cæsare increpiti, quod neutiquam convenientem
Appian.
Plut.

meritis suis gratiam retulissent, incolumes omnes dimittun-
Liv. Epit. tur, seque ad Pompeium recipiunt. Aurum etiam quod
Vell. 11. 50.
Cæs. secum Corfinium deportaverat Domitius, sestertium sexa-

gies," quanquam pecunia publica esse diceretur, Domitio
redditum: quia Cæsar non minus fugiendam sibi inopiæ,
quam crudelitatis famam judicabat. Ita Cæsar, septem

[ocr errors][ocr errors]

Sestertium sexagies] Marcæ argenti nostrates 23437. unciæ 4.
Creo.

472.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

ad Att. ep.

[ocr errors]

omnino dies ad Corfinium commoratus, Domitianas co-
hortes protinus in Siciliam mittit. Ipse in Apuliam du-
cere instituit.

68. His rebus auditis, Scipio Luceriam omisit, militi- Locan, Ir. bus Brundisium transductis, quo Pompeius expeditus Cic. ad legiones antecesserat. Eo conduci jusserat quicquid ba- Att. vii.

3. et 9. bebat copiarum, nullum auxilii genus aspernatus : nam et

Cæs. ex pastoribus servisque equites circiter quadringentos effecerat. Sed Cæsaris per Apuliam cursus majorem ei delectuum partem, passim relictis præsidiis fugientium, abscidit. Alba L. Manlius Torquatus prætor cum sex cohortibus discesserat; Tarracina, cum tribus prætor Rutilius Lupus. Sed Rutilianæ cohortes, cum equitatum Cæsaris conspexissent, cui Vibius Curius præerat, ad eum signa Cic. ad transtulerunt: idem reliquis itineribus, a nonnullis cohor- Att. 1x. 6. tibus, quæ in Cæsarem aut equites ejus inciderant, factum. Ep. Cæs.

69. Venit et in potestatem Cn. Magius præfectus fa- ad Opp. 1x. brum Pompeii, quem Cæsar cum mandatis ad Pom- 8. peium remisit; “interesse reipublicæ, ut, quoniam iturus Plut.Pomp. Brundisium esset, una colloquerentur.' Neque diu con- Cic. ad tatus, cum legionibus sex A. D. VIII. Idus Martias Att. ix. 3.

et Cæs. ad Brundisium venit; cujus exercitus magna pars ex recen- Opp. IX. ad tibus delectibus, et iis, quos in itinere exceperat, confecta Att. ep. 13. erat. Sed Pompeius jam Cn. filium majorem ex duobus, Plut.Pomp. cum socero Scipione in Syriam, auxilia gentium ac regum Lucan. 11.

631. Cæs. concituros, consules autem Dyrrhachium præmiserat, cum Appian. triginta cohortibus. Ea res abrupit negotium pacis. Nam Dio. Plut. et Lentulus consul a Cornelio Balbo, cujus pater Lentuli Att. ix. 9. erat familiarissimus, mandata Cæsaris habente, conveniri Cic. ad

Att. vii.9. non potuit ; et cum Scribonius Libo, qui erat Sex. Pom- et Balb. ad peii socer, a Caninio Rebilo inductus, cum Pompeio de Cic. viii,

ad Att. 15. conditionibus egisset, responsum est, quod consules absint, Cæs. Dio, sine illis de compositione agi non posse.

Cæs. 70. Nec deerant qui existimarent, dimissos a Pompeio Dio, xui, consules fuisse, ne quid novi consilii contra suas rationes Cic. ad caperent; suspecta præsertim levitate Lentuli. Sed ne- 15.

Vell. 11.51.

Cæs.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

XLVIII.

[ocr errors]

Att. VIII.

Vibius Curius) Variant in hoc nomine tum Cæsaris, tum
Ciceronis editiones. Crev.

[ocr errors]

ep. 13.

Cæs.

que Magius remissus ad Cæsarem est, si Cæsari credimus. Sueton. Ceterum ille multa, suæ causæ serviens, de industria perCæs. c. 56.

peram edidit ; quod et Pollio Asinius affirmare est solitus,

qui cum eo transiit Rubiconem, rebusque his interfuit. Ep. Cæs. Ex iis hanc de Magio querelam esse puto, cum ipse Cæad Opp. et Cornel

sar iisdem diebus ad Oppium et Cornelium Brundisio ix. ad Att, scripserit, a Cn. Pompeio missum esse Cn. Magium de

pace: se quæ visa fuissent respondisse. Cæs. 71. Sic pacis cogitatione quibuscumque de causis peniCic. ad

tus abjecta, hoc agere cæpit, ut aut Pompeium quampriAtt, ix. 14.

mum trajicere cogeret, aut exitu prohiberet. Igitur, castris ad portas oppidi positis, opus magnum et multorum dierum, propter altitudinem maris, instituit, ab utroque portus cornu moles jaciens. Ejus operis ratio non melius

exponi, quam ab eo ingenio potest, a quo excogitatum Cæs.

jussumque fuit. Qua fauces erant angustissimæ portus, molem atque aggerem ab utraque parte littoris jaciebat, quod his locis erat mare vadosum. Longius progressus, cum agger

altiori

aqua contineri non posset, rates duplices, quoquoversus pedum xxx. e regione molis collocabat. Has quaternis anchoris ex quatuor angulis destinabat, ne fluctibus moverentur. His perfectis, collocatisque, alias deinceps pari magnitudine rates jungebat. Has terra atque aggere contegebat, ne aditus atque incursus ad defendendum impediretur : a fronte, atque ab utroque latere cratibus ac pluteis protegebat. In quarta quaque earum turres binorum tabulatorum excitabat, quo commodius ab impetu navium incendiisque defenderet.

72. Contra hæc Pompeius naves magnas onerarias, quas in portu Brundisino deprehenderat, adornabat. Ibi turres cum ternis tabulatis erigebat, easque multis tormentis et omni genere telorum completas, ad opera Cæsaris appellebat, ut rates perrumperet, atque opera disturbaret. Sic quotidie eminus utrimque fundis, sagittis, reliquisque telis pugnabatur. Cum ad hunc modum dies

exacti novem essent, naves quæ consules transportaveDio.

rant, Brundisium redierunt. Harum adventu Pompeius, Appian.

sive Cæsaris operibus permotus, quorum ferme dimidia Cæs.

pars effecta erat, sive quia jam ab initio consilium Italiæ

relinquendæ ceperat; una de re solicitus, quemadmodum tuto discederet, portas obstruit, partemque viarum parieti- Plut.Pomp. bus inædificat, aliis fossas transversas? præducit, easque Dio.

Front, 1. 5. stipitibus præacutis replet, cratibus humoque aggesta in- Lucan. 11.

Cæs. sidias tegens. Aditus autem duos qui extra muros ad

Plut. portum ducebant, maximis acutissimisque trabibus in densum ordinem structis obsepit. Brundisinos, quibus parum confidebat, domi se continere jubet. 73. His paratis, milites silentio conscendunt naves : Appian.

Plut. Front, tum expediti, quos ex evocatis sagittariisque atque fundi- Cæs. toribus, ad speciem retinendæ urbis in muro disposuerat, certo signo revocantur : relictis actuariis navibus, quibus, Plut, et

Cæs. per itinera nota digressi, suos assequerentur. Dum hæc geruntur, Brundisini ex tectis profectionem Pompeianorum nutu significabant. Ergo Cæsariani, scalis positis muros transgressi, in fossas et sudes incidissent, nisi moniti ab oppidanis, et longo itinere circumducti ad portum fo- Dio.

Plut. Cæs. rent. Ibi duas adhuc naves, cum militibus qui inerant, ad molem Cæsaris hærentes, lintribus scaphisque circum- Lucan. venerunt; injectisque ferreis manibus retraxerunt ad littus, repugnantibus aliquot interfectis.

74. Sic expulsus Italia Pompeius, non modo rempub- Liv. Epit. licam, sed omnem gloriam suam, omnem virtutem perdi- Lucan, 11. disse, factusque plane alius esse videbatur, pristina ejus 726. facta cum hoc recenti comparantibus. Urbem, quam de

Att, v111.7. fendi totius imperii periculo æquius erat, adversario reli- Cic. ad

Att. Vill. querat, pecunia refertam, præsidio vacuam ; Themistoclis usus consilio, cum tempora Periclem magis poscerent. Cic. ad

Att.vii. 11. Nunc etiam Italiam, sedem imperii, robur et seminarium Romanæ militiæ, deserebat : ex eodem portu legiones et

Dio. opes, quas poterat, avehens, contra cives usurus, in

quem olim captivum aurum et orientis spolia locupletandæ patriæ invexerat; dimissis eodem loco militibus, ut timere cives sui desinerent. Et qui antea barbarorum immensas regiones populo Romano subjecerat, is nunc ibat illorum

Lucan. II. copias excitum, ut Italiam et Romam vastaret atque pre- 633.

Cic. ad

2. et 3.

7 Parietibus aliis inædificat, aut fossas transversis edd. ante Crev. ,et mox ad portam pro ad portum, ex Cæs. emendatum, habent eæd.

5166

LIBRI CIX. SUPPLEMENTUM.

et 12.

meret : jam olim hoc consilio dimissis, qui classem AlexCic. ad andria, Colchis, Tyro, Sidone, ceterisque omnibus insulis, Att. 1x, 9. maritimisque civitatibus aut regnis, quorum ille studia ha

bebat, ad intercludendos commeatus Italiæ, et ad occu

pandas frumentarias provincias, cogerent.
Cic. ad 75. Ergo etiam, priusquam excederet Brundisio, magna
Att. ix. 1.

pars optimatum in Urbem redierat, prætoresque et ædiles
partibus suis, tanquam in pace, fungebantur. Nec hi
tantum dolores Pompeium urebant, sed futuri metus et

solicitudo plus angebant hominem prodigiis etiam terriDio.

ficis et minacibus. Ut enim primum Dyrrhachium ap-
pulit, priusquam littus tangeretur, milites quidam fulmine
percussi : signa telis aranearum sordidata sunt: et cum
Pompeius exscendisset, euntis vestigia serpentes advoluti
delerunt,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« IndietroContinua »