Immagini della pagina
PDF
ePub

minus quam in alia ulla, boni interpretis partes implere dici poteft. Sic autem pag. 32 r l. 9, καὶ μὴν ἄνω τρισχιλίους τοί alor. Ad quam quomodo fit refpondendum addens, dicit, ῥητέον οὖν ὅτι ἴσως οὐκ ἦν χρ. &c. Enimvero cum duobus modis illam ad obiectionem refponderi poffe dicat, ego his & alios duos adiiciam. Una certe eft, cui eafdem illas voculas adhibet, fed refponfum nullum addit: pag. 373 1. 27, nai μnv Ἡρόδοτος λέγει ὅτι ἐκινήθη ἐν τοῖς Μηδικοίς. Verum ad hanc quoque videro, quid poffit refponderi.

Illis voculis comitem dabo vocem&T, (five inter Coniun&tiones illas, five inter Adverbia ponenda eft) non illum confuetum & paffim obvium, fed alium quendam ufum (qui ve. teribus, ut opinor, ignotus fuit) habentem. Eius exempluma eft pag. 337 1. 8, ὅτι ἡ πρέσβευσις, ἡ καταβόησις, καὶ τὸ και ταβοὴ, παρὰ Θουκυδίδη ἰδίως. Nam cum particula illa ότι α praecedentibus minime pendeat, fed orationem ipfa inchoët, miretur quis non immerito, quidnam illa fibi velit. Sciendum eft igitur, ellipticum effe hunc illius ufum, & pendere ab aliquo verbo fubaudito. Nullum autem aptius in mentem mili venit, quam nusiwaar praefertim cum nonnullis etiam in locis apud hunc quoque legatur, de iis, quae notatu digna videntur. ut dictum a me fuit in illis, quae ante hanc Parafceuen de hifce fcholiis praefatus fum: ubi & alia exempla vide. Ceterum eundem ufum vox iσTéov (quae fonat fciendum eft) alicubi habere videtur, quem & anμsiwaai. Utitur autem illa pag. 379 1. 37. 91.

Leges aliquot locis παραγράφεσθαι & παραγραφή de locis, quibus aliqua musicais, feu aliqua annotatio (& quidem critica plerumque, feu cenforia) adfcripta erat: adeo ut nihil commune habere dici poffit illa παραγραφή cum voce παράYpapos, de qua apud Hephaeftionem & enarratorem Ariftophanis. Cum autem illius Tapaypaqns mentionem in meis Schediafmatis fecerim, & ita quidem, ut, quid de illa fcirem fentiremve, dixerim, eo te remittendum (fi quid ex me de hac fcire cupis) exiftimavi. Neque tamen tam longe abeundum tibi erit, ut aliquid amplius de ea intelligas. duo enim eius exempla, & quidem diligenter a me examinata, fuppeditabunt tibi meae in pag. 345 & 346 annotationes.

Loci quidam funt, quos duobus modis fcribi nos admonet: nonnulli, quos bifariam interpungi: quidam etiam, quos bifariam exponi. Primum illud fignificare cum vult, dicere folet, ἐν ἄλλῳ κεῖται, vel ἐν ἄλλοις κεῖται & fubiungit

fuam diverfam lectionem. Subaudit autem hic ßißxías vel åvτιγράφοις· & illic itidem vel βιβλίῳ vel ἀντιγράφῳ. Sic autem cum aliquam vocem in alio vel in aliis non inveniri annotat: ut pag.3341.25, év äλλw où neîtaι To apa. At pag. 582 1.12 dicit, ἐν ἄλλοις οὐχ εὑρίσκεται. Ceterum ad vocem κεῖται quod attinet, ea utitur & cum fignificare vult, quandam vocem apud hunc vel illum fcriptorem exftare: ut pag. 344 1. 22 de voce τιμωρητέον {cribit, ἅπαξ κεῖται ἡ λέξις παρὰ τῷ ῥή Topi, id eft, femel exftat, vel potius, femel pofita eft. Ex hoc auτορί tem verbo, iftum habente ufum, factum fuit iocofum nomen feu cognomen, quod impofitum cuidam fuit: videlicet KяTOUKEITOS, ut teftatur Athenaeus: quem vide. Ceterum illis prioribus exemplis ufus verbi neosas addi poteft ex noftro fcholiafte, ev ana de neîtai, pag. 440 1. 22. Ubi etiam non aptius interpretari poffe videmur, (verbum verbo reddentes) quam fi dicamus, in alio pofitum eft. Id eft, pofita eft haec le&tio, vel haec fcriptura. Vulgo certe dicimus, in alio fcriptum eft, vel, in alio exftat, vel, in alio legitur. Quidam vero dicunt etiam, in alio habetur. Ceterum non minus frequenter, vel potius frequentius, utitur eadem de re verbo paqetal, quod fonat fcribitur: fed fubauditur illud ἐν ἄλλῳ, vel ἐν ἄλλοις. Interdum vero addita copula naì dicitur, ypáqɛtai naì, fequente diverfa, quae affertur, lectione.

Secundum illud cum vult indicare, locum videlicet quempiam duobus modis interpungi, dicit, Tivès σTílovo sis Tò, fequente poft rò illa voce, cui interpunctionem fubiungunt. Sic pag. 389 1. 6, in hunc Thucydidis locum, Пepixans d'è, στρατηγὸς ὢν καὶ τότε περὶ μὲν τοῦ μὴ ἐπεξιέναι τοὺς ̓Αθην. &c. praefixis hifce verbis, TpaTnyos öv xal Tóтe, annotat, τινὲς εἰς τὸ ὢν, τινὲς εἰς τὸ καὶ τότε στίζουσι. Alicubi vero & ὑποστίζειν dicit.

Tertium quod ab eo annotari de quibufdam locis dixi, est iftud, eos duas expofitiones habere, five duobus modis expofitos inveniri. Atque hic item ellipfi utitur, fed diverfa. dicit enim, as Tivès, vel és évior non addens verbum, fed fubaudiendum id relinquens, five aέyover, five pagi. Nonnunquam vero dicit, τινὲς δὲ, vel ἔνιοι δὲ, οὕτως ἤκουσαν, id eft, ita intellexerunt; vel, ouτws édégavto, id eft, (verbum e verbo) ita acceperunt. Sic pag. 595 1. 2, évioι dè outws édéžavτο. Quin etiam verbo ἔλαβον ita utitur pag. 499 1. 3, άλλοι δὲ τὴν δόκησιν ἐπὶ τῆς λήψεως τῶν δώρων ἔλαβον. Ubi etiam fubiungit, ἵν' οὕτω νοῆται, ἤτοι, διὰ τὴν ἐκ τῆς ̓Αττ. Haec au

tem verba, ἵν' οὕτω νοῆται, fonant, ut ita intelligatur. Eftque fupervacanea, quae illis adiicitur, particula ἤτοι. At vero verbum ἀκοῦσαι in illa fignificatione habes cum alibi, tum pag. 509 1. 34, ἔνιοι δὲ, αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι, ἤκουσαν. Quin etiam verbo ἐξηγεῖσθαι utitur, eadem de re loquens : ut pag. 455 1. ult. ἔνιοι δὲ τόνδε τὸν τρόπον ἐξηγήσαντο.

At vero cum fignificare vult, unam expofitionem potius amplectendam effe, quam alteram, variis loquendi generibus utitur. Nam pag. 4991. 5 dicit, καὶ δεκτέον τοῦτο, ift eft, cftque recipiendum hoc; vel, eftque hoc admittendum: alia, quam paulo ante dictum eft, fignificatione, in hoc loquendi genere, ἔνιοι δὲ οὕτως ἐδέξαντο. Sed frequentius (quantum meminiffe poffum ea de re utitur his verbis, ὃ καὶ μᾶλλον, ubi itidem loquitur ελλειπτικῶς. Αlicubi vero dicit, ὅπερ ἄμεινον ut page 362 in haec verba ἀνὴρ Αργίλιος, fcribit, τινὲς κύριον, τινές ἐθνικὸν, ἀπὸ πόλεως Θράκης· ὅπερ άμεινον, id eft, quod fatius eft. Illa autem verba, ὃ καὶ μᾶλλον, habes aliquot in locis: quorum eft hic pag. sos 1. 33, Καλῶς σφίσι φίλιον γενέσθαι) βεβαίως φίλιον τοῖς Λακεδαιμονίοις γενέσθαι. ἢ, αὐτοὶ βεβαίως ἐπίσταντο. ὃ καὶ μᾶλλον. Sic & pag. 511 1. 34, (fed abfque copula καὶ) ὃ μᾶλλον. ubi & animadvertendum eft, per parenthefin poni. Non male autem (meo quidem iudicio) verbum SexTéov hic fubaudiri dixerimus: quod paulo ante ex pag. 499 attuli, ubi legimus, καὶ δεκτέον τοῦτο.

Elliptica loquendi genera hanc meam ad lectionem huius fcholiaftae Proparafceuen claudent: de quorum nonnullis obiter iam dictum fuit. Inter illa igitur frequens eft id, cui adhibetur praepofitio πρός' ut pag. 344 1. 28, τὸ γὰρ, δείξας τὶ χωρίον αὐτοῖς, πρὸς τὸ ἔλεξε, & pag. 343 1. 23, ὁ δέ τε σύνα δεσμος πρὸς τὸ οὐ ἐπίῤῥημα. Hunc item in locum, pag. 391 1. 19, ἧς ἐς ἀΐδιον τοῖς ἐπιγιγνομένοις, ἂν καὶ νῦν ὑπενδῶμεν που τε (πάντα γὰρ πέφυκε καὶ ἐλασσοῦσθαι) μνήμη καταλελεί ψεται, annotat ifta, τὸ ἧς πρὸς τὸ, μνήμη καταλελείψεται τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου. Vocula ns, inquit, ad illa fpeftat, μνήμη καταλελείψεται. cetera enim per parenthefin. vel, ad illa pertinet. vel, ad illa tendit. vel, ad illa fertur. Graeco autem, quod fubaudiri poffit, verbo, nullum aptius in mentem venit, quam id, quod huic ultimo Latino, fertur, refpondet. Nam verbum φέρεται in fcholiis hunc ufum habere videmus. Perinde igitur erit, ac fi fcriptum effet, φέρεται πρὸς τὸ μνήμη καταλελεί ψεται. Εodemque modo in praecedentibus locis, φέρεται πρὸς τὸ οὐ ἐπίῤῥημα, & φέρεται πρὸς τὸ ἔλεξε. Non ignore

alioqui, & τείνειν aς συντάττεσθαι aliquando de hac re dici, videlicet de vocabulo, quod cum alio iungitur: etiamfi interiecta quaepiam fint, quae aliquod inter illa intervallum ponant: fed potius dicendum eft συντάττεται τῷ, quam πρὸς 6. Fieri tamen poteft, ut hoc etiam modo loqui fibi permittat. Nec vero nihil de illa particula vò dicendum hic fuerit: illa, inquam, cuius ufus aliquot exempla in iis, qui allati funt, locis habes. Cum ea certe, pro loco, vel hoc vel illud fubaudiendum relinquitur. Ibi quidem, ubi dicitur rò ñs, apte væаκούειν poteris άρθρον. Αlicubi vero fubaudiri poterit ῥημα ut pag. 391 1. 8, ἀπὸ κοινοῦ τὸ πιστεύει. Alicubi ἐπίῤῥημα, alicubi apopov. Alicubi etiam óptov (ea in fignificatione, qua dicitur aliqua vox effe μόριον του λόγου, id eft, pars orationis) hunc ufum praeftabit. Nonnunquam autem dicitur, & fè, item nal, & ita in aliis, & tum intelligitur oúvdeouos, id eft, conjunctio. Quod fi dicatur pòs, vel i apà, vel alia eiufdem generis particula poft articulum ponatur, fubauditur pósπρόθε is, id eft praepofitio. Verum ad articulum 7ò ut revertar, hoc potiffimum animadvertendum eft, hunc articulum non uni tantum vocabulo, fed & pluribus praefigi: veluti cum dicitur, in eo quod ex p. 344 allatum eft exemplo ellipfews verbi, Tò γὰρ, δείξας τι χωρίον αὐτοῖς. Neque vero fufpefti effe debent huiufmodi loci, quafi mendose fingulare ò pro plurali è in iis fcribatur: fed hoc privilegium dari articulo ifti fciendum eft: ficut & cum dicitur av Tou, pluribus etiam verbis sequentibus. Verum quod vel hic vel illic apte fubaudiri queat, invenire minus facile eft. Nifi forte perinde effe putandum eft, ac fi diceretur πρὸς τὸ ἐπαγόμενον, vel πρὸς τὸ ἐπιφερόμενον, vel πρὸς τὸ ἑπόμενον, vel πρὸς τὸ ἑξῆς. Sed ubi dicitur ἀντὶ τοῦ, & plura vocabula fubiunguntur, magis laborandum eft, ut inveniri queat, quod cum ro fubaudiamus. Ac quaeftionem certe hic propono, in qua haerendum, fortaffe vel illis ipfis, qui identidem hoc loquendi genere utebantur, fuiffet. Sed tantifper dum aut mihi, aut alii quippiam aptius in mentem veniat, perinde effe aio ac fi diceretur, ἀντὶ τοῦ οὕτως ἔχοντος λό γου, vel, ἀντὶ τοῦ λέγεσθαι εἰωθότος. Falleretur enim, ut opinor, qui infinitivum λέγειν, vel εἰπεῖν, vel alium huiufmodi in locis omitti putaret. Latini dicere folent, pro eo quod eft. Coterum exempla horum verborum ἀντὶ τοῦ talem ulum έλλει TTXs habentium frequenter tibi occurrent: atque adeo in eo, quod proxime fequitur, huius capitis tmemate.

At vero ubi dicit, as evo, vel as Tivès, manifeftum eft

σαν

fubaudiri vel λέγουσι, vel φασὶ, vel οἴονται, aut certe ἤκουcar quo uti illum dixi, volentem fignificare, intellexerunt: vel édétarto, ut dicimus, acceperunt. Saepe autem praecedente particula haec ellipfis occurrit: ut pag. 570 1. 5, haec Thucydidis verba, καὶ τοῦ ναυτικοῦ μέγα μέρος προκόψαντες, duobus modis exponens, fcribit, ἀντὶ του, προκοπὴν μεγά λην τῷ ναυτικῷ στόλῳ παρασχόντες. Quibus addit, τουτέστι, πολλὰς ναῦς αὐτοῖς παρασχόντες εἰς τας ναυμαχίας. Deinde aliam expofitionem illi fubiungens, fcribit, ǹ (as Tivès) éπì Éγα ἐν τῷ ναυτικῷ προκόψαντες. Atque ut hic legis ἢ ὡς τινές), fic etiam leges (s v101) pag. 5341. 11. Neque tamen negaverim, alicubi aliquid aliud potius dicendum effe exλEITELV poft illam particulam &s, fubiunctum habentem aliquod nomen: ut pag. 309 poftquam in hoc loco, epspor yàp anańλous, verbum ἔφερον expofuit ἔβλαπτον, & adiecit ἐληστευον, addit, ὡς καὶ Ἡρόδοτος. Hic enim aliud quippiam fubaudiendum eft: cuiu/modi fuerit verbum χρῆται, vel χρῆται τη λέξει, aut τίθησι τὴν λέξιν. Verum ut ad illam verbi λέγουσι ellipfin revertar, alicubi vel hoc plurale vel fingulare Aéy & ipfene fubaudiendum reliquerit, an librarius omiferit, dubitari poteft: ut pag. 322 1. 5, ἀεὶ Θουκυδίδης τὸν πλεῖστον ἀρσενικῶς. Eodemque modo pag. 340, αρσενικῶς τὸν παράλογον. Sic etiam pag. 333 1. 11, ede yàp dia vou d. fubaudi xeyev, vel ypage. nifi librarius & hic verbum omiferit: fed potius fcholiaftem reliquiffe ipfum fubaudiendum, & in hoc loco, & in praecedentibus crediderim. Mire enim amat ellipfes hic fcholiaftes non in iis tantum locis, qui huiufmodi funt, verum in aliis etiam: ut pag. 341 1. 26, πévntes yùp, pro tévиTES γὰρ ἐσμέν.

Illius autem ellipfews, quae eft, ubi dicit, & μanov, vel 8 xaì μannov, facta fuit antea mentio : fed adiiciendum eft ad illa fuperiora, inveniri alicubi & haec, § naì μãnλov sinós. Neque tamen sixòs exiftimandum eft id effe vocabulum, quod ἐλλείπει huic fermoni: fed potius δεκτέον, quemadmodum ibi dixi: praefertim cum etiam xaì SexTέOV TOUTO apud eum legamus.

Aliquid & de ellipfi, quae eft in ufu illius adverbii xa05, cuius fuit antea fa&ta mentio, dicendum eft. Ac cum iam docuerim, quomodo Latino fermone fuppleri poffe videretur, quod huic vocabulo deeft, vel potius quod cum hoc vocabulo fubaudiendum relinquitur, nunc, quid fermo Graccus poffit vanover, videndum eft. Fortaffe igitur perinde eft, ac

« IndietroContinua »