Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors][merged small]

3

DE GRAECIS

IN THU C Y D I D E M S C H O L I I S

H EN R. STEPHANI

I U DICIUM. Quaedam etiam de usu suae ad horum Scholiorum lectio.

nem Proparasceues.

CO,

SCHOLIA in Thucydidem quafdam expofitiones eiufmodi habent, ac fuum lectorem de nonnullis admonent, quae talia sunt , ut vel propter illa. omnibus, qui lectionis Historici huius ftudiofi funt , in pretio efl'e mereantur: atque habeant, unde fibi de illorum editione gratulentur. Id denique , quod in titulo velut elogium illis datur, cum absque ipsis Historicus iste non facile intelligi pole dicitur, (totus enim fuperiorum éxSócswv titulus eft hic, Σχόλια παλαιά και ξυνοπτικά εις όλον τον Θουκυδίδην, ών χωρίς ουκ ευŽuvetos ó Eurypaqeúse Germanicam (Baf. 1540) excipio, cui iste praefixus eft, eundem sensum efficiens, sed voce quadam inepte fica utens, Oorxua δίδης μετά σχολίων παλαιών και πάνυ ωφελίμων, χωρίς ων

con i

συγγραφείς monù åveuxepóstoti) alicubi non minus verum quam honorificum efe comperitur. Ideo autem, alicubi tantummodo , non ubique verum comperiri di

partim quod in quam plurimos difficiles obscuros que locos nihil quidquam afferant, partim quod nonnulla eorum, quae in quofdam JuozuvéTOUS afferunt, lectori, qui & iudicio valeat & in Graeca fie lingua satis exercitatus , satisfacere minime pollint. Omitto eas, in quibus omnino a Thucydidis mente aberrat, expositiones , ita ut aliud plane, quam quod a Thucydide dicitur, nobis dicant: quarum exempla in annotationibus meis afferentur. Verum ea, in quibus opérastas, iis in quibus, td tñs écnyhoews ab eo xaTop BOUTXI (fi haec antitheta Thucydidea ad noftrum hunc de schon liis in Thucydidem fermonem transferre licet) condonanda efle, & fateor ipfe, & mecum, ut opinor, quicunque non vel ingrati, vel nimium morosi sunt, facebuntur.

Sed quoniam ficut multos Thucydidis locos his scholiis opus habere die ctum eft, ita etiam ad horum scholiorum lectionem multis opus efle scio aliqua expofitione quorundam loquendi generum , seu quarundam sermonis formularum , quas fortasse ényntixàs vel potius oxonixàs vocare quis poffit: non male collocaturum me bidui spatium putavi, fi eas a me collectas non proponerem folum, fed etiam exponerem.

Prius tamen quam ad illam apoSesvoxaniar aggrediar, qua lector ad ho-. rum scholiorum lectionem praeparetur, hoc etiam ad plenam lectoris Aponda pasxevny requiri puto, ut de iis alia pauca eum praemoneam. Sciat igitur. haec scholia ( quorum more loquendo, istéov dicendum fuiffet ) non ab uno. omnia,

fed a pluribus fcripra ele, & ita quidem , ut variarum expofition Thucydid. Vol. VI.

A 2

[ocr errors]

4
num a variis fcriptarum velut fragmenta tantummodo in locis plerisque
fint,

, quae cum pro diverso diversorum lectorum iudicio excerptae & quorundam Thucydidis exemplarium margini adfcriptae eljent, tandem a quopiam ex illis collectae fuerunt, praefixis unicuique ipsis Thucydidis verbis, in quae unaquaeque fcripta elet, aut fcripta eße videretur. Plures autem scholia in hunc scriptorein edidiße, (nifi forte aliud nomen suis in eum i Engñceci da. re maluerint) vel inde discimus, quod in his Antylli & Phoebamonis nec non

Aesculapii fit mentio. Atque haec e pluribus elle colle&ta inde apparet, quod alicubi ab uno expofitionem alterius reprehendi videamus. Nam alioqui diver sas etiam expositiones unius eiufdemque efle pole, non ignoro. Utinam veτο non haec τεμάχ» haberemus εκ των δείπνων illorum veterum expofitorum, sed illa ipfa Setuva rota ad nos pervenissent. non enim ( ut opinor) tantum mihi in emendanda Laurentii Vallae interpretatione laborandum & antea fuisset , & nunc quoque, qui novum laborem poscerent , loci fupereffent. Sed boni tamen confulendae nobis sunt kae reliquiae , ( de quibus meum iudicium in praefixa meae Thucydidis editioni ad lectorem Epistola patefeci) uti a famelicis aliqua xpeñv vel ixoúw temáxn, aut etiam teμάχια, φuae μεγάλων δείπνων εfent reliquiae, boni confulerentur.

Ceterum ne hoc quidem tacebo, nonnulla efe, quae non tam fint hunt vel illum Thucydidis locitm exponentis, quam id, quod in eo fcribitur, tan. quam memorabile & notabile, obfervantis, & alios pariter observare & notare iubentis. Hoc autem vel ex verbo onpesiwral patere nobis poteft, quod habes pag. 478. namin ifta huius Hiftorici verba , quae ibi leguntur, Pigua των Θρακών, Γcribitur, σημείωσαι ότι και οι Βιθυνοι, Θρακες. Sic vero & pag. 479 eft aliquid, (multo quidem certe maioris momenti) quod ompessóGelofele iubemur. nam ibi in ifta Thucydidis verba , xaà ápice tör Einátov βουλομένοις ήν επί προφάσει εκπέμψαι &c. haec fcribuntur, Σημείωσαι το Λακωνικόν έργον εις τους Είλωτας γενόμενον, και όπως αυτούς λαθραίως διέφθειραν. Sed multo plures funt loci, in quibus, illo σημείωσαι praetermilo, tantum pofitum fit. Ex illis eft ifte pag. 502, Öte ó quyyp. nam in haec Thucydidis verba, esfilii sui mentionem facientis , xai guva έβη μοι φεύγειν την έμαυτού έτη είκοσι μετά την ές 'Αμφίπολιν στρατηγίαν, ιπεεr illa /cholia leguntur ifa, ότι ο συγγραφεύς είκοσιν έτη έφυγε την πατρίδα, και περί Πελοπόννησον διέτριβε. Minime autcm κονισ νidebitils hic voculae ori ufus iis, qui epitomen Strabonis & alia quaedam ex aliis scriptoribus itidem excerpia legerint , & quem Eustathius etiam habeat annotandi morem meminerint. Nam his in locis ante Otı effe ellipfin verbi illius onpelwool, aut alius huiufmodi, in meis Schediasmatis docui.

Addam istud, eius scholiorum in alienas sedes migrationis, cuius a me in illa quam dixi epistola facta mentio fuit , caufam id videri, quod cum margini (uri dixi) adfcriberentur, ea verba, ad quae pertinebant , id eft, ad quorum expofitionem scripta erant, minime praefigi folebant. Paulatim enim per negligentiam factum est, ut non e regione loci, quem exponebant, fed procul ab illo scriberentur: & ab eo, qui inde ea sumebat , verba illa e regionc quorum in margine scripta erant , illis, quamvis nihil commune cum iis habentia , praefigerentur, Quamvis autem ex infinitis propemodum locis prior editio errorem hunc fuftuliflet, reliquerat tamen huic aliquot repurgandos. Hos igitur partim in ea, partim inter has in haec Scho. Lja annotationes , repurgatos invenies.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

LE CTO

L E C T O R I.
His tibi Thucydidis permulta aenigmata possunt

Vinci armis, alio vix superanda modo.
Arma dare haud fatis eft : armorum qui docet ufum,

Quae dat, ab hoc plena nempe iuvaris ope. INCIPIAM igitur ab illis quibus utitur verbis, cum se totius loci sensum declaraturum promittit. Nam pro eo, quod vulgo dicimus, Sensus eft, (sunt vero & qui fententiam loci alicuius talem esse dicant ) ita loquitur, ô vous, vel, é dè vous. & interdum η διάνοια. Αut etiam ο νους, τοιούτος, vel η διάνοια, τοιαύτη. Invenies item, ο νους ούτως έχει, vel, ο νους έχει Se ut pag. 480 l. 24.

Quin etiam occurrent tibi nonnunquam ista verba , TÒ AsJóueros, TOIŪTÓY ÉGTI, ut pag. 404 1. 20. Legitur autem hoc loquendi genus & apud fcholiastem Aristophanis : ut in hunc Equitum verfum, Ου φροντίζων των ιδιωτών ουδενός, εί σοι χαριζοίμην, fcribit, το λεγόμενον, τοιουτόν έστιν, Εν δευτέρω την προς τους ιδιώτας απέχθειαν εποιούμην, ένεκα του αποθεFUTEUOUI TÌV Tónv. Eodem pertinent haec quae legimus ver. ba pag. 591 l. 14, TOŪTO Suvepel TOLOŪTÓVÉctw. quod perinde eft, ac lí Latine dicas, idem hoc valet atque istud. Utitur verbo onoi per parenthefin nofter enarrator, cum

[ocr errors]

و

37

[ocr errors]

alicuius loci fensum vult aperire : ut pag. 452 1. 6, in haec verba, αποβάντες δε, εν τω ίσο ήδη &c. fcribit, αποβάντες

év δε (φησί) των νεών, ίσοι γίνονται ημίν. Ηabes vero & paulo ante, βαστον γάρ (φησίν) εστιν έτι αυτούς όντας επί των νεων auúveo Ja. Verum alicubi supervacaneum esse hoc verbum dicere poffumus: cum praecedat, ó voüs, vel ni Srévoice, aut, η διάνοια, τοιαύτη. ut pag. 451 1. hunc in locum , raì Toy πολέμιον δεινότερον έξομεν &c. fcribitur, η διάνοια , τοιαύτη, Οι πολέμιοι φησιν) υποχωρησάντων ημών, αποβάντες των νεών. Sed multo etiam magis fupervacaneum vel ipsum verbum quoi vel ipsum nomen dicere possumus, ubi coniunguntur: ut pag. 390 l. 11, ó dè vous qnoir oto äqpovés siou. Sed hypostigme pofita eft poft vcūs.

Crebrae sunt ante aliquam expofitionem & voces TOUTÉGTI atque inyoure non quidein ambae fimul, fed earum altera. Scribo autem TOUTÉGTI, ut apud eum frequentius scriptum eft, quam disiunete ToŰTÉGTI quamvis haec respondeant Latinis vocabulis id eft: quae disiuncta ubique inveniuntur. Sed non minus frequens, vel potius magis, vocula nyou», quae itidem fonat id eft: cum alioqui plerumque reddenda fit potius voce videlicet. Adhiberi autem folitam fuiffe particulam ngour, ficut & eltour, locis huiusmodi, ex Suida & Eustathio discimus: quorum ille quidem adverbia Sexo contixò, hic vero coniunctiones punvertiràs elle tradit: addens & ýtoi. Ceterum poni solet ngjour, ubi unum tantum vocabulum alio vocabulo exponitur, aut certe pauca tantum paucis: ut pag. 451 I. 26, in haec verba , és éváyxnv dointai, habemus hoc scholium, ήγουν, αναγκαία είσι και βίαια. Utitur & vocula ήτοι, eodem modo: ut pag. 418 1.23. Verum interdum (ne sis nescius) baec ipsa vocula što disiun&tiva eft, altera serinonis parte habente alteram , quae ei respondere folet. ut pag., 549 1. in haec verba, και πλείοσιν ούσιν, annotatur, ήτοι ημών TMV ʼlcsvav. sed adiicitur, pôv tõv Eixenowtāv. Apertius autem est particulam iftam hunc, non alterum , habere usum, cum verbum addit: ut pag. 5341. 10, štou xupicus ompeios aé. γει, καθάπερ και τα στρατεύματα ή (ως ένιοι) σημεία τας Eesdev xatay papàs Tūv vewy. Sic pag: 549 l. 4, in expositione horum vocabulorum, τήν τε κοινής ωφέλειαν.

Hisce particulis, id eft, unicuique harum, isofuvausiv dicere poffumus duas iflas voculas, &vti tov' quae fonant, quod Latini enarratores dicunt, pro eo, quod eft. Sed vulgo dicitur etiam pro, fine adie&tione. Exemplum habes pag. 452 l. 33,

[ocr errors]
[ocr errors]

• 32,

[ocr errors]
[ocr errors]
« IndietroContinua »