Immagini della pagina
PDF
ePub
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

HIS TO RIAR UM

AB URBE CONDITA

LIBER XXXI

EPITOME LIBRI XXXI Belli adversus Philippum Macece ride regem, quod intermiffum erat, repetiti caulice referuntur hae. Tempore Initiorum duo juvenes Acarnanes, qui 11016 initiati erant, Athenas venerunt, et in sacrariunt Cereris cum aliis popularibus fuis intraverunt. ob hoc, tamquam nefas suminum commilissent, ab Atheniensibus caesi sunt. Acarnones, mortibus suorum coniinoti, ad vindicandos illos auxilium of Philo ippo petierunt. Paucis menfibus post pacem Kar. thaginienfibus datam, quingentesino quinquagesimo anno ab urbe condita , quum Athenienfium , qui obfidebantur a Philippo, legati quxilium a senatus petiffent, et senatus id cenfuillet ferendum , plebez quod tot bellorum continus labor gravis erat, disa sentiente, tenuit eiufforitas Patrum, ut sociae civis tati ferri opem populus quoque juberet. Bellaini id P. Sulpicio consuli mandatum est: qui, exercitu in Macedoniam duéto, equestribus proeliis cuin Phila ippo pro/pere pugnavit

. Abydeni a Philippo oba leli, ad exemplum Saguntinorum, suos seque occia derunt. L. Furius praetor Gallos, Infubres rebellantes et Hamilcarem Poenum, bellum in ea parte inolientem , acie vicit. Hamilcár eo bello occisus esta et millia hominum triginta fex. Praeterea expeditiones Philippi regis et Sulpicii consulis, expugnationesque urbium ab utroque facias, continet. Sulpicius confut, adjuv putihus mess. Attalost. Rhodiis,

T. Liv. P. III

bellum gerebat. Triumphavit de Gallis L. Furius praetor.

T. LIVII PATAVINI

LIBER XXXI 2.0:21:Me quoque juvat, velut ipse in parte laboris ac

periculi fuerim, ad finem belli Punici perveniffe. nam etsi profiteri aufum, perfcripturum res omnes Romanas, in partibus fingulis tanti operis fatigari minime conveniat; tamen, quum in mentem venit, tres et fexaginta annos (tot enim sunt a primo Punico ad fecundum bellum finitum) aeque multa volumina occupasse mihi, quam occuparint quadringenti octoginta octo a) anni a condita urbe ad Ap. Claudium consulem , qui primus bellum Karthaginiensibus intulit; jam provideo animo, velut qui proximis litori vadis inducti mare pedibus ingrediuntur, quidquid progredior, in vaftiorem me altitudinem, ac velut profundum invehi, et crescere pene opus, quod prima quaeque perficiendo minui videbatur. Pacem Punicam belJum Macedonicum excepit; periculo haudquaquam comparandum, aut virtute ducis, aut militum ro. bore: claritate regum antiquorum, vetuftaque b) fama gentis, et magnitudine imperii, quo multam quondam Europae, majorem partem Aliae obti. nuerant armis, prope nobilius. Ceterum coeptum bellum adversus Philippum decem ferme ante annis, triennio prius depositum erat, quum Aetoli et belli et pacis fuiffent cauffae ). Vacuos deinde pace Punica jam Romanos et infensos Philippo, quum ob infidam adversus Aetolos aliosque regionis ejusdem focios pacem, tum ob auxilia V.c.551. cum pecunia nuper in Africam misla Hannibali Poe. a. C. 201. nisque, preces Atheniensium, quos agro pervaftato in urbem compulerat, excitaverunt ad renovandum bellum.

regio

á) septem Crev. bevetuftacywe Gran

s) cauffa Eaed.

II. Sub idem fere tempus et ab Attalo rege, et Rhodiis legati venerunt, nunciantes, Afae quoque civitates follicitari.

His legationibus re. fponfum eft, curae Afianam rem fenatui fore. Consultatio de Macedonico bello integra ad confules, qui tunc in proelio cum Bojis erant, rejeéta eft. Interim ad Ptolemaeum Aegypti regem legati tres misli, C. Claudius Nero, M. Aemilius Lepidus, P. Sempronius Tuditanus: ut et adnunciarent victum Hannibalem Poenosque, et gratias agerent regi , quod in rebus dubiis, quum finitimi etiam focii Romanos defererent, in fide manfiffet; et peterent, ut, fi coacti injuriis bellum adversus Philippum fuscepissent, pristinum animum erga populum Romanum confervaret. Eodem fere tempore P. Aelius conful in Gallia, quum audisset a Bojis ante fuum adventum incursiones in agros fociorum factas, duabus legionibus fubitariis tu. multus ejus caufla fcriptis, additisque ad eas quatuor cohortibus de exercitu fuo, C. Oppium praefectum fociûm hac tumultuaria manu per Umbriam (quam tribum Sappiniam vocant) agrum Bojorum invadere juffit. ipse eodem, aperto itinere, per medios montes duxit. Oppius, ingremus hoftium fines, primo populationes fatis prospere ac tuto fecit. delecto deinde ad castrum Mutilum fatis ido. neo loco, ad demetenda frumenta (jam enim maturae erant fegetes) profectus, neque explorato circa, nec ftationibus fatis firmis, quae armatae inermes atque operi intentos tutarentur, pofitis, inprovifo inpetu Gallorum cum frumentatoribus eft circumventus. Inde pavor fugaque etiam armatos cepit. Ad feptem millia hominum palata per fegetes funt caesa: inter quos ipse C. Oppius

praes

A 2

« IndietroContinua »