Immagini della pagina
PDF
ePub

poffint; quibus adhuc aliquid candoris eft, vel finceritatis. Sane in ipfam hominis naturam penitio inquirere ve limus, deprehendemus credo talia indicia, ex quibustuto inferre possis, omnes & fingulos mortalium adeo corruprost esse, vt nunquam aliquid boni abiis pro ficiscatur, nisi quidem minorem malitiam virtutis titulo commendare, aut fietam probitatem fub veræ honestatis specie obtrudere ausisMeo iudicioa uaritia, ambitio, voluptas,pari palsuamþulant, necvel huius, vel illius constantiæ attribuendum eft, quod nullis auaritiæ vel voluptatis stimulis vrgeatur. Natura eum aliorfum rapit, & prædorpinans, ille affectus; non virtus, aut voluntas aliqua recta, quæ vbique deficit, & non nifi inter cælites, ac beatiffima. rum animarum confortia répericur. I gitur, si dicendum,quod res flagitat,laudare prope mentiri eft: fed quod tamen in omnibus dedicationibus ira inualuit, vt is officio suo minus recte videatur functus, qui ex pumilione Atlantem, ex Sardanapalo Herculem, & ex Mida

a 3

pol

[ocr errors]

pollinem formare vel fingere neglexit. Neque enim putandum est; has delicias folis Poetis elle proprias, qui grallis incedendo meras hyperbolas, proiiciunt; & ex parua fcintilla folem velincendium facere consueuere ; cum longius hoc malum serpferit, ac in eorum etiam ani mis egerit radices, qui sacro umbonete. etinil nisi candorem ac pietatem præ

fe ferunt. Exempla funt odiofa, fed quorum insignis numerus fuppeteret, nifi anathemata metueremus; vel sanctas in ras, quas non guttatim effundunt Minid ftri Deised plenomodio aliis adneriuna tur, quos diuerfa saltem sentire fufpicantur. Quapropter, ne nos quoque

tali periculo fubiiciamur, Philippum Nielancbtonem primum nominasse sufficiat, qui ob variatam Confeffionem Augustanam communeiam Theologorum Lutheranorum odium sustinet, quiue libro III. epist. ad Iohannem Heffum insigne moderationis suæ specimen videtur edidiffe.. Ita enim ille p. 216. Orationem Tibi dedicaueramus ; fed officiigratia Legatus quia dam Cæfareanus intercepit cui inscribendt

fuit Oratio, auléstudio, boc eft, adsentandi graria NB. Sic enim fenfim & nobis Theologis faciendum videtur iuuande publice cause ftudio

. ' Iam fi ea adhuc effer Melanchtonis authoritas, quæ tefte Camerario in vita eius p. 12. fuperiore feculo fuit, non dubitarem profecto, quin studiolivel alii etiam hunc dedicandi morem fint imitaturi, quemadmodum & eiusdem inceffum, & linguæ balbutiem,'& nefcio quem palpebrarum motum , aliasque gesticulationes ac defectus corporisin exemplum acimitationem fibi ridicule proposuere. Sed enim, cum iam multiad eam lucem peruenerint, vt vitias Philippi ab eiusdem virtutibus probe norint difcernere, intempestiuus fane metuselfet, fi viros fapientes ad has ineptias prolapsuros denuo existimaremus. Minimum Authores obseruationum selectarum tanti hæc non æstimant sed potius firmissime sibi fuadent , nihil perniciofius effe, quam ftolidam adulationem, quæ plerumque magnæ fortunæ comes, inanes Principumac Regum spes ita inflare apta eft,

per

a 4

V

[ocr errors]
[ocr errors]

vt naicentibus virtutibus oppressis ama bitionis oestro agitentur , cæloque fibiaperto e Herculem, & Patrem Liberum cum Polluce Caftorem

nouis Nyminibus celu zos cum Alexandra, M. suauissime inter dum samnjent( Curt. lib.8.c, 5.) Est enim exiguus illorum Principum numerus, qui propitias aures Gnathonibus denegant & pinguem alapam præmij loco impingunt; quod de Sigismundo Romanorum imperatore Maiorum annales testantur. Plerique hodie a teneris oca cæcati veritatem non vident, poftea quam semel adimą præcordia inimodi, cæ adsentatorum laudes descenderunt, Hinc facile fibi persuaderi patiuntur , Phæbum ad ipforum præfentiam Lyr ram deponere, gloriamque quam acquifiuerunt, non in Meridionali plaga led in Vrsæ maioris confiniis, vel fi quid vlterius est, terminari. Miseros mortales quos Pædagogus, Migdilybs, bisulcilingua, adựlator ita decipit ac in gy. rum agitat, vt nec næuos fùos animaduertere, nec originem suam, poffint agnoscere, quæ terrestris éft , non cælestis, humana non di

vi

[ocr errors]

vina. Sed ita tamen eft. Eo auda ciæ procesfit hoc hominum genus, ve iam Appion apud Plinium publice ia&tari non erubuerit , fe immortalitatem donare ällis

, ad quas aliquid commentaretur, quali scilicet homo nihili ab interitu vindicare alios posset, cuius scripta æterna obliuio dudum sepeliuit. Quis auțem foret tamamens, vt fempiternis le florere laudibus somniarer, nifi ipse animum excitauerit e veterno? Ana. liena forte mendacia çanti roboris efunt? An pauxillum chartæ tantæ efficaciæ ? 'fiç quidem sentit ad hæc ysque tempora puluerulenta schola, fic Magiftri credidere atque Dofores , qui ius atque normam alienæ famæ penes se esse fingebant. Sed fingebant tantum ex inani quodam far stu,quo in transuersum acti nil rectum existimarunt , nisi quod cum ipforum moribus , vel fyllogismis in Barbara, & Celarent, vel Doctrina de stillicidiis,vel lystemate de Hæreticis perfequendis, vel alio quodam Medicæ fictionis Magnețismo, conueniret, Vnde etiam eft , quod quilibet fe&tæ fuæ homines

a 5

tan

« IndietroContinua »