Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors][merged small][ocr errors]

HISTORIARUM

AB URBE CONDITA
LIBRI, QUI SUPERSUNT,OMNES,

CV M N O T IS IN TE GRIS
LAUR. VALLAE, M. ANT. SABELLICI, BEATI RHENANI,
SIGISM.GELENII,HENR. LORITI GLAREANI,CAR.
SIGONII, FULVII URSINI, FRANC.SANCTII,J.FR.
GRONOVII, TAN. FABRI, HENR. VALESIÍ,

JAC. PERIZONII, JAC. GRONOVII;

E X CE R P T IS

PETR. NANNII, JUSTI LIPSII, FR. MODII, JANI GRUTERI;

NEC NON INEDITIS

JANI GEBHARDI, CAR. AND. DUKERI, & aliorum :
Curante A RN. DR A KENBORCH,

Qui & suas adnotationes adjecit.
Accedunt Supplementa deperditorum T. LIVII Librorum,
a JOH. FREINSHEMIO concinnata.

7 OMV S SEPTIMV S.

Lugd. BATAV.
AMSTELAEDAMI,

Apud SAM. LUCHTMANS.

,
{
& A. SCHOONENBURG.

Apud J. WETSTENIUM.}

[ocr errors]

KOOING

L E CT OR I

TORI

AEQUO ET BENEVOLO

S. P. D.

ARNOLDUS DRAKENBORCH.

A

NTEQUAM manum de tabula tollere , & Livium, cujus tamen editio in longe majorem , quam primum animo conceperam,molem paullatim excrevit

, miflum facere possum, tu adhuc, Benevole Lector, mihi appellandus fuperes ; quem ju

re tuo a me exigere arbitror, ut, quemadmodum me facturum in limine tomi primi promiseram, ea, quae scire tua interest, hoc loco te doceam. In hac autem re eo nunc brevior , quam olim proposueram, esse potero, eoque nunc paucioribus verbis alloquium abfolvere licebit, quod partim circa pleraque, ad vitam ipsius Livii & alia, quae de nobilislimo & celeberrimo hoc Romanorum

Historico disputanda forent, pertinentia, laudabili illorum , qui ejus fata nosse cupiunt, desiderio jain dudum satisfecerint Viri Doctiflimi ; quorum dissertationes de hac materia editas, tamquam appendicem Livianam, in ultimo hoc tomo junctas integre edidi, idque eo consilio, ne per hoc ftadiuin, in quo alii feliciter ante me fefe exercuerunt, ipfe etiam decurrere necesse haberem: partim vero, quae de variis manuscriptis, quos in Notis meis adornandis insigni amicorum benevolentia consulendi facultatem habui, & de editionibus, quae ante hanc nostram prodierunt, enarranda erant, suis Indiculis, huic itidem tomo ultimo additis, differuerim. Mislis igitur, quae gnava aliorum diligentia dudum occupata funt, ac praeteritis, quae ipse in alium locum conjicienda censui, omnis haec praefatio duabus praesertim partibus abfolvetur. Earum prima potissimum vcrsabitur in hominum doctorum, quos Livius commentatores nactus est, Emen

[ocr errors]

dationibus, Scholiis, ac Notis, in hac editione aut ex prius publicatis recusis, aut nunc demum in lucem publicam productis, quibusque auxiliis instructi eas confcripserint ; altera in meis in principem rerum a Romanis gestarum Historicum Notis & Observationibus.

Quod igitur primo loco ad Viros Doctos adtinet, quorum Annotationes in Livium olim evulgatas editio a me procurata renovavit, eorum, ordine temporum quibus vixerunt, vetustissimus est LAURENTIUS VALLA, unus illorum Heroum, qui seculo quintodecimo felicissime floruerunt, & ad horridam proximorum temporum barbariem Herculeo aufu depellendam, eumque Latini sermonis nitorem & elegantiam , quam in optimis ejus linguae scriptoribus omnis aetas mirata eft, iterum inducendam utilissimam operam contulerunt, ut latius docuerunt Floridus Sabinus Apolog. in ling. Lat. Calumn. pag. 13. 109. lib. 11. Subseciv. Lect. cap. xx. & plures alii. Quum autem praeclari & aeterna laude digni illius Viri vita, licet scitu haud indigna , parum tamen cognita, vel perperam memoriae tradita fit, neminem Lectorum vitio mihi versurum (pero, quod eam ex ipfius potissimum fcriptis aliisque monumentis, quibus tuto fides haberi poflit, breviter & summa tantum rerum capita perstringens defcribere, fimulque docere constituerim , qua occasione ad illa , quae ejus nomine Livio illustrando exstant, & huic editioni suis locis inserta funt, conscribenda permotus fuerit.

Vallam Romae natum esse, inter omnes constat ; idque ipse de se perhibet lib. iv. Antid. in Poggium pag. 329. Adversus Vallam etiam Icribens Bartholomaeus Facius eum Romanum vocavit. Vide Vall. lib. 1. Recrimin. in Facium pag. 460. Virum fanguinis Romani appellat Coccius Sabell. Ennead. x. lib. v. pag. 719. Utrum vero Patricius Romanus. fuerit, non aeque certum effe videtur. Titulum Patricii ipsi tribuit Joh. Trithemius de Script. Ecclef. cap. nccl. Cujus auctoritatem paslim 1equuntur Voffius lib. 1. de Hist. Lat. cap. vil. Hanckius de Scriptor. Rom. rer. lib. 11. part. 1. cap. XL pag. 115. Henr. Warton in Append. ad Guilielm. Cave de Script. Ecclef. pag. 99. Du Pin Biblioth. Script. Eccl. tom. xii. pag. 94. L'Enfant. Hist. Bell. Huslit. & Concil. Bali). tom. 11. pag. 204. Insuper Patricii titulum nominibus ejus addunt nonnulli , quos edidit , libri; ac nominatim Praefatio libri 1. Elegantiarum, omnes libri quatuor Antidoti in Poggium, Declamatio de falso creditá & ementita Constantini Donatione, & principium librorum de Rebus a Ferdinando Arragoniae rege gestis. His Octavianus Gentilius lib. iv. de de Patriciis cap. v. pag. 517. etiam adnumerat libellum de Reciprocatione Sui & Suus: in cujus tamen editionibus , quas consului, eum omitti deprehendo. Verum haec omni dubitationi ex animo meo eximendae nondum fufficiunt. Trithemius enim, antiquissimus eorum, quos Vallaın Patricium Romanum vocaffe inveni, alienigena , & hinc minoris auctoritatis est, qui in hac re facile errare potuit. Reliqui vero, quos

« IndietroContinua »