Immagini della pagina
PDF
ePub

tiones et epistulae ex historiis excerptae Oratio Lepidi cos. ad populum Romanum V || M. Aemili Lepidi consulis ad populum Romanum oratio contra Sullam 1 aestumatis V existumatis 1 tutandis V | vitandis 8 aestumet V | existumet 18 atque V || atqui 20 qua raptum ire Madvigius et Iordanus (quam raptum iri Y) I quam captum ire 21 victoriam V! victorem 23 intellegerent V | intellegerint 24 a servis sumpta scripsi || acerbissuma Oratio Philippi in senatu (SEA) V | Oratio Philippi in sententia 3 omissa cura || amissa curia 7 nemo diurna V | nemo non diurna 12 videmini tanta (itanta) V || videmini intuentes tanta 14 gratia tribuniciam V gratia plebei tribuniciam 16 regem scripsi (neque leges V) | neque leges 17 mehercule (ex mehercules) V | mehercules 19 obpressit (opp.) V obrepsit 21 nostra V vostra Oratio C. (Cai) Cottae ad populum Romanum V Oratio G. Cottae consulis ad populum Romanum 9 ingenio V senio Epistula Cn. Pompei ad senatum 6 Lacetaniam V cod. Aurelian. || lacetaniam 6 ambitione (Aur. om. mea) || ambitione mea 6 Durium ✓ Aur. | Turiam 9 quae V Aur. | qua 9 aerique sunt Aur. (onorique D) || onerique Oratio Macri trib. pleb. ad plebem 6 praemiis 7 | praemiis ***** | 7 placent Viacent 8 et | V

V || Scilicet 11 vobis V 1 vos 12 quaesita est, et erepta in posterum vis tribunicia | quaesita est et erepta in posterum, vis tribunicia 13 animadvortatis (anim aduertatis) V | animum advortatis 14 omittundum (omittendum) V || amittundum 15 modo, patricium 7 | modo, tum patricium 16 iussa V | iussi 19 ignaviam cuiusque tenuissima

tenuissima spe frustratur Orellius (ignam quiusque tenuissimas perfrustratur 7) I ignavi cuiusque tenuissimas spes frustratur 20 quae p | qua 23 potestatis V || potestatis restituendae 27 atque V | Atqui Ep. Mithr. 2 tibi si perpetua V | Tibi perpetua 2 nisi hostes opportuni et scelestissumi, egregia fama, si Romanos obpresseris, futura est, neque V || egregia fama, si Romanos obpresseris, futura est. Nisi hostes opportuni et scelestissumi, neque 13 Calchedona || Chalcedona 14 et Heracleam V et apud Heracleam 16 parvo labore Vll (parvo labore] 17 raptum Ciacconius (partum Vi vi partum 17 peste V pesti.

[ocr errors]

DE C. SALLUSTIO CRISPO SELECTA VETERUM TESTIMONIA.

Euseb. chron, canon. ap. Hieronym. ad ann. Abr. 1930 [= O. CLXXIII 2

667 U. C. 87 a. Chr n.] : Sallustius Crispus scriptor historicus in Sabinis Amiterni nascitur.

id. ibid. ad ann. Abr. 1981 [01. CLXXXVI 1 718 U. C.

36 a. Chr. n.): Sallustius diem obiit quadriennio ante Actiacum bellum. chron. pasch. I p. 347, 11 Bonn.: υπάτων Mαρίου το ζ' και Κίννα το β' [α. 668 = 86].

] Σαλούστιος εγεννήθη καλάνδαις οκτωβρίαις.

ibid. p. 359, 10 (errore ut videtur):

υπάτων Κενσωρίνου και Σαβίνου [α. 715 = 39] ... Σαλούστιος απέθανε προ τριών ιδών μαΐων.

Sall. Cat. 3, 3:

sed ego adulescentulus initio sicuti plerique studio ad rem publicam latus sum, ibique mihi multa advorsa fuere.

invect. in Sall. 5, 15:
primum honorem in quaestura adeptus ...
Gell. XVII, 18:

M. Varro . . C. Sallustium scriptorem seriae illius et severae orationis, in cuius historia notas censorias fieri

[ocr errors]

atque exerceri videmus, in adulterio deprehensum ab Annio Milone loris bene caesum dicit et, cum dedisset pecuniam, dimissum.

Ascon. in Cic. or. pro Mil. p. 33 Kiessl. et Schoell. (146 Ηοtom. 38 Bait.):

inter primos et Q. Pompeius et C. Sallustius et T. Munatius Plancus tribuni plebis [a. 702

52] inimicissimas contiones de Milone habebant, invidiosas etiam de Cicerone, quod Milonem tanto studio defenderet. ... postea Pompeius et Sallustius in suspicione fuerunt redisse in gratiam cum Milone ac Cicerone.

Dio XL 63, 2 sqq.: και γάρ τιμηται τον χρόνον τούτον [α. 704 50] και

] ő τε Κλαύδιος ο "Αππιος και ο Πίσων, καίτοι μη βουληθείς, εγένοντο. και ούτος μεν διά την συγγένειαν υπήρχε το Καίσαρι, ο δε δή Κλαύδιος ήναντιούτο μεν αυτώ, τα γάρ του Πομπηίου ηρείτο, ουκ ελάχιστα δε και άκων ωφέλησε πλείστους γάρ και των ιππέων και των βουλευτών διέγραψεν, εκβιασάμενος τον συνάρχοντα, και τούτου πάντας αύτους τα του Καίσαρος φρονείν εποίησεν. ο γάρ Πίσων ούτάλλως πράγματέχειν έθέλων και προς την τού γαμβρού φιλίαν πολλούς θεραπεύων αυτός μεν ουδέν τοιούτον εποίησεν, εκείνω δε ουκ αντέπραξε πάντας μεν τους εκ των απελευθέρων, συχνούς δε και των πάνυ γενναίων, άλλους τε και τον Κρίσπον τον Σαλούστιον τον την ιστορίαν γράψαντα, απελάσαντι εκ του συνεδρίου.

αηυ. η Sali. 6, 16 sq.:

quod si .... illud censorium eloquium Appii Claudii et L. Pisonis, integerrimorum virorum, quo usus est quisque eorum, pro lege palam universis recitarem, nonne tibi viderer aeternas inurere maculas, quas reliqua vita tua eluere non posset? neque post illum dilectum senatus vidimus te, nisi forte in ea te castra coniecisti, quo omnis sentina rei publicae confluxerat. at idem Sallustius, qui in pace ne senator quidem manserat, postea quam res publica armis oppressa est, idem a victore,

[ocr errors][ocr errors]

qui exsules reduxit, in senatum per quaesturam reductus Θst [α. 705 497

Oros. VI 15, 8:

At vero Dolabella partium Caesaris in Illyrico per Octavium et Libonem victus copiisque exutus ad Antonium fugit. Basilus et Sallustius cum singulis legionibus, quibus praeerant, .. adversus Octavium et Libonem profecti et victi sunt [a. 706/7 48/7]

App. 6. . ΙΙ 92:

ως δ' ήλθεν (Καίσαρ ες Ρώμης [α. 707 47]), η μεν στάσις ή πολιτική κατεπαύετο, ετέρα δ' επ' αυτόν άνίστατο του στρατού, ως ούτε τα επηγγελμένα σφίσιν επί τω κατά Φάρσαλoν έργω λαβόντες, ούτε εννόμως έτι βραδύνοντες εν τη στρατεία αφεθήναι τε πάντες επί τα αυτών ήξίουν. δ δ' επάγγελτο μεν αυτοίς αόριστά τινα εν Φαρσάλω, και έτερα αόριστα όταν ο εν Λιβύη πόλεμος εκτελεσθή τότε δ' έπεμπεν άλλας ορίζων εκάστω χιλίας δραχμάς. οι δε αυτόν ουχ υπισχνείσθαι μάλλον ή αυτίκα διδόναι πάντα εκέλευον· και περί τώνδε Σαλούστιον Κρίσπον πεμφθέντα προς αυτούς ολίγου και διέφθειραν, ει μη διέφυγε.

Dio XLII 52, 1 sq.:

έν Καμπανία δε οι πλείους αυτών, ως και ες την 'Αφρικήν προπλευσόμενοι, ήσαν. ούτοι ούν τόν τε Σαλούστιον παρ' ολίγον απέκτειναν, στρατηγός γάρ επί τω την βουλήν αναλαβείν απεδέθεικτο, και επειδή και εκείνος διαφυγών αυτούς ες την Ρώμην προς τον Καίσαρα ώρμησε, τα γιγνόμενά οι δηλώσων, εφέσποντό τε αυτό συχνοί μηδενός φειδόμενοι, και άλλους τε των έντυχόντων σφίσι και βουλευτές δύο έσφαξαν. Cic. ep. ad Att. XI 20, 2 (scr. a. d. XVI kal. Sept.

47):
(Caesar) etiam Sallustio ignovit: . is venit, ut legio-
nos in Siciliam traduceret.

bell. Afr. 8, 3:
item C. Sallustium Crispum praetorem [a. 708 46]

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

α. 707

ad Cercinam insulam versus, quam adversarii tenebant, cum parte navium ire iubet, quod ibi magnum numerum frumenti esse audiebat.

ibid. 34, 1. 3:

per idem tempus C. Sallustius Crispus, quem paucis ante diebus missum & Caesare cum classe demonstravimus, Cercinam pervenit. ... Sallustius interim praetor a Cercinitanis receptus magno numero frumenti invento naves onerarias, quarum ibi satis magna copia fuit, complet atque in castra ad Caesarem mittit.

ibid. 97, 1:

ex regnoque [Iubae Caesar a. 708 46] provincia facta atque ibi Sallustio pro consule cum imperio relicto ipse Zama egressus Uticam se recepit.

App. 6. civ. II 100:

και την αρχήν την Ιόβα Καίσαρ υποτελή Ρωμαίοις εποίησεν, αυτή Σαλούστιον Κρίσπος εγκαταστήσας.

Dio XLIII 9, 2:

και τους Νομάδας λαβών (ο Καίσαρ) ές τε το υπήκοον επήγαγε και τη Σαλουστίω λόγω μεν άρχειν έργω δε άγειν τε και φέρειν επέτρεψεν. αμέλει και έδωροδόκησε πολλά και ήρπασεν, ώστε και κατηγορηθήναι και αισχύνην αισχίστην οφλήσαι, ότι τοιαύτα συγγράμματα συγγράψας και πολλά και πικρά περί των εκκαρπουμένων τινάς είπών ουκ έμιμήσατο το έργο τους λόγους. όθεν ει και τα μάλιστα αφείθη υπό του Καίσαρος, αλλ' αυτός γε εαυτόν και πάνω τη συγγραφή εστηλοκόπησε.

inυ. τη Sall. 7, 19:

non ita provinciam vastavit, ut nihil neque passi sint neque exspectaverint gravius in bello socii nostri, quam experti sunt in pace hoc Africam inferiorem obtinente? unde tautum hic exhausit, quantum potuit aut fide nominum traici aut in naves contrudi; tantum, inquam, exhausit, patres conscripti, quantum voluit. ne causam diceret, sestertio duodeciens cum Caesare paciscitur. quod si

« IndietroContinua »