Immagini della pagina
PDF
ePub

άφθέντα πάντα και καταφλεχθέντα. και η Χρυ

. σίς μεν ευθύς της νυκτός δείσασα τους 'Αργείους ές Φλειoύντα φεύγει οι δε άλλην ιέρειαν εκ του νόμου του προκειμένου κατεστήσαντο, Φαεινίδα όνομα. έτη δε η Χρυσις του πολέμου 3 τούδε επέλαβεν οκτώ και ένατον εκ μέσου, ότε έπεφεύγει. και η Σκιώνη του θέρους ήδη τελευτωντος περιετετείχιστό τε παντελώς, και οι Αθηναίοι επ' αυτή φυλακήν καταλιπόντες ανεχώρησαν το άλλο στρατό.

134. Εν δε τω επιόντι χειμώνα τα μεν 'Αθη- 1 και Τεγεα- ναίων και Λακεδαιμονίων ησύχαζε δια την εκετων ξυμβολή εν λαόδο- χειρίαν, Μαντινής δε και Τεγεάται και οι ξύμκείο.

μαχοι εκατέρων ξυνέβαλον εν Λαοδοχείο της

Μαντινέων

auctore

8 4. η Χρυσίς Vat. et Βekk. Vulgo articulus deest, quem, cum hoc pomen iam bis paulo ante affuerit, utique desideramus.

Cap. 134. 8 1. Λαοδοκείω pro Λαοδικία nunc
Bursian. Geogr. II p. 227, 4 rescripsimus, cum item apud Polyb.
II 51. 55 Λαδοκείοις, Λαδόκεια nunc restitutum sit. Cf. Ρaus.
VIII 44, 1.

morem

τ α.

adn. 30, 2. - καταφλεχθέν- κείμενος non

definire Ηinc verbi φλέγειν non videtur, qui omnino in sufficienrecte solum aoristum secundum dis sacerdotibus valuerit, sed passivi in Buttm. Gr, max, Ind. eum, qui ad peculiarem hanc reverb. agnosci intellegitur. Κατα- rum condicionem accommodatus φλεχθήναι etiam apud complu- eis in promptu fuerit. Deleto res recentiores legitur (cf. Steph. του νόμου, quod proposuit Thes.), αναφλεχθήναι in Ρlat. Madν, Adv. crit. I p. 323, εκ Epist. (vid. Ast. Lex. Plat.). του προκειμένου nimis ob

scurum est. - επέλαβεν] κατ8 3. ές Φλειούντα. Τe- έσχε. Schol. Attigerat, Steph.

Te- . . , . geam Paus.

1. d Clementis in Thes.
Alexandr. in Protrept. p. 35
[sacerdotem

cum templo Cap. 134. 8 1. οι ξύμμαcombustam tradentis] et, qui eum χοι εκατέρων. Velut Heraesequitur, Arnobii VI p. 207 nul- enses et Maenalii, qui V 67 una lam rationem habet Scaliger ad cum Tegeatis Lacedaemonios adEuseb. Chron. p. 204.“ Duk. - iuvant, et Parrhasii, de quibus του προκειμένου deleri νult V 33. Add. V 47, 1. ΛαοKrueg. Et alibi sane vóuos di- δοκείω. Polybius II 51 et 55 citur κείσθαι (ΙΙΙ 82, 6. V 105. τα Λαδόκεια της ΜεγαλοπολίVI 54), sed est lex, non τιδος νοcat. Fallitur ibi Schweigh. institutu m, ut hic, ubi προ- in adn. vol. V p. 459. Cf, sd.

una

[ocr errors]

' Ορεστίδος, και (ή» νίκη αμφιδήριτος εγένετο κέρας γαρ εκάτεροι τρέψαντες το καθ' αυτούς τροπαιά τε αμφότεροι έστησαν και σκύλα ες Δελ2 φούς απέπεμψαν. διαφθαρέντων μέντοι πολλών εκατέροις και αγχωμάλου της μάχης γενομένης και αφελομένης νυκτός το έργον οι Τεγεάται μεν επηυλίσαντό τε και ευθύς έστησαν τροπαίον, Μαντινής δε απεχώρησάν τε ες Βουκολιώνα και ύστερον αντέστησαν. 135. 'Απεπείρασε δε τού αυτού χειμώνος και Βρασίδας

Ποτειδαίας ο Βρασίδας τελευτώντος και προς έαρ ήδη Ποτει

αποπειρά. δαίας. προσελθών γαρ νυκτός και κλίμακα προσθείς μέχρι μέν τούτου ελαθε (τού γαρ κώδωνος

1

[ocr errors]

αυτούς. Cass. Aug. Gr. αυτούς, sed ad καθ' nihil diversitatis adnotatum est. Ceterum cf. adn. I 17.

8 2. Βουκολιώνα Cass. et Αug., reliqui Βουκολίωνα. Cf. Herodian. I p. 20 sq. Goettl. Doctr. accent. p. 266 g.

a

autem

'Ορεσθίθος. Ηaec Ορεστία Hunc locum alibi quam apud vel'Ορέστεια nominatur a Steph. Plin. IV 6 frustra quaesivimus, Byz. in v. Ορέσται. Αger vide- sed inter Laodoceum et Mantitur: Όρεσθείου urbis V 64, cuius neam fuisse liquet ex Thucydidis conditor a Paus. VIII 3, 1' 'Ope- narratione. De accentu cf. sd. σθεύς, filius Lycaonis, dicitur, , αντέστησαν scil. τρο

quo Ορεσθάσιον [? Ορέ- παΐον. "σθειον?], postea

ab Cap. 135. 8 1. του αύ Oreste, Agamemnonis filio, mu- του ... Βρασίδας τελευtato nomine Ορέστειον, ut apud τωντος. De collocatione verboEur. et alibi nomen pingitur, rum insolentiore vid, adn. III 90, appellata esse perhibetur. Šitam 4 et Dorv. ad Char. p. 320, de eam fuisse in Maenalia discimus ceteris cf. V 39, 3. μέχρι ex Thuc. V 64, in via Megalo- μεν τούτου] του προσθείναι poli Pallantium et Tegeam fe- την κλίμακα. Schol. Ergo renti ex Paus. VIII 44, 1. 2. hactenus. Cf. V 32, 4. Cf. Muell. Dor. II p. 442. In

κώδωνος. ,

Excubiarum praeculmine montis Tzimbarú collo- fecti [immo circitores vigiliarum] catur a Leak. Pelop. II p. 318 tintinnabula secum ferebant ad sq. Sub hoc montesitam fuisse explorandos vigiles, ut eis andimavult Bursian. Geogr. II p. 227, tis responderent. Vid. Suid. 3. (η) νίκη. Cf. VII 55, in v. κωδωνοφορών.“ Huds. 1. VIII 27, 6. κέρας

„Schol. Aristoph. Av, 1160 et 'αυτούς. Et a Mantinensibus ex eo Suid. in κoδωνοφορείται. et a Tegeatis socii adversariorum [Conf. id. schol. ad v. 843.] videntur fugati esse.

De κατα Memorat etiam Harpocrat, cf. sd. 33, 3.

[et Εtym. Μ.] in διεκωδώνισε." $ 2. αγχωμάλου. Cf. adn. Duk. Male nonnulli de tuba

1. Βουκολιώνα. cogitaverunt propter Soph. Ai.

[ocr errors]
[ocr errors]

III 49,

παρενεχθέντος ούτως ες το διάκενον, πρίν επανελθεϊν τον παραδιδόντα αυτόν, και πρόσθεσις εγένετο), έπειτα μέντοι ευθύς αισθομένων πριν προσβήναι, απήγαγε πάλιν κατά τάχος την στρατιάν, και ουκ ανέμεινεν ημέραν γενέσθαι. και ο 2 χειμών ετελεύτα, και ένατον έτος τώ πολέμω ετελεύτα τώδε δν Θουκυδίδης ξυνέγραψεν.

ες το

17. „Esse tintinnabulum .. apparet ex Hesych.: κωδωνοφορών οι περιπολάρχαι επί τους φύλακας ερχόμενοι κώδωνα διέσειoν, και ούτως εξεπείραζον τον καθεύδοντα. Photius in eadem voce habet και έψόφουν πειράζοντες [ut schol, Aristoph.]" Goell. ούτως, ita ut hac opportunitate uterentur. Respicit ad praegressum participium, ut III 96, 2, ubi vide adn. Inutilis est Cobeti (Nov. lect. p. 231). coniectura εν τοσούτω. διάκενον

εγένετο. Αυτόν spectat ad τον κώδωνα, et το διάκενον est vacuum nm urorum spatium inter

i iectum. Ci. V 71. Id autem inter custodes et circitores interiectum esse male nonnulli censent. Hoc enim intervallum minus esset, quam id, quod inter binas excubias interesset, quas ita dispositas esse consentaneum est, ut ipsis insciis nemo murum temptare posset. Itaque totam stationem excubitorum aliquo in loco collocatorum signum deferre debuisse statuentes locum illius custodibus

interea paulisper vacuum significari putamus, sive o παραδιδούς est ο περιπολάρχης, sive in singulis stationibus singuli vigiles fuisse existimandi sunt. Ita ,, Lips. Poliorcet. p. 279: dum is, qui circuit, tintinnabulum porrigit atque ita locum paulis per deserit. Nam κώδων videtur a statione excubiarúm in moenibus positarum ad stationem traditus esse, Hoc ipsum tempus Aratus insidiis legit, cum Sicyonem caperet. Plut. Vit. Arat. 7.“ Goell. Cf. Kor. ad Ρlut. ed, Schaef, vol. V p. 471. Alias in circumeundis vigiliis (τη περιοδεία, το περιοδεύειν, εφοδεύειν, cf. Kor, et Ast, ad Theophr. Charact. c. 6) Graeci τη της σκυταλίδος περιφορά και παραδόσει utebantur. Vid., ad quem Arn. delegat, Casaub, ad Aen. Tact. c. 22. αίσθομένων. Cf. Matth. Gr. § 563.

προσβήναι. Cum vere accessisse Brasidam paulo ante legerimus, fere idem esse debet atque αναβήναι, ut III 22, 3. ανέμεινεν cum infin. ut 120, 3, ubi vide adn.

Corrigendis libri tertii (p. IV) haec addenda sunt: adn. III 12, 3 vers. finem legendum est: ita ut hinc επ' εκείvous l'évai penderet adn. III 25, 1 partem euripi eius, quo insula Mytilenen antiquiorem continens a reliqua Lesbo separabatur (cf. Diod. XIII 79), exsiccata m etc.

BRITISH

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[graphic][ocr errors][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][ocr errors][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed][subsumed]
[graphic]
[ocr errors]
« IndietroContinua »