Immagini della pagina
PDF
ePub

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ
Ξ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Η Σ Δ.

ουσι.

[ocr errors]

1 1. Του δ' επιγιγνομένου θέρους περί σίτου Μεσσήνην, εκβολήν Συρακοσίων δέκα νήες πλεύσασαι και μεν Συρακό

σιοι και ΛοΛοκρίδες ίσαι Μεσσήνην την εν Σικελία κατέλα- κροί αφιστάβον, αυτών επαγαγομένων, και απέστη Μεσσήνη στη Ρη

γίνων δε οι 2 'Αθηναίων. έπραξαν δε τούτο μάλιστα οι μεν Λοκροί δη

Συρακόσιοι δρώντες προσβολήν έχουν το χωρίον της Σικελίας και φοβούμενοι τους Αθηναίους μη εξ αυτού ορμώμενοι ποτε σφίσι μείζονι παρασκευή επέλθωσιν, οι δε Λοκροί κατά εχθος το Ρηγίνων, βουλόμενοι αμφοτέρωθεν αυτούς κατα3 πολεμείν. και εσεβεβλήκεσαν άμα ες την Ρηγίνων

οι Λοκροί πανστρατιά, ίνα μή επιβοηθώσι τοίς Μεσσηνίοις, άμα δε και ξυνεπαγόντων Ρηγίνων φυγάδων, οι ήσαν παρ' αυτούς το γαρ Ρήγιον

Cap. 1. $ 1. θέρους. Eiusque $ 2. προσβολήν] ήγουν vere. Cf. c. 2 et adn. III 116, 1. τόπον επικαιρότατον, αφ' ου –περί σίτου εκβολήν] την έστιν εξορμαν κατά της Σικετων σταχύων εκ των καλύκων λίας ..., προσόρμισιν και έφογένεσιν, επιφέρει γαρ [9, 1] δον της Σικελίας, ή προς την υπό δε τους αυτούς χρόνους Σικελίαν. Schol. Cf. VI 48, 1. του ήρος [πρίν τον σίτον εν VII 4, 7 et infra 52, 3. ακμή είναι] ήρος δε σταχύες τέρωθεν] έκ τε της γης εαυεκφύονται. Schol. Recte igitur των, της Λοκρίδος, και εκ θαPort: cum segetes spicas λάσσης. Schol. emittere inciperent. 8 3. εσεβεβλήκεσαν plusπλεύσασαι, provectae. quamperfectum, quod hoc temαυτών, i. e. των Μεσσηνίων. pore etiam in eorum terra erant. Cf. adn. I 136, 1 et paulo post τοϊς Μεσσηνίοις. Εx his adn. 8 3. Messana superiore αυτών 8 1 minus distincte non aestate invita Atheniensium socie- de toto populo Messeniorum, sed tati se applicaverat.

de nonnullis ex eo dictum esse

[ocr errors]

αμφο

0

2

επί πολύν χρόνον εστασίαζε και αδύνατα ήν εν
τω παρόντι τους Λοκρούς αμύνεσθαι, ή και μάλ-
λον επετίθεντο, δηώσαντες δε οι μεν Λοκροί τω 4

.
πεζω απεχώρησαν, αι δε νήες Μεσσήνην έφρούρουν
και άλλαι [αι] πληρούμεναι έμελλον αυτόσε εγκαθ-

ορμισάμεναι τον πόλεμον εντεύθεν ποιήσεσθαι.
ΤΠελοποννή- 2. Υπό δε τους αυτούς χρόνους του ήρος, 1
σιοι ες την
Αττικήν έσ. πρίν τον σίτον έν ακμή είναι, Πελοποννήσιοι και
βάλλουσιν οι ξύμμαχοι εσέβαλον ες την Αττικής (ηγείτο δε
'Αθηναίοι δε,
στόχον μέν 'Αγις και Αρχιδάμου, Λακεδαιμονίων βασιλεύς), και
ές Σικελίαν εγκαθεζόμενοι έδέουν την γην. Αθηναίοι δε τας 2
παρασκευά-
ζονται, δια- τε τεσσαράκοντα ναύς ες Σικελίαν απέστειλαν,
νοούνται δε ώσπερ παρεσκευάζοντο, και στρατηγούς τους υπο-
και τη Κερκύ
ρα και τη Πε- λοίπους, Ευρυμέδοντα και Σοφοκλέα: Πυθόδω-
λοποννήσω ρος γαρ ο τρίτος αυτών ήδη προαφικτο ες Σι-
προσίσχειν.

κελίαν. είπον δε τούτοις και Κερκυραίων άμα 3
παραπλέοντας των εν τη πόλει επιμεληθήναι, οι
ελεηστεύοντο υπό των εν τω όρει φυγάδων" και
Πελοποννησίων αύτόσε νήες εξήκοντα προεπεπλεύ-
κεσαν τοίς εν τω όρει τιμωροί και λιμού όντος

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

11

Cap. 2. 8 3. παρεπεπλεύκεσαν codd. Cl. adn.

14, 4.

apparet.

αδύνατα ην. Cf. adn. II 53, 2 ct II 88, 1. V

επετίθεντο, impetum continuabant.

8 4. και άλλαι... ποιή. σεσθαι. Cf. c. 24. Articulus, cum nulla navium quae tum parabantur mentio facta sit, ex praecedentis vocabuli terminatione natus perperam irrepsisse videtur.“ Class. Symb. crit. p. 14. Cf. Annal. phil. 1870 p. 324.

Cap. 2. 8 1. πρίν τον σιτον έν ακμή είναι. Cf. adn. Π 19, 1. Infra 6, 1 του σίτου έτι χλωρού όντος.

'Αγις. Ante Βekk. niale "Αγις. Cf. Fix. in Steph. Thes. h. v. et de ipso Agide Ind. nom. εγκαθεζόμενοι. Cf. adu, III 1, 1.

8 2. τας τεσσαράκοντα

ναύς. Vid. ΙΙ 115, 4. - ώσπερ
παρεσκευάζοντο, eadem
qua eas paraverant ratione,
i, e, non aliud consilium secuti.
De imperf. cf, adn. III 68, 2.
τους υπολοίπους. Cf. ΙΙΙ
115, 5.

$ 3. είπον. Cf. adn. I 131,
1. παραπλέοντας. De
accusativo vid. ada. Il 11, 7.
έληστεύοντο...

• φυγάδων.
Cf." III 85, unde montem constat
esse Istouen.

προεπεπλευ-
και εσαν. Quod in codd. est
παρεπεπλ. vix aliter intellegi
potest quam antea παραπλέον-
τας. Sed Αthenienses Corcyram
praetervehentes in Siciliam pro-
fecturi erant, Peloponnesii ipsam
Corcyram petiverant. Aptissimum
esse quod auctore Class. rescripsi-

1

μεγάλου εν τη πόλει νομίζοντες κατασχέσειν ραδίως 4 τα πράγματα. Δημοσθένει δε όντι ιδιώτη μετά

την αναχώρησιν την έξ 'Ακαρνανίας αυτώ δεηθέντι είπον χρήσθαι ταϊς ναυσι ταύταις, ήν βούληται, περί την Πελοπόννησον.

3. Και ως εγένοντο πλέοντες κατά την Λακω- Δημοσθένης νικών και επυνθάνοντο ότι αι νήες εν Κερκύρα λον της Μεσ

ούν την Πύήδη εισί των Πελοποννησίων, ο μεν Ευρυμέδων σηνίας άξιοι

τειχίζεσθαι,

ο δε ώ οι άλλοι και Σοφοκλής ηπείγοντο ες την Κέρκυρας, ο δε Δημοσθένης ες την Πύλον πρώτον εκέλευε σχόντας στρατηγοί

αντιλέγουαυτούς και πράξαντας & δει τον πλούν ποιείσθαι. αντιλεγόντων δε κατά τύχην χειμών επιγενόμενος

σιν.

[ocr errors]

mus, apparet ex 3, 2. κατα- ti nomen ex § 2. 3 apparet. Cf.
σχήσειν
τα πράγματα.

Strab. 359 ή μέν παλαιά Πύλος
Cf. ado. II 30, 3.

η Μεσσηνιακή υπό το Αιγαλεω 8 4. μετά την 'Ακαρ

πόλις ήν κατεσπασμένης δε νανίας. Vid. ΙΙΙ 114. - ταίς ταύτης υπό τώ Κορυφαίο τιναυσι ταύταις.

, Eisdem, νές αι των ώκησαν. (Qui τινές quibus Eurymedon cum Sophocle tam pauci videntur fuisse et tam et Pythodoro praeerat.“ Haack. disperse habitasse, nisi adeo postea Id enim et ex ipsis verbis intel- discesserunt, it Thucydides zonlegitur et ex eis, quae c. 3 sqq. uov locum vocare non dubitaverit. narrantur. Fallitur igitur Diod. Nisi forte Strabo, quae de MesseXII 60.- περί την Πελοπόν- niis postea Pylum reversis c. 41 νησον. Errat schol. Αristoph. legemus, in falsum tempus transtıEgu. v. 55. Cf. Duk.

it.) προσεκτήσαντο (marg.rectius Cap. 3. 8 1. Λακωνικήν. προσέκτισαν) δε αυτήν 'ΑθηCuius nomine etiam Messenia con- ναίοι το δεύτερον έπι Σικελίαν tinetur. Cf. II 25. Πύλον. πλέοντες μετΕυρυμέδοντος Totum locum Thueydidis, in quo και Στρατοκλέους (leg. Σοφοde Pylo et Sphacteria et rebus ibi κλέους). Pylum autem παλαιον gestis agitur, in compendium re- 'Αβαρίνος sive Παλαιόκαστρον, daetum Britannice interpretatus est non, id quod Castellanus maxime et illustravit Leakius in itineris per demonstrare studuerat, urbem Peloponnesum facti descriptione Avarinum sive Νεόκαστρον esse vol. I p. 401 sqq. Ceterum cf. cum plerisque statuit Leak. I. d. Diod. XII 60. De Pylo a De- Dissentiunt Pouquev. et Arn. At mosthene occupata narratiunculam Leakji sententiam defenderunt propter ea, quae Thucyd. scribit, Grot. Ηist. Gr. VI p. 431 sq. parum probabilem servavit Po- vers. germ. III p.

Curtius İyaen. III 1, 1. Super situ Pyli et Pelop. I p. 174. 179. Bursian. Sphacteriae et quibus locis nunc Geogr. II p. 176 sq. Fuit igitur responderent disseruit Arnoldus

promontorium a septentrione vervol. II p. 400 sqq., quocum prae- sus Sphacteriam insulam proter alios praecipue Leakius 1. d. currens ab eaque angusto freto conferendus est. Thucydidis ae- disiunctum. Cf. adn. 8, 6 et 13, tate Pylum non fuisse urbem, sed 4. σχόντας, a p,puls 08. ante castellum ibi ab Atheniensi- Cf. adn, I 110, 4. αντιλε bus exstructum promontorii deser- γόντων δέ. Suppl. αυτών

659 sq.

κατήνεγκε τάς ναύς ες την Πύλον. και ο Δημο- 2 σθένης ευθύς ήξίου τειχίζεσθαι το χωρίον (επί τούτο γαρ ξυνέπλευσε), και απέφαινε πολλήν ευπορίαν ξύλων τε και λίθων και φύσει καρτερόν όν και ερήμον αυτό τε και επί πολύ της χώρας απέχει γαρ σταδίους μάλιστα η Πύλος της Σπάρτης τετρακοσίους και έστιν εν τη Μεσσηνία ποτέ ούση γη, καλούσι δε αυτήν οι Λακεδαιμόνιοι Κορυ

Cap. 3. 8 2. τούτο Αug. Ven. T. Ρal. It. Vat. Gr. Μ. Ι. W. X. Y. 2. al. Quod ut exquisitius recepimus. Cf. V 87 et ibi adn. Vulgo toúro, quem casum locis I 74 et Xen. Cyr. I 6, 39 tuetur Arn. Cf. sd. III 42, 6.

ξυνέπλευσε codd. Ionge plurimi et optimi, ξυνέπλευσαν Ρal., ξυνέκπλευσε M., νulg. ξυνεκπλεύσαι. Cf. adn.

αυτό τε. In optimis libris αυτό τότε, vix recte; τοτε non vertit Valla.

esse

(του Ευρυμέδοντος και Σοφοκλέους).

8 2. επί τούτο] ήγουν ένεκα του τειχισθήναι. Schol.

ξυνέπλευσε. Vulg. ξυνεκπλεύσαι facilem habet explicationem. Saepe enim ex verbis voluntatis, postulandi, hortandi, similibus dicendi verba repetenda sunt. Velut ex παραινείν ΙΙΙ 31, 1, ex αναπείθεσθαι 1II 94, 3 (cf. ΙΙΙ 75, 1), ex κελεύειν III 94, 5, ex εάν V 41, 2, ex επιμαρτύρεσθαι VI, 29, 2, ex παραιτείσθαι V 63, 3. Etiam ex querendi verbis, velut ex ¿alκαλείν V 56, 2, ex μέμφεσθαι VIII 50, 5. Similiter putandi notio ex verbis cogitandi aliquid facere, videndi, sciendi, timendi, similibus depromenda est. Sicut ex διανοείσθαι VI 96, 1, ex οράν 1V 27, 1. VII 42, 4, ex ειδέναι VI 64, 1, ex φοβείσθαι IV 8, 8, ex formula és uéya δέος κατέστησαν 1V 108, 1'ει ex simili ες υποψίαν καθίστη V 29, 3. Qualia apud Latinos quoque reperiri constat. De Graecis cf. Matth. Gr. § 537 extr. et 8 634, 4. Sed non minus optimorum librorum scriptura narra

tioni convenit. Demosthenem enim eo consilio Athenis profectum esse, non postea cepisse vel inde apparet, quod statim cum Messeniae oram praeterveherentur navium duces Pylum appellere iussit ibique facere, quae opus esse viderentur.

επί πολύ της χώρας. Cf. adn. 11, 2.

απέχει γαρ. ,Ex depravv. libris Kistem. praeferebat δέ. [Sed] γάρ h. 1. spectat ad ερημίαν πολλην της χώρας. «"Haack. σταδίους

τετρακοσίOvs. Consentit Strab. 551. Ex Arrowsmithii tabula viam 42 mill. geogr. docet Clint. Fast. Hell, p. 403 ed. Krueg. de stadiorum magnitudine disserens. Olympica stadia esse demonstrat etiam Puill. Boblaye Parietin. Peloponn. p. 113 sqq. de Pylo explicans. Paulo minus (575 pedum Britann.) stadium Thucydideum esse putaverat Leak. Topogr. Athen. p. 382 interpr. Germ.

αυτήν ad Pylum, non ad Messeniam spectare et ex verbis Strabonis paulo ante adscriptis, unde Coryphasium montis vel promontorii nomen esse apparet, intellegitur et collatis locis IV 118, 4 et V 18, 7, ubi manifesto de

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

3 φάσιον. οι δε πολλάς έφασαν είναι άκρας ερήμους

της Πελοποννήσου, ήν βούληται καταλαμβάνων την πόλιν δαπανών. τω δε διάφορόν τι έδόκει είναι τούτο το χωρίον ετέρου μάλλον, λιμένος τε προσόντος και τους Μεσσηνίους οικείους όντας αυτό το αρχαίον και ομοφώνους τοίς Λακεδαιμονίοις πλείστ' άν βλάπτειν εξ αυτού όρμωμένους και βεβαίους άμα του χωρίου φύλακας έσεσθαι.

4. Ως δε ουκ έπειθεν ούτε τους στρατηγούς απλοίας δε ούτε τους στρατιώτας, ύστερον και τους ταξιάρ-λοςέκτειχίζε

ούσης ή Πύχοις κοινώσας, ησύχαζεν, υπό απλοίας μέχρι

1

ται.

Pylo legitur, docet Arn. Cf. Vischer in Mus. Helv. I p. 388.

8 3. δαπαναν. Εις αναλώματα μεγάλα εμβάλλειν interpretatur Suid. Est sumptu exhaurire, conficere. Similiter Appi. Civ. 1 94 άνεμος πόλιν εδαπάνησε, consumpsit. Dici etiam de conficiendo seu consumendo tormentis et morbis cognoscitur ex ed. mai, et ex Steph. Thes. διάφορον... έτέ ρου μάλλον. Διάφορον siguificat eximium, imprimis €o m m odum. Rarum est, ut μάλλον sequatur. Bloo m f.

λιμένος τε προσόντος. De hoc portu vide plura c. 8 et 13,

και τους Μεσσηνίους

πλείστ' αν βλάπτειν. Oratio proprie ita procedere debebat, και των Μεσσηνίων πλείστ' αν βλαπτόντων. Sed ut III 94, 3, ubi cf, adn., transiit ad infinitivum, ad quem ex superioribus έδόκει vi diversa (putabat) sive łyourse repetendum, pro quo ne ότι ενόμιζε requiri existimes, cf, adn. ad simillimum enuntiatum V 53. αυτώ, 1. 6. τω χωρίω. ,, Messenios autem, qui Naupactum tenebant, cur οικείους Πύλη et Lacedaemoniis ομοφώνους esse dicat Τhuc., cognosci potest e Pausan. Messen. XXIV ei XXVII.“ Duk. De priore cf. 41, 2, de altero III 112, 4.

Cap. 4. $ 1, ύστερον.

τοίς ταξιάρχoις κοινω-
σας. Απoρείται, όπως τους
στρατιώταις πρότερον των τα-
ξιάρχων έκοίνωσε τειχίζειν το
χωρίον ταξίαρχοι γαρ των τά-
ξεων ήσαν άρχοντες, ούτοι δε
προτιμητέοι των υποταττομέ-
νων στρατιωτών έν βουλαίς."
Δούκας. Fortasse res sic intel-
legenda est, ut Demosthenem mi-
litibus per taxiarchos, quibuscum
post imperatores rem communi.
casset, frustra persuadere stu-
duisse existimemus. De ipsis ta-
xiarchis Atheniensium, qui decem
quotannis, singuli ex singulis tri-
bubus, creabantur, vid. Herm.
Antiqn. Gr. I § 152 et Schoem.
Antiqu. iur. p. 253 sq., Antiqu.
Gr. II p. 439, quamquam ab his
taxiarchis eos, qui hic comme-
morantur, discerni vult Arn.
ησύχαζεν, vi translata:
hielt sich ruhig, gab seine
Bemühungen auf. επο
απλοίας μέχρι. Βekker non
post ησύχαζεν verbum, sed post
απλοίας nomen interpunxit. Sed
patet non navigandi difficultatem
Demostheni in causa fuisse, cur
quiesceret, sed quod exercitus ad-
hortanti non obtemperaverat. Im-
merito Kruegero, si υπό απλοίας
cum verbis ορμή ένέπεσε iunge-
retur, collocatio verborum non
ferenda visa est. Saepissime enim
Th. coniunctionibus notiones pon-
deris augendi causa praeponit,

er

« IndietroContinua »