Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors]
[ocr errors]

vibus à maritima vi tutum. fed alta rupes infuper imminebant, quas celeriter oppidani, assumptis regiis militibus quos in præfidio habebant, ceperunt.

adversus quos Livius, quanquam erant iniqua ac :

difficilia ad exitus loca, Ilfæos auxiliares & Smyrnæorum expeditos juvenes mifit. li, dum miffilibus primò & adverfus paucos levibus excursionibus laceffebatur magis quàm conferebatur pugna, fuftinucrunt certamen. poftcaquam plures ab urbe affluebant, & jam omnibus multitudo effundebatur, timor inceffit Livium, ne & auxiliares circumvenirentur, & navibus etiam ab terra periculum effct. ita non milites folùm, fed etiam navales focios, remigum turbam, quibus quisque poterat telis, armatos in proelium eduxit.

Tum quoque anceps pugna fuit.; neque milites folùm aliquot, fed L. Apustius tumultuario proelio cecidit. poAremd tamen fufi fugatique funt Lyeii, atque urbcm compulsi : & Romani cum haud incruenta victoria ad naves redierunt. Inde in Thelmessicum profecti linum, qui latere uno Cariam, altero Lyciam contingit, omilla Patara amplius tentandi fpc, Rhodii domum dimiffi funt. Livius, præservectus Afiam. in Græciam tranfmifit, ut conventis Scipionibus (qui tum circa Theffaliamo mant) in Italiam trajiceret.

XVII. Æmilius, pofteaquam omiffas in Lycia res & Livium profectum in Italiam cognovit, quum ipfe ab Ephefo repulfus tempestate irrito incepto Samum róvertisset, turpe rátus tentata fru

Atra Patara effe, proficisci ed tota claffe, & fume ma vi aggredi urbem ftatuit. Miletum & cete cam oram fociorum pratervecti, in Bargylietica

finu

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

finu exscensionem ad Jaffum fecerunt. Urbema segium tenebat præsidium : agrum circa Romani hoftiliter depopulati funt. Miffis deinde qui per colloquia principum & magistratuum tentarent a. nimos, posteaquam nihil in potestate sua refponderunt effe, ad urbem oppugnandam ducit. Erant Jassenfium exsules cum Romanis. ïi frequentes Rhodios orare inftiterunt ; ne urbem, on vicinam fibi don cognatam, innoxiam perire finerent. Sibi exsilii nullam aliam cauffam effe, quàm fidem erga Romanos. Eadem vi regiorum, qua ipsa puys fint, teneri eos qui in urbe maneant. omnium fassenfium enam mentem effe, ut fervitutem regiam effugerent. Rhodii moti precibus, Eumene etiam rege aflumpto, fimul Tuas necessitudines commemorando, fimul obsessæ regio præsidio urbis cauffam mise. rando, pervicerunt ut oppugnatione abfifteretur. Profecti inde, pacatis ceteris, quum oram Afiæ legerent, Loryma (portus adversus Rhodum eft) pervenerunt. Ibi in principiis fermo primò inter tribunos militum fecretus oritur, deinde ad aures ipfius Æmilii pervenit, abduci claffem ab Epheso, ab suo bello ; ut abi tergo liber. relictus hoftis in tot propinquas focioruter urbes omnia impune conari posset. Movere ea Æmilium : ' vocatofque Rhodios quum percunctatus effet, utrumnam Pataris univerfa claffis in portu stare poffet ? quum sespondiflent, non poffe ; cauffam nactus omittendæ rei, Samum reducit naves.

XVIII. Per idem tempus. Seleucus Antiochi filius, quum per omne hibernorum tempus exercitum in Æolide continuiffet, partim sociis ferendo apem, partim quos in focietatem pellicere non po

terat

[ocr errors]

terat depopulandis ; transire in fines regni Eumenis, dum is procul ab domo cum Romanis & Rhodiis Lyciæ maritima oppugnaret, ftatuit. Ad Elæam primò infeftis fignis accessit : deinde, Omissa oppugnatione urbis, agros hostiliter depopu. latus, ad caput arcemque regni Pergamum ducit oppugnandam. Attalus primò ftationibus ante urbem pofitis, & excursionibus equitum levifque armaturæ magis laceffebat, quàm fuftinebat hoftem. poftremò quum per levia certamina expertus, nulla parte virium se parem esse, intra moenia fe recepiffet, obfideri urbs coepta est. Eodem ferme tempore & Antiochus ab Apamea profectus, Sardibus primùm, deinde, haud procul Seleuci caftris, ad caput Cayci amnis ftativa habuit, cum magno exercitu mixto variis ex gentibus. Plurimum térroris in Gallorum mercede conductis quatuor millibus erat. hos, paucis admixtis, ad pervastandum paffim Pergamenum agrum milit. Quæ pofteaquam Samum sunt nunciata, primò Eumenes avocatus domestico bello cum claffe Elæam petit : inde quum præstò fuiffent equites peditumque expediti, præsidio eorum tutus, priusquam hostes sentirent aut moverentur, i Pergamum contendit. ibi rursus levia per excursiones proelia fieri cceptaj. Eumene summæ rei discrimen haud dubiè detreEtante. Paucos poft dies Romana Rhodiaque claslis, ut regi opem ferrent, Elæam ab Samo venerunt. Quos ubi expofuiffe copias Elææ, & tot classes in unum convenisse portum, Antiocho allatum eft ; & fub idem tempus audivit, consulem cum exercitu jam in Macedonia effe, pararique quæ ad transitum Hellesponti opus effent : tempus

veniffe

veniffe ratus, priùs, quàm terra marique fimu! urgeretur, agendi de pace; tumulum quendam adversus Elatam caftris cepit. ibi peditum omnibus copiis relictis, cum equitatu (erant autem fex mil lia equitum) in campos fub ipfa Elææ moenia de fcendit : miffo caduceatore ad Amilium, velle fe de pace agere.

XIX. Æmilius, Eumene à Pergamo accito, adhibitis & Rhodiis, concilium habuit. Rhodii haud aspernari pacem : Eumenes nec boneftum eft dicere, eo tempore de pade ngi: nec escitum rejima poni poffe. Qui enim, inquit, aus boneftè incluyl moenibus dan obfefli leges pacis accipiemus ? aut au rata ifta pax erit, quam fine comfule, son ex ancho ritate fenatus, injuffu populi Romani peregerimus : Quero enim, pace per te facta, rediturufre excitem plo in Italiam fis, claffem exercitumque dedu&urus ! an exfpectarurus, quid de ea re consuli placent, quid fenatus censeat, ant populus jubeat? Reftat ergo, ni maneas in Asia ; do rurfus in hiberna copia *dučte, omiffo bello, exhauriant commeatibus prébendis focios : deinde (fa na vifum fit jis penes quas potestas fuerit) instauremus novum de integro bela lum. quod poffumus, fo ex hoc impetu rerum nihil prolatando remittitur, ante biemen Diis volentibus perfeciffe. Hæc fententia vicit : responsumque Antiocho est, ante confulis adventum de pace-agi non pofle. Antiochus, pace nequicquam tentata, vaftatis Elæenfium primum, deinde Pergamenorum agris, relicto ibi Seleuco filio, Adramytteum, he&iliter itinere faéto, petit : agrum opulentum, quem vocant Thebes campum, carmine Homeri nobilitatum. neque alio ullo loco Alix major re

- giis militibus parta eft præda. Eodem Adramyt

iteum, ut urbi præsidio essent, navibus circumves i&i, Æmilius & Eumenes venerunt.

XX. Per eofdem fortè dies Elæam ex Achaja mille pedites cum centum equitibus, Diophane omnibus his copiis præpofito, accefferunt. quos, egressos navibus, obviam miffi ab Attalo nocte Pergamum deduxerunt. Veterani omnes, & periti belli erant; & ipfe dux Philopoemenis, fummi tum omnium Græcorum imperatoris, discipulus. qui biduum fimul ad quietem hominum equorumque, & ad visendas hoftium ftationes, quibus locis temporibusque accederent reciperentque fefe, fumpferunt. Ad radices fere collis, in quo pofita eft urbs, regii fuccedebant. ita libera ab tergo populatio erat, nullo ab urbe, ne in stationes quidem qui procul jacularetur, excurrente. Poftquam femel compulf metu se moenibus incluserunt, contemptus corum, & inde negligentia apud regios oritury non ftracos, non infrenatos magna pars habebant equos. paucis ad arma & ordincs relictis, dilapfi ceteri sparserant fe toto pafsim campo: pars in juveniles lulus lafciviamque verfi

, pärs vescentes sub umbra, quidam fomno etiam ftrati. Hæc Dio. phanes ex alta urbe Pergamo contemplatus, arma {vos capere, & ad portam præstò esse jubet : ipfe Attalum adiit, & in animo fibi effe dixit, hoftium ftationem tentare. Ægre id permittente Attalo, quippe qui centum equitibus adversus trecentos, mille peditibus cum quatuor millibus pugnaturum corneret; porta egreffus, haud procul statione hoftium occafionem opperiens consedit. Et qui Pergami erant, amentiam magis quàm audaciam cre

dere

« IndietroContinua »