Immagini della pagina
PDF
ePub

pedites ierunt, trecenti equites. Triumviri de duxerunt cos, Q. Nævius, M. Minutius, M. Fu. rius Crassipes. quina dena jugera agri data in fingulos pedites funt: duplex equitibus. Bruttiorum proximc fuerat ager : Bruttii ceperant de Græcis. Romæ per idem tempus duo maximi fuerunt tere rores; diutinus alter, sed segnior. Terra dies duodequadraginta movit. per totidem dies feriæ in follicitudinc ac metu fuere. in triduum ejus rei caufLa lupplicatio habita est. Ille non pavor vanus, fed vera multorum clades fuit. incendio à foro Boario orto, diem noctemque ædificia in Tiberim verla arsere, tabernæque omnes cum magni pretii mer. cibus conflagraverunt.

XLI. Jam fere in exitu annus erat : & indies magis fama de Antiochi bello, & cura Patribus crefcebat. itaque de provinciis magistratuum defignatorum, quo intentiores essent omnes, agitari coeptum cst. Decrevere, ut consulibus Italia, & quò fenatus cenfuisset ( jam esse bellum adversus Antiochum regem omnes fciebant) provinciæ efsent. cujus ea sors esset, quatuor millia peditum civium Romanorum, & trecenti cquites, sex millia sociûm Latini nominis cum quadringentis equitibus sunt decreta. Eorum delectum habere L. Quintius consul jussus: ne quid moraretur, quo minus consul novus, quò senatus censuisset, extemplo proficisci poffet. Item de provinciis prætorum decre. tum est : prima ut sors dux, urbanaque & inter cives ac peregrinos jurisditio, esset: fecunda Bruttii: tertia classis, ut navigaret quò senatus censuifset : quarta, Sicilia: quinta, Sardinia: sexta, Hispania ulterior. Imperatum præterea L. Quintio con

[ocr errors][ocr errors]

suli est, ut duas legiones civium Romanorum novas confcriberet : & fociûm ac Latini nominis vi. ginti millia peditum, & octingentos equites, eum exercitum prætori, cui Bruttii provincia evenisset, decreverunt. Ædes duæ Jovi eo anno in Capitolio dedicatæ funt. Voverat L. Furius Purpureo prætor Gallico bello unam, alteram consul. dedi. cavit Q. Marcius Ralla duumvir. Judicia in foeneratores eo anno multa severè funt facta ; accufantibus privatos ædilibus curulibus, M. Tuccio & P. Junio Bruto. de muleta damnatorum quadriga inauratæ in Capitolio pofitæ in cella Jovis fupra faftigium ædiculæ, & duodecim clypea inaurata. & iidem porticum extra portam Trigeminam inter lignarios fecerunt.

XLII. Intentis in apparatum novi belli Romanis, ne ab Antiocho quidem ceffabatur. Tres cum civitates tenebant ; Smyrna, & Alexandria Troas, & Lampsacus, quas neque

vi

expugnare diem poterat, neque conditionibus in amicitiam perlicere, neque à tergo relinquere trajiciens ipse in Europam volebat. Tenuit eum & de Annibale dcliberatio, & primò naves apertæ, quas cum eo miffurus in Africam fuerat, moratæ funt. deinde an omnino mittendus esset, consultatio mota eft: maximè à Thoante Ætolo, qui, omnibus in Gracia tumultu completis, Demetriadem afferebat in poteftate effe. /& quibus mendaciis de

rege, multiplicando verbis copias ejus, erexerat multorum in · Græcia animos, iisdem & regis fpem inflabar: om

pium votis eum arcessi; concursum ad littora futurum, unde claffem regiam profpexiflent. Hic idem ausus de Annibale est movere fententiam pro

C 2

pe

[ocr errors]

ad eam

[ocr errors]

T. LIVII pe jam certam regis. nam neque dimittendam par. tem navium à claffe regia cenfebat: neque fi mittende naves forent, minùs quempiam ei clasi, quàm Annibalem, praficiendum. Exfulem illum do Panum effe, cui mille indies nova confilia vel fortuna fua vel ingenium poffit facere. doo ipsam eam gloriam belli, qua velut dote Annibal concilietur, ni miam in præfecto regio effe. regem conspici, regen unum ducem, unum imperatorem videri debere. Si claffem, fo exercitum amittat Annibal, idem damni fore, åt si per alium ducem amittantur. fi quid profpere eveniat, Annibalis eam, non Antiochi, glorian fore. Si verd univerfo bello vincendi Romanos foro tuna detur ; quam spem effe, fub rege victurum Annibalem uni subjectum, qui patriam prope non tulerit ? Non ita à juventa eum geffile, fpe ac nimoque complexum orbis terrarum imperium, ut in fene&tute dominum laturus videatur. Nihil opus effe regi Annibale duce: comite do confiliario eodem ad bellum uti poffe. modicum fructum ex ingenio tali neque gravem neque inutilem fore. So fumma petan tur, eo dantem as accipientem pregravatura.

XLIII. Nulla ingenia tam prona ad invidiam fünt, quàm eorum qui genus ac fortunam fuam animis non æquant: quia virtutem & bonum alienum oderunt. Extemplo consilium mittendi Annibalis, quod unum in principio belli utiliter cogi- i tátum erat, abjectum eft. Demetriadis maximè defectione ab Romanis ad Ætolos elatus, non ultra differre profectionem in Græciam constituit. Priufquam folveret naves, Ilium à mari afcendit, ut Minervæ facrificaret. Inde ad clasfem regreffus proficifcitur quadraginta tectis navibus, apertis fex

aginta:

1

[ocr errors]

aginta : & ducenta onerariæ cum omnis generis commeatu, bellicoque alio apparatu fequebantur. Imbrum primò insulam tenuit : inde Scyathum trajecit. Ubi collectis in alto quæ dissipatæ erant navibus, ad Pteleum primùm continentis venit, Ibi Eurylochus ei Magnetarches, principesque Magnetum ab Demetriade occurrerunt, quorum frequentia lætus, die pastero in urbis portum navibus eft invectus. Copias haud procul inde cxpofuit. decem millia peditum fuere, & quingenti equites, sex elephanti : vix ad Græciam nudam occupandam latis copiarum, nedum ad fuftinendum Romanum bellum. Ætoli pofteaquam Demetriadem venisse Antiochum allatum eft, concilio indi&to, decretum, quo arcefferent eum, fecerunt. Jam profectus ab Demetriade rex, quia ita decreturos sciebat, Phaleram in finum Maliacum procefferat. inde decreto accepto Lamiam venit, exceptus ingenti favore multitudinis, cum plausibus clamoribufque, & quibus aliis lætitia effufa vulgi fignificatur.

XLIV, In concilium ut ventum est, ægre à Phænea prætore principibusque introductus, inde facto filentio rex dicere orfus. Prima ejus oratio fuit excusantis, Quòd tanto minoribus spe atque opinione omnium copiis veniffet. Id fua impenfa ereos voluntatis maximum debere indicium effe, quod nec paratus fatis ulle re, don tempore ad navigandum immaturo, vocantibus legatis eorum, hand gramatè obsecutus effet ; credidiffetque, quum fe vidifSent Ætoli, omnia vel in fe uno pofita prefidia exir fimaturos effe. Ceterina eorum quoque ft, quorum exfpeâatio deftituta is præfentia videatur, fpex

abunde

C 3

54

T. LIVII abunde expleturum. Nam fimul primum anni tempus navigabile prabuisset mare, omnem le Greciam armis, viris, equis, omnem oram maritimam claffibus completurum : nec impensa, nec labori, nec periculo parsurum, donec, depulso cervicibus eorum imperio Romano, liberam verè Graciam atque in ea principes Ætolos fecisset. cum exercitibus commeatus quoque omnis generis ex Aia venturos. In prafentia cura effe Ætolis debere, ut copia frumenti fuis og annona tolerabilis rerum aliarum suppeditetur.

XLV. In hanc fententiam rex cum magno omnium affenfu locutus disceffit. Poft difceffum regis inter duos principes Ætolorum, Phæneam & Thoantem, contentio fuit. Phæneas, reconciliatore pacis, & difceptatore de iis, quæ in controverfia cum populo Romano essent, utendum potiùs Antiocho censebat, quàm duce belli. Adventum ejus don majeftatem ad verecundiam faciendam Romanis vim majorem habituram, quàm arma. Multa homines, ne bellarent, voluntate remittere, qua

bello do armis cogi non possint. Thoas negare, Paci studere Phæneam : sed discutere apparatum belli velle, ut tedio dos impetus relanguefcat regis, doo Romani tempus ad comparandum habeant. Nihil enim aqui ab Romanis impetrari poffe, toties legationibus misis Romam, toties cum ipso Quintio difceptando fatis expertum effe : nec, nisi absoifft omni spe, auxilium Antiochi imploraturos fuiffe. Quo celeriùs spe omnium oblato, non esse elanguescendum, sed orandum potiùs regem ; ut quoniam, quod maximum fuerit, ipfe vindex Gracia venerit, com pias quoque terrestres navalesque arceffat. Armatum regem aliquid impetraturum : inermem non

pro

« IndietroContinua »