Immagini della pagina
PDF
ePub

3

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ca Tarentum Brundufiumque. L. Æmilio Paulo in ulteriorem Hispaniam, præter eum exercitum quem à M. Fulvio proprætore accepturus effet, decretum, ut novorum militum tria millia duceret, & trecentos equites; ita ut in iis duæ partes sociûm Latini nominis, tertia civium Romanorum effet. Idem supplementi ad C. Flaminium, cui imperium prorogabatur, in Hispaniam citeriorem eft miffum. M. Æmilius Lepidus à L. Valerio, cui fucceffurus esset, fimul provinciam exercitumque accipere jussus: L. Valerium, fi ita videretur, propratorem in provin cia retinere; den provinciam ita dividere, ut una ab Agrigento ad Pachynum effet : altera à Pachyne

Tyndarium, Eam maritimam oram L. Valerius via 4. ginti navibus longis cuftodiret. Eidem prætori man* datum, ut duas decumas frumenti exigeret : id ad

mare comportandum, devehendumque in Græciam curaret. Idem L. Oppio de alteris decumis exie gendis in Sardinia imperatum, Ceterùm non in Græciam, fed Romam id frumentum portari pla

cere. C. Livius prætor, cui classis evenerat, cum - triginta navibus paratis trajicere in Græciam primo

quoque tempore jusfus, & ab Atilio naves accipere. veteres naves, quæ in navalibus erant, ut reficeret & armaret, M. Junio prætori negotium datum est, & in eam claffem focios navales libertinos legeret.

III. Legati terni in Africam ad Carthaginienses, & in Numidiam ad frumentum rogandum, quod in Græciam portaretur, milli : pro quo pretium solveret populus Romanus. Adeoque in appara

tum curamque ejus belli civitas intenta fuit, ut - P. Cornelius consul ediceret, Qui fenatores effent,

[ocr errors]

ER

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

qui quibusque in senatu fententiam dicere liceret, quique minores magistratus effent, ne quis eorum lorgiùs ab urbe Roma abiret, quàm unde eo die redire poffet ; neve uno tempore quinque senatores ab urbe Roma abeffent. In comparando impigre classem C. Livium prætorem contentio orta cum colonis maritimis paullifper tenuit. Nain quum cogerentur in classem, tribunos plebis appellarunt. ab iis ad fenatum rejecti sunt. Senatus ita, ut ad unum omnes consentirent, decrevit, vacationem rei navalis his colonis non effe. Ostia, & Fregenæ, & Caftrum novum, & Pyrgi, & Antium, & Tarracina, & Minturnx, & Sinuessa fuerunt, quæ cum prætore de vacatione certaverunt. Consul deinde Manius Acilius ex senatusconsulto ad collegium fecialium retulit : Ipsine utique regi Antiocho indicere tur bellum, an fatis effet ad præsidium aliquod ejus nunciare ? do num Ætolis quoque feparatim indici juberent bellum ? don num priùs focietas eis dos ao micitia renuncianda effet, quàm bellum indicendum? Feciales responderunt: Jam ante fefe, quum de Philippo confulerentur, decreffe ; nihil referre, ipo coram, an ad præsidium nunciaretur. Amicitiam renunciatam videri, quum legatis, toties repetentibus res, nec reddi nec fatisfieri equum cenfuiffent. Ætolos ultro fibi bellum indixisse, quum Demetriadem, fociorum urbem, per vim occupassent: Chalcidem terra marique oppugnatum iffent: regem Antiochum in Europam, ad bellum populo Romano inferendum traduxiffent. Omnibus jam fatis comparatis, Manius Acilius conful edixit : Ut quos L. Quintius milites confcripfiffet, don quos fociis nominique Latino imper

Affet, quos fecum in provinciam ire oporteret,

[ocr errors]

ta.

2

los tribuni militum legionis prima di tertie, utà omnes Brundufium Idibus

. Majis convenir ent. ipse ante diem quintum Nonas Majas paludatus urbe egreffus eft.

IV. Per eofdem dies & prætores in provincias profecti sunt. Sub idem tempus legati ab duobus regibus, Philippo & Ptolemæo Ægypti rege, Romam venerunt ; pollicentes ad bellum auxilia, & pecuniam, & frumentum, ab Ptolemæo etiam mille pondo auri, viginti millia pondo argenti alla

Nihil ejus acceptum. Gratiæ regibus actæ. & quum uterque se cum omnibus copiis in Ætoliam venturum, belloque interfuturum polliceretur ; Ptolemæo id remiffum. Philippi legatis refponsum ; gratum eum fenatui populoque Romano facturum, fi Manio Acilio consuli non defuif set. Item ab Carthaginiensibus & Masinissa rem ge legati venerunt. Carthaginienfes tritici modiûm mille, hordei quingenta millia ad exercitum, dimidium ejus Romam apportaturos polo liciti sunt: id ut ab fe munus Romani acciperent, petere se. & claffem suorum fuo fumptu comparaturos, & ftipendium, quod pluribus penfionibus in multos annos deberent, præsens omnc daturos. Mafiniffe legati, quingenta millia modiûin tritici, trecenta hordei ad exercitum in Græciam ; Romani trecenta millia modiûm tritici, du-, centa quinquaginta hordei, equites quingentos, elephantos viginti regem ad Manium Acilium confalem miffurum. De frumento utrisque responfum: ita ufurum eo populum Romanum, li pretium acciperent. De classe Carthaginienfibus re

miffum

millum, præterquam fi quid navium ex foedere deberent. de pecunia item refponfum ; nullam ante diem accepturos.

V. Quum hæc Romæ agebantur, Chalcide Aatiochus, ne- ceffaret per bibernorum tempus, parcim ipfe follicitabat civitatum animos mittendis le gatis, partim ultro ad eum veniebant : ficuti Epirotæ communi gentis confenfu, & Elei è Peloponnelo venerunt. Elei auxilium adversus Achæos pe. tebant, quos, post bellum non ex fua sententia in dictuin Antiocho, primùm civitati fuæ arma illaturos credebant. Mille iis pedites cym duce Crew tenli Euphane funt miffi. Epirotarum legatio erat minimè in partem ullam liberi aut fimplicis animi. Apud regem gratiam initam volebant, cum eo u caverent, ne quid offenderent Romanos. petebant enim, ne fe temere in cauffam deduceret, expojites Aduersus Italiam pro omni Gracia, e primos impetus Romanorum excepturos. Seda fa ipfe poffet terreftribus navalibufque copiis prafudere Epiro, cupidè e um omnes Epirotas do mrbibus do portubus suis de cepturos. fo id non poffet, deprecari, ne fe nudos atque inermes Romano bello objiceret. Hac legationc id agi apparebat, ut five (quod magis credebant) abftinuiffet Epiro, integra fibi omnia apud exercitus Romanos effent, conciliata satis apud regem gratia, quòd accepturi fuiffent venientem: five venislet, fic quoque fpes venice' ab Romanis foret, quòd, non exspedtato longinquo auxilio ab fe, præsentis viribus fuccubuiffent. Huic tam perplexx legationi quia non fatis in promptu erat quid refponderet, legatos fe miffurum ad cos dixit, qui

de

[ocr errors]

de iis, quæ ad illos feque communiter pertinerent, loquerentur.

VI, In Boeotiam ipse profectus est, cauffas in fpeciem iræ adversus Romanos eas, quas ante dixi, habentem ; Brachylla necem, o bellum à Quintio Coroned, propter Romanorum militum cedes, illatum: re vera per multa jam secula publice privatimque labante egregia quondam disciplina gentis, & multorum eo ftatu, qui diuturnius efle fine mutatione rerum non poffet. Obviam effulis undique Bæoriæ principibus Thebas venit. ibi in concilio gentis, quanquam & ad Delium impetu in præfidium Romanum facto, & ad Chalcidem commiserat nec à parvis nec dubiis principiis bellum ; tamen eandem orationem exorsus, qua in colloquio primo ad Chalcidem, quaque per legatos in concilio Achæorum ufus erat, ut amicitiam fecum institui non bellum indici Romanis poftularet, neminem, quid ageretur, fallebat. decretum" tamen sub levi verborum prætextu pro rege adversus Romanos factum est, que gente adjuncta, Chalcidem regreffus, præmiffis inde literis, ut Demetriadem convenirent principes Ætolorum, cum quibus de fumma rerum deliberaret, navibus eo ad diem indictam concilio venit. Et Amynander, accitus ad consultardum ex Athamania ; & Annibal, jamdiu non ado hibitus, interfuit ei concilio. Consultatum de Theffalorum gente est, quorum omnibus qui aderant voluntas tentanda videbatur. in eo modo diverfæ fententiæ crant: quod alii extemplo agendum; alii ex hieme, quæ tunc ferme media erat differendum in veris principium ; & alii legatos

Hac quo

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

tan

« IndietroContinua »