Immagini della pagina
PDF
ePub
[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

MONIT U M.

BREVITER monendus es, ainice lector, nos in hac T. Livii Historiarum editione contextum ad recensionis Drakenborchianæ fidem, quam potuimus, accuratissime descripsisse : in annotationibus autem, quæ ex majore Crevierii opere integræ exhibentur, digerendis, hoc sedulo curavisse, ut Notæ Posteriores ad emendationem contextus pertinentes, quas singulorum voluminum calci subjecit Vir Clarissimus, nunc ceterarum notarum serie intertextæ legantur : tum porro, ex minore editione, quæ ad usum scholarum accommodata prodiit Parisiis 1746. 6 Vol. 12mo. multa deprompsisse, tironibus maxime profutura. Hæc vero additamenta, quo melius a ceteris distinguantur, asterisco ubique signavimus. Fragmentum libri XCI. Cl. Brunsii diligentia in lucem erutum, ex Taciti ed. Broteriana 12mo. 1776. accessit.

Quod superest, ita libros distribuimus, ut singulæ decades singulis voluminibus comprehendantur: quam ob causam, ne prior tomus nimia mole laborare videretur, præfationes, dissertationes etc. ad ultimum relegare coacti sumus.

[blocks in formation]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

EPITOME LIBRI I. ADVENTUS Ænede in Italiam, et ejus res gesta referuntur. Ascanii regnum Albæ, et deinceps Silviorum. Numitoris filia, à Marte compressa, 'nati Romulus et Remus. Amulius obtruncatus. Urbs á Romulo' condita. Senatus lectus. Cum Sabinis bellatum. Opima spolia Jovi Feretrio lata. In curias populus divisus. Fidenates et Veientes victi, Romulus consecratus. Numa Pompilius ritus sacrorum tradidit; Jáno templum constituit; ejusque portam, pacatis omnibus circa populis, primus clausit, cum Dea Egeria sibi congressus nocturnos essę simulans, feroces populi animos ad religionem perpulit. Tullus Hostilius Albanos bello petiit. Post hæc trigeminorum pugna. Horatius absolutus. Metti Fuffetii supplicium. Alba diruta, Albani in civitatem recepti. Sabinis bellum indictum. Ad postremum fulmine Tullus absumtus. Ancus Marcius ceremonias, a Numa institutas, renovavit. Latinis victis et ad civitatem adscitis montem Aventinum adsignavit. 'Politorium, urberr Latinorum, bello' repetitam, quam prisci Latini occupaverant, diruit. pontem sublicium in Tiberin fecit. Janiculum collem urbi addidit. fines imperii protulit. Ostiam condidit. * Regnavit annos viginti quatuor. Eo regnante Lucumo, Damarati Corinthii

filius, a Tarquiniis, Etruriæ civitate, Romam venit; et, in amicitiam Anci receptus, Tarquinii nomen ferre cæpit; et post mortem Anci regnum excepit. Centum additis,

er ea.

1 Nati Romulus et Remus] Unus Hæc ob nimiam . brevitatem obscuriora ab Hearnio inspectus codex habet nati sunt. Res clare narratur cap. 33.

4 Regnavit annos triginta tres] Imo 2 In curias populus divisus] Olim viginti quatuor, ex cap. 34. infra; sicin centurias: male et contra historia que et Dujatius edidit, et Hearnius, fidem. Emendavit Sigonius ex c. 13. qui ita reperisse se in uno MS. testahujus libri.

tur. 3 Politorium, urbem Latinorum] VOL. I.

B

in subegit, circum designavit, fiiitus equitum centurias amizssa Atti Navii auguris, con"%0 cogitaret, effici posset: quod

isset, jussisse, eum novacula cotem ab Atto factum. Sabinos præterea umdedit, cloacas fecit. Occisus est isset annos triginta octo. Successit ptiva nobili Corniculana; cui puero, mut arsisse traditum est. 5 Veientes it. Censum primus egit. Lustrum

i censa octoginta millia esse dicuntur.

utaripsit. Pomoerium protulit. Colles Wirinalem, Viminalem, Esquilinumque adjecit. Templum !!."* cum Latinis in Aventino fecit. Interfectus est a ula, l'arquinio, Prisci filio, consilio filiæ suæ Tullia, ? quum pugnasset annos quadraginta quatuor. Post hunc L. Tarquinius Superbus, neque Patrum, neque populi jussu, regnum invasit: quo die scelerata Tullia per patris jacentis corpus carpentum egit. Armatos circa se ad custodiam corporis sui habuit. Turnum Herdonium fraude interemit. Bellum cum

Volscis gessit; et ex eorum præda templum Jovi in Capitolio fecit. Terminus et Juventas non addixere: quorum aræ moveri non potuerunt. Filii Sex. Tarquinii dolo Gabios in potestatem suam redegit. Hujus filiis Delphos profectis, et consulentibus, quis eorum regnaturus esset Romæ, dictum est, eum regnaturum, qui primus matrem osculatus esset. Quod responsum quum ipsi aliter interpretarentur, Junius Brutus, qui cum iis profectus erat, prolapsum se simulavit, et terram osculatus est. idque factum ejus eventus rei comprobavit. Nam quum, inpo

ido, Tarquinius Superbus omnes in odium sui adduxisset; uis ultimum, propter expugnatam nocturna vi a Sexto filio ejus Lucretiæ pudicitiam (quæ, vocato patre ad se Tricipitino et viro Collatino, obtestata, ne inulta mors ejus esset, cultro se interemit) Bruti opera maxime expulsus est, quum regnasset annos viginti quinque. Tunc consules primum creati sunt L. Junius Brutus et L. Tarquinius Collatinus.

tenter seg

5 Is Veientes) Vulgo abest prono- quomodo habetur infra, cap. 48. Et men is. Sed illud in veteribus libris hic, quoque Dujatii et Hearnii editioreperiri Sigonius affirmat.

nes à reliquis recedunt, et eum quem 6 L. Tarquinio Prisci filio] Vid. not. volumus numerum præferunt. Hearad cap. 46. hujus libri.

nius quidem niti se profitetur unius 7 Quum

regnasset annos triginta MS. codicis auctoritate. quatuor] Lege quadraginta quatuor,

[ocr errors]
« IndietroContinua »