Immagini della pagina
PDF
ePub

et constructionem offendit, et aut suae aut alterius videtur exspectari posse. C. 30. „habituque armorum“ Alsch. secutus scripsi, quamquam non difficilior erat Frobenii emendatio. idem c. 31. et quae licentia dedit, etsi in cdd. et exstare non traditur. ib. ut saepe mylās scriptum fuisse ratus Mylan revocavi. C. 32, e cdd. inflati recepi, cf. Böttcher et Fabri ad h. 1. C. 33. lacesserent dedi, ubi cdd. lacessent habent, cf. Jahni Ann. vol. 31. p. 195 ; C. 34. „si quid“ : quod sequitur agerent ad quidquid in Pal. 2. repositum minus aptum est. ib. murus ductus cum Alsch. codices secutus scripsi, cf. Jahn. l. 1. p. 200. deinde sexaginta quinqueremibus cdd. lectioni „exq.“ substitui; Matthiae ex LXq. coniecit, paulo post nonnulla excidisse et scriptum fuisse puto ,aliae binae eae VIII erant Vremes demptis,cf. Kreyssig. ad Liv. lib. XXXIII. p. 169; in A est: aliae binaea quinqueremes. ib. „grave libramentum“ Gron. secutus scripsi, sed dubito an recte Böttcher aliquid deesse statuat. ib. quo omnis in A. est; correxit Alsch. dubito tamen, an „quo minus omnissit scribendum. C. 33. Alsch. fortasse ex A. dedit ,,et postquam“, cf. Fabri ad h. l. C. 36. num ecte dicatur „defugientes ab Romanis“, quod e cdd. Böttcher et Alsch, dederunt, dubitans vulgatam revocavi. C. 37. A romanum paterepatuerat agendum habet, scripsi „r. patere, aperte rati ag., ut fraudi opponatur, cf. c. 38.; Alsch. vi rati edidit, sed vi Hennenses non videntur usi esse. ib. pro eo quod in A est „suorum eam patentes“ reposui „suorum eam noxam parentes“, quod significatio flagitii vix abesse poterat. deinde Gron. et Böttcherum secutus dedi „consensa contio convocat suos'; Alsch. cum in B. contio et convocatio esset, scripsit „conciliumet

,,convocata militum contioC. 38. „cuius aut“ restituit Alsch., idem propitiique edidit, ubi in A. propitibus est, quod non aliter errore scriptum videtur, atque paulo post C. 39. itineribus. ib. Alsch. correxit spectaculo, potuit etiam ad spectacula scriptum esse. jb. timore fore edidit, sed non omnino necessarium videtur fore adiicere, cum esse facile intelligatur, cf. Fabri. C. 40. A habet praesidioque eis; interposui „relicto, praepositoquod hoc loco facilius omittebantur. ib. rex ab Alsch. est additum; id Gron. ante reliquerat excidisse putabat. ib. „diem insequentem" e B. dedi, quod quid A haberet non constabat: ib, si in A, ut in BD. „conarctur etiam“ legitur, sed videtur omitti posse, cf. Hand. 1. 1. IV, 297. C. 43. A habet „dessereddactus“, in quo Heerwagen deserendae ductu eius latere suspicatur; mihi adverbium corruptum videtur ad deserendae ad. dendum. ib. A. hostes auxiliis comitiis; scripsi „hostes duxit“, quod non solus evasit; iis ab Alsch, est additum. C. 44. BC. secutus „legio una“ deinde „praeerat ac“, tum de Alsch. coniectura „Atellae et Ariciae psi C. 45. proditis olim“ sqq. Gron. restituit; Alsch. „qui vir aliunde" et „vanus hostibuss recepit; sed dubito, num apte h. 1. Dasius dicatur vir; et in cdd. a Gron. Drak

Fab. inspectis hostis videtur inyentum esse. ib. „et cum“ in cdd. est; fortasse fuit „cur cum“. ib. „desiderata“ in D. exstat. tum gravitati“ iure v. dd. displicuit," Gron. rapacitati; C. Hermann „pravitati scribi iussit. C. 47. Carthaginiensem arma verterunt', cdd. lectionem, dum de A constabit, restitui. C. 48. „rei militaris resideret" dedi, cum in A. legatur „retieret“. Alsch, et Kaestner „retineretur probarunt; suspicabar „fieret“. ib. „insuetum“ e Drecepi, quod Syphax se ipsum maioribus suis opposuit. ib. „rex tres Numidas“ Alsch. coniecit; in A est „relata numidis“, et dubito an aliquid de Romanis rem renuntiantibus exciderit. ib. fortasse ,militarent“ post auxiliares omissum est. C. 49. „cum quibus in Hispaniamchd.; an fuit „ne in Hispaniam?

Lib. XXV, 1. Et Sallentinorum“ Gron, coniecit; fortasse praestat „ac Sallentinorum“ ib. „et in agro“ in D et sine dubio in aliis cdd. est, ut alterum substantivum intercidisse suspicari possis. C. 2. „Africano“ restitui, Africanos in AB, Litera & sine causa addita ortum videtur. C. 3. A habet „sileillaquelataeestutsortirenturubilatinisuffragium"; scripsi ,sitellaque sortirentur tribus ac stalim, cf. Lectt. Livv. I. p. 29 sqq. Huschke Die Verf, des Serv. Tull. p. 648. C. 4. a cdd. lectione ,acta essent fortasse non erat recedendum. Madvigius „accepta essent" coniecit, cf, 27, 29, 9. C. 6. „ut illa ignominia“ defendit Welz Emendatt. Livv. p. 16. sqq. ib. cdd. ut eat urbs, ut suspicari liceat scriptum fuisse „ut contra urbs. C. 7. „muris et turribus“ dedi, quod asyndeton h. l. minus aptum videbatur, ib. pro „8edetBöttcher malebat „Seiae et“. ib. Thurinos, quod Heusinger addendum esse vidit, in A m. 1. inventum est. id tantnm dubiam facit coniecturam, quod in optt. cdd. civitati legitur, pro quo Alsch, civitatibus, posuit. C. 9. in A est „regio est orientem spectabest aliquantum intra“, ubi plura in. tercidisse apparet, quae alii alio modo suppleverunt. addidi „ibi que busta spatii“; sed plura de Nicone intermissa probabile est; quare haec addenda putabam: „spectat, Nico Hannibalem exspectabat ubi busta spatii etc., cf. Heusinger et Boettcher ad h. I. ib. „duo milia - dimittit Tarentinos“ in cdd. est, sed de ducibus aliquid dictum fuisse suspicatus ,,ducesque iis addit adieci, cf. Böttcher ad h, l. C. 10. „inscienter" cdd. habent, quod non convenit Poly bii narrationi, unde haec omnia sumpta sunt, quare „non inscien ter: seriptum fuisse puto. C. 11. in BD. „prosequerentur“ est, quod non sperno. C. 12, cdd. „dediti cum", quod probat Alsch., sed cum praecedat: conquisitio fieret, vulg. retinui. ib. flumen ü" Alsch. emendavit. ib. ,,is divus" e Macrobio fortasse recte receptum erat. C. le. servavi cdd. lectionem „agrestibus iis ex ter. ris“ aperte quidem a rruptam, sed nondum probabiliter emendatam. C. 14. „legatis“ ab A'sch.; ib. „castra“ a me additum est, cf. Fabri ad 23, 28, 9. ito „T. Pedanius dedi; cdd.: „Pedanius.C. 15. Descio an rectius Metaponti qui fuerant adderetur. ib.

ad abdendas insidias“ fortasse legendum est; apte ex A adiecit Alsch. ib. „cum inde alii in cdd. est; sed quod, quae seditio fuerit, nondum traditum est, v. „alii urbem tuendam“ servanda putavi; inde videtur superesse. C. 16. non poterit constare, num C 2. recte correxerit „mandere", cf. Welz 1. 1. p. 51. ib. optt. cdd. tradunt libatoque“, sed que h. I. vix potest esse et quidem, quare adlapsos excidisse putavi. ib. „etiam annos cdd.; sed numerus videtur omissus esse. ib. locus difficillimus ita in A est scriptus „locum paucis gracchum adducturum amago ibi pedites equitesque armares et capere eas latebrae ubi“. Gron, malebat „ait adductus rum'', inverso ordine Alsch. dedit, quem sequor, quamquam etiam minore mutatione „locum, eo secum adducturum“ legi poterato seqq. ante Gron. ita edebantur „Occulere iubet; Alsch. „Magonem iubet edidit. ib. ad quam perficiendum“ servavi, cum iam pluribus locis optt. cdd, hanc structuram Livio non displicuisse probent. ib. ab sese in dictaA, ab se iis dicta scripsi; tum consiliis ad occulta colloquia aptius videbatur. ib. A haecquaera fama“, quare Alsch. „haecque vera fama“ dedit; sed que h. I. videtur superesse, neque est in BCD., cf. Tac. Germ. 45.; nescio an praestet, quod in C est, „haec fere fama est. C. 18. is tumde Crevierii coniectura dedi; in A stum. ib. occurrerit, Alsch. correxit, cdd. occur. rit. C. 19. A stetissset romanam aciem; Alsch. correxit: stetit invicta r. a. quod in C 2. est aciem victa. eum secutus sum, quamquam et longius ab A recedit, et non adeo magna est autoritas man. 2. C codicis, et post concitata potius vincente exspectari poterat; altius ulcus videtur latere. C. 20. post communitum sqq. aliquid omissum esse e c. 22 videtur intelligi. C. 21. „Magonem duobus ferme milibusscripsi, cum in Pal. 2. additum non videtur requiri. C. 22. „ita tria“ servavi, Alsch. ibi tria dedit, neque vero in A esse prodidit, et cum ad Capuam praecedat, circa Capuam sequatur, dubito num ibi requiratur. C. 23. fameumquam in cdd. est; correxit Gron.; Böttcher, Alsch., Welz umquam quum, quod num Livius dixerit dubito, cum portu clauso commeatus arceri possent; et ipse paulo post addit „quia alia in obsidione desint“ etc. ib. Epicydi malebat Schneider Elem. gr. lat. p. 45. ib. „qui in frontecdd., emendavit Gron.; Alsch. cdd. sequitur. C. 24. copiae ab Heusingero additum est. ib. leni pellerent D et sine dubio all. cdd., quare scripsi „leni impellerent“. C. 25. castraque tectis parietum iure displicuit, sed quid lateat nondum constat; Heerwagen coni. circumiectu parietum. C. 26. BD. exhibent cura erat libera". ib. „,et ab pestilentia“ Salvinius. ib. aut insidentes cdd.; quod aut propter incidissent scriptum videtur, aut erratum ut c. 11. in porium, c. 24. impressos; aut exuidit aliquid; suspicabar „integros adsidentesb. ib. magis et hostium A, invasit addidit Alsch.; Gron. adfecerat suasit; sed nescio an recte Böttcher plura intercidisse suspicatus sit. C. 27. fuerant haud cdd.; et praedicatum (an fuit occupaverant?) et nomina urbium interciderunt. C. 28. simul liberatas ab optt. cdd.; alii alia ratione emendare conati sunt. cf. 32, 21 s. f. 35, 12. C. 29. famae ne credi velisest idem fere atque noli credere, cf. 44, 22 ne alatis; 3, 2 ne timete Cic. Att. 13, 23 all., ita aptius adiungitur incolumesque. quae sequuntur: quo quisquis etc. ita in cdd. exstant. minus facile ostendat ad urbem refertur, neque tamen cum Madvigio quae ut quisque scripserim, cum attractionis genera etiam duriora inveniantur; sed dubito, num alibi quisquis et quisque coniungantur. ib. praesensistis in BD. est, in A resensistis, eo magis dubito, num illud verum sit. an „praesentia sensistis“ scriptum fuit? C. 30. secretum cdd.; emend. Gron.; secreto e B 2. dedit Alsch. ib. adsensi sunt. partibus“ scribendnm videbatur, in adiicere non opus est, sed infra „neque in ullis“ erat addendum. C. 31. „servatamex ABDE. dedi, haberet est possideret. ib. „capta urbs“ servavi; Liv. urbis ut stirpis all. videtur scripsisse, cf. 21, 62, et ad id captae accommodatum esse; neque requiritur nisi tumultum h. l. commemorari, cf. 23, 30; 29, 28; 24, 30; 27, 15 all., quem cur urbs dum capitur ciere non possit dici non apparet. Alsch. „urbis strepitus edidit. idem „pariter perniciosions cum in cdd. sit p. pernicior, quod num recte dicatur dubitans vulg. revocavi. Sed vehementer probo c. 32. excita. hostium quod pro excitatum scripsit. ib. vetus restitui cum in A venus legatur. C. 33. nescio an recte Gron. omnium deleri iusserit. C. 34. „erat socius“ iure defendit Welz l. I. p. 43. C. 35. xissent cdd., addidi „cum se“. Gron. cum iuncti essent coniecit. ib. „tuto ut“ iure displicuit; suspicabar „ultro ut; tantum aberat ut Scipio eos consistere pateretur, ut ultro pugnare et procedere hortaretur. C. 36. Alsch. A vestigia secutus ,sed editiorem“ recte edidit; sed dubito num „novitate rei“ lateat in novari, quare nova revocavi, ri e primo ortum puto. ib. traditis ibi B, traditisdibu D; quare tardatis diu certum esse non potest; suspicabar: distractis üs. quae sequuntur „amoliti obiectu onera“ nescio an recte e superioribus repetita putentur. ib. quamq. A, ubi q magis e praecedentibus repetitum quam pro qui positum putaverim, nam non geDera sed gradus luctus discernuntur. ib. e D quod diutius recepi, id enim ad prior videtur accommodatius. C. 37. temerarius non certum est, cum in optt. sit temerabilis. C. 38. vulg. „conservare possim“ fortasse rectius. ib. „laeti audire“ D, quod Alsch. probatum h. I. durius videtur dici. C. 39. restituendum putavi tenuisset, cum non facile proelium aliquem tenere dicatur. ib. fortasse ,,ita una nocte“ scriptum fuit, cum bina sequatur. C. 40. in edd. est „ornamenta signa urbis“ quod vix recte habere potest, servavi vulg. „or. urbis signa“ sed in v. urbis nescio an aliud lateat, et artis scriptum fuisse putarem, si adiectivum esset additum, cf. 32, 16 extr. 27, 16. ib. A hippacinatus, quod Böttcher emendavit. C. 41. instruente e cdd. restituendum fuit, cf. Welz l. l.

wspe coniun

p. 26. C. 41. in cdd. est „suo et ipsi“, ac si timuissent, ne et hostes et ipsi ab suo equitatu oppugnarentur; itaque „suomet ipsi“ scribendum putavi, cf. 2, 9. 2, 19 all. Hand Turs. II, 506. rem non expedivit. ib. Lentulus M. Cornelius in cdd. desunt, addita ab Aldo et Sigonio.

Lib. XXVI. 1. Pro „reliqua belli, in D est „reliquias belli quod etsi placere posset , tamen librariis tribuendum puto. C. 2. auspicatorüm e BD. all. revocavi, neque auspicio neque auspicior videtur in usu fuisse sed auspicor, ut auguror, supplicor, litigor, arbitror multa alia. Madvig auspicandorum suadet. ib. dubito, num rectelegatur quid interfuisse inter Tib. Sempronium; alterum videtur intercidisse. an fuit inter Fulvium et inter, cf. 10, 7. ib. cessisse Alsch. addidit, quod pro esse substituerat Gron.; potuit etiam fugisse intercidere. C. 3. fugerunt in D et fortasse all. cdd. est, quod iam servari potuisse video. C. 4. Gron. malebat: „pedite superabantur. C. 5. cdd. „aciem irrupissent emendavit Crev., vix potuit Livius oblivisci, se paulo supra scripsisse: ruperatque mediam aciem; ita paulo supra pro intercluderetur cdd. habent includeretur. C. 6. non tu Alsch. coniecit; in A est: nolu, in BCD. all. noctu; Lips. coni, nae tu. ib. posse addidit Alsch.; vulg. ,,superesset iis qui nati. C. 7. A audendaque's; Alsch. addidit agenda. ib. AC. pacem dies. BD. paucos dies; quod si non verum est, non tam modo addendum quam in pacem aliud substantivum a tolerando suspensum latere putaverim. ib. „ubigi ad id quod" Gron. scribi iussit, sed quae in cdd. leguntur nomen castelli hic positum fuisse indicant. C. 8. A sieta em. Alsch. si ita. C. 9. Vulturno est transgressus e BD. Fabrum secutus scripsi. ib. quam adlatum erat“ praesertim si cursu probatur nescio quomodo obscuriorem reddat sententiam; an „quam quod adl.“ scri. ptum fuit ? ib. „a Capuas e recc. cdd. restitui. C. 10. „pro hostibus non certum est, cum pro in cdd. optt. omissum sit. c. 11. „Capenates aliique" etsi aliqua ratione defendi potest, tamen, quidquid Walchius dicit, populi nomen latere putaverim, cf. Virg. 7, 697. ib. fortasse „tanti ducis“ omissum est, cum in cdd. sit „antique exercitus“. cf. 31, 21 in. 27, 47 m.

C. 12. A all, namque et lucanos in bruttium, scripsi „n. ex Lucano in br.“ Sed nescio an a librariis potius quam a Livio omissus sit is locus, unde in Lucanos venerit Hannibal. ib. „Sed se quoque et revocavi; Alsch. sed omne quoque scripsit, et D sed ne quoque habet, sed non patet, cur omne sit additum, cum iam diu neminem exire ex urbe potuisse traditum sit. C. 13. inimici ut in D est restitui, cf. Fabri ad h. I. tum ac gravissimos, quod ac facilius excidebat quam et. ib. inexpiabilis ab Alsch. aptissime est additum. ib. B quas perat; an fuit quas parat? ib. cdd. ut deinde in carcerem; servavi vulg., cf. Fabri. Alsch. addidit ,dein deducar“, si quid excidit, poterat etiam includar, cf. Drak. ad 38, 59, 10, aut condar, cf. 26, 16, 6. aut

« IndietroContinua »