Immagini della pagina
PDF
ePub

librum XXXIII non habuit, Eum codicem distincte commemorat et a M seiungit ad XXXII, 10, 11 nec in XXXII libro finiri significat; sed tamen in libris a XXXIV ad XL nusquam separatim appellat nec, etsi sæpe plurali numero codices, archetypa sua, exemplaria sua testatur (vid., ut ex uno libro quædam ponam, ad XXXVIII, 4, 6; 5, 4; 14, 10 bis; 15, 2 et 4; 17, 12; 34, 7; 52, 3; 53, 10; 56, 5), ullam usquam, quantum memini, eorum discrepantiam significat, ut alterum, si a Moguntino discreparet, non numerasse videatur. Neque tamen prorsus negari potest, ne semel quidem Gelenium ex altero codice, quod ipsi placuisset, posuisse, neglecto Moguntino. Sed ex illo codice, ut continuæ alicuius partis specimen ponam, in libri XXXII decem primis capitibus, has profert scripturas, omnes sine exceptione cum B contra vulgares consentientes aut (duas) proxime accedentes: c. 1, 10 („pro Saturni reposuimus“) Sangi (B Sangus), 4, 1 Thaumacos („habent scripta exemplaria“; B Thaumachos, vulgg. Thaumastos, Thaumatos), 5, 2 („legendum“) laraveral animum (vulgares: aniinus), ibd. 10 („adiecimus duas voces“) ad muniendum (des, in vulg.), 7, 3 (omitto iam annotandi formam) venalicium (venalium) 8, 3 velitusque (ut aut ipse similiterve), ibd. 15 facturum senatui (facturum et senatui), 9, 3 Suessa Auruncæ (Suessæ auruspices aut S. uruspices, nisi quod Lov. 4, Mead. 2 Suessæ Aruncæ), 10, 2 Pausanias prætor et Alexander magister equitum (Pausali populus Ro er Alerander magnis equilibus et similia monstra), ibd. 11 (,, scripsimus“) genus armorum erat, aptum urgendis regiis; pro hoste (,,duarum vocum, scilicet urguendis regiis, loco vestigia magis litterarum quam litteræ apparebant“; B genus armorum erat amplum tegendis corporibus; pro hoste; vulgg. g. a. eral ad prælium (erat amplum] iungendis cariora his robusta loca et similia monstra). Semel in his capitibus, 6, 7 editionum errorem (equites pro equos) corrigenti assentiuntur etiam codices vulgares. Eadem est per universuin hunc librum et per librum XXXI ratio (inde a 9, 5, ubi primum quinum millium æris pro quina millia quinquaginta æris et similibus annotat, et 11, 4, ubi sex voces in vulgaribus omissas restituit; nam ad 3, 3 ex aliis Livii locis de nominibus coniectura et argumentis utitur, ut suspicer prima folio codici defuisse ideoque nihil ante c. 9 inde proferri). Apparet, intercidisse post Gelenium codicem horum librorum (aut partis eorum) Bambergensi prorsus parem, fortasse meliorem, si paulo minus vitio illo omittendarum vocum inquinatus fuit, quod ut prope suspicer, facit nunc (nam antea non attenderam) XXXI, 41, 13

codice annotata aptissima scriptura („lego"):

ex

illo uno

quum universi sexcentorum ægre, simul equites peditesque, numerum esplessent (, ubi universi dictio interciderat“). Nemo sane additurus eam vocem erat. Illud extremo huius disputationis loco ponamus, illa, quam declaravimus, Bambergensis codicis propria in verbis omittendis labe fieri, ut suspicione iusta careant XXXII, 21, 27 hæc verba scilicet nos urbes, quum præsertim hic librarius vacuo spatio usus sit, et alia, ad quæ tuenda expressum Gelenii aut post XXXIII, 17 Moguntini testimonium non habemus.

Restat, ut eadem, qua in superibus voluminibus fecimus. forma indicemus scripturas exempli Weissenborniani (Weidm. 1860, in libro XXXV 1862) a nostro exemplo discrepantes, Illud tamen ante dicamus, non potuisse in hoc volumine servari constanter consuetudinem vocum, quæ contra codices fide dignos addita sunt, litterarum forma notandarum propter parum plena et interdum incerta de M testimonia. In XXXI, XXXII, XXXIII, 1-17, quæ nec in B nec in vulgaribus sunt, sane coniectura niti videntur; et tamen obiicitur illud XXXI, 41, 13 universi e Gelenii codice Bambergensi pari. Dissensus uberior materia fit inde a libro XXXIII medio vel potius a XXXIV propter codicem M.

Lib. XXXI. Cap. I, 4 quadringenti octoginta septem (codd. sic: LXXVIII. Livium sibi in his constitisse, certum non est; cfr. XXXIV, 54, 6.) | primus (B) 8 (causa Heinsius ; codd. causæ, B causai) II, 6 quam tribum (Mg. Em. 366) !! fædus fecit (edd. vett. Codd. f. iecit. Em. 213 n.) IV, 2 prætor urbis (codd. 2 recc.) 4 Sergius Plancus (B hic et C. 6, 2, cui nescio cur magis in prænomine C quam in cognomine parealur.) V, 2 (Probabiliter Gron. primam) 9 Macedonica errore VII, 3 Punico sine uncis (Mg. Em. 367) 7 inde sine uncis (Mg. Em. 368) 8 ne Carth. (B) | (æquabitis semel codd., Drak. Geminavit Fr. lacobsius.) VIII, I uti rogaret (Sig. Vid. præf. col. II, 2 p. XXVI ad XXX, 43, 3) 3 eo nuntiari, fetiales (interp.) 8 præsidio (Mg. Em. 386 n. XXVI, 39, 1 Put. præsidium er præsidi.) IX, 1 Ptolomæo (et sic alibi in hac decade er B mendoso) 3 liceat (Murel. Quin liceret, nulla dubitatio erat; itaque contrarium est: si malint.) 7 pecunia voveri debere (Mg. Em. 368; codd. vovere debere. In B verba vovere debere quia pecunia in lilura sunt.) | (quia ea Bekker e B: quia. Drak. si ea) 10 totiens ante (B. Epiphonema illud inane est nec rectum toties pro sæpe, quod rectum esset in comparatione, cur

nunc eodem modo poverentur; cfr. Cic. de leg. agr. II, 7, 17. Contra Livii mori convenit huiusmodi annotatio ex alicuius annalibus reperila.) XI, 3 L. Furio prætori (codd. Cfr. Em. 50 sq.) 12 si quid ei

non et

!

[ocr errors]

(Mg. Em. 369) 17 (permittenti Rubenius; codd. permittente; Drak, arbitrium eis p. R. permittente.) | mutari vellet (codd. præter B; cfr. XXXVII, 38, 18.) XIII, 4 (tanquam noxia W e B: tanquam noxiam. Drak. tanquam ob noxam) 9 (trientabulumque Hearnius. B trieñ tabulūque similiaque celeri. Edd. Trientius Tabuliusque) XIV, 2 discriptis 9 hostiliter gens Acarnanum factum (ed. Frob. 1535) XV, 8 recipit (codd. aliq. recc.) 10 tenuere. et neque (Duk.) 11 (Thraciæ Gron.; Codd., Drak. Græciæ) XVI, 4 (Callimedis Bekk, e B: Gallim. Vulg. Ganymedis) 8 (Non satis certa sunt, quæ Em. 369 tentadi.) XVII, 5 in gymnasium (Mg. Em. 370) XVIII, 4 mihi quoque animo est facere; et (Mg. Em. 370) 5 (Dure admodum inter auro argento que accepto interponitur quæ coac. erant, etiamsi de vasis rebusque aureis argenteisque accipias.) 6 repente sine uncis (Creo.) XX, 7 ex præda sine uncis (W. Idem probabiliter coniecit, scribendum centenos vicenos asses.) XXI, 4 militum timuit, quod (Mg. Em. 371. B militum quod; altera manus supra scripsit timuit) 5 repetivere et postero... progressi, nec (Mg. Em. 214) 12 (Diovi p. Diiovi H. Valesius, Preller; codd., Drak. deo lovi) XXII, 6 Megaram (codd. aliq. recc. Vid. præf. vol. II, 1 p. XXVII ad XXIV, 30, 9. Etiam apud Ciceronem accusatido casu editur Megaram de divin. 1, 27, 57, Sulpic. in epist. ad Fam. IV, 5, 4, itidemque in versibus apud scriptorem ad Herenn. I, 9, 14, sed ablatido Megaris de divin. II, 66, 135. Patara Livius constanter dixit, non Pataram.) 7 sed nec extra fr. Eur. committere (Mg. ad Cic. Fin. p. 821. Codd. sed ne extra fr. Eur. comm.) XXIV, 2 milibus peditum et trecentis (B) 11 (Ercidisse iram aut odium non sine sausa W suspicatur; poterat etiam animum.) 18 humanique (codd. recc. ? edd. vett.) XXV, 1 passum 2 Eleusinam (ed. Mog.) | Megaram (codd. recc.) 3 (Cycliadam Drak. Codd. Cycliadem) 4 (Scribendum opinor pollicitus est.) XXVI, 13 (Erat er deerat dure et nullo exemplo sumi, Şiesbye admonet.) XXVII, 5 (Huiusmodi allractione: Codrionem, ut dedatur, efficio, in tali perbo et hoc verborum ordine neque Lidius neque quisquam bonus scriptor usus est. Ignoti nominis nominativus positus erat.) XXIX, 3 (Nonne Qui in nulla nova re,

geminalis duabus lilleris ?) 11 prodigium, relicta crudelius (interp.) XXX, 6 (Nominatious habitantes grammatice ad reliquerint accommodatus sententia pertinet ad consecrata, ut significentur templa, quæ quondam, pagatim in castellis vicisque habitantes, consecrarint; quomodo XLI, 10, 13 Livius dirit: contione adveniens habita, hoc est: quum adveniens (in adventu) contionem habuisset, et XLIV, 31, 15: vix gladiatorio accepto X talentis ab rege rex, hoc est: quum rex ab rege

[ocr errors]

casu

[ocr errors]
[ocr errors]

bir gladiatorium accepisset. Breviter admoneo, ne attrectetur coniectando, quod attingere enarrando nemo ausus est; dicam alibi fusius de re Em. p. 311 adumbrata, nominatioo interposito senlentüs participialibus aut gerundiis addito apud Liciun et alios.) 7 (Recte fortasse codd. recc.: semusta et truncata) 9 Eleusiniæ (edd. vett., Sig. Codd. recc. Eleusinæ ? El ordo verborum et anaphora Eleusine - Piræi ablativum commendat, adiectioum excludit.) XXXI, 3 superos inferosque (B) XXXII, 3 (Audacius hæc et fortasse sine causa tentavi Em. 372. Tempus hactenus, ita, saltem statui posse dicitur, ut non necessario alterumutrum concilium exspectandum sit.) XXXIV, 7 quattuor milibus equitum (B) 8 discripta XXXV, | vero sine uncis (edd. vett. B, Loc. 4 non) XXXVI, 8 et sine uncis (Uss.) XXXVII, 7 (Ut primo pro ut primum Livianum non videtur; fuitne: ut prima signa suorum ?) 11 (per vias inviaque Drak.. Lor. 2. Vulgo pervias inviasque) XXXVIII, 3 serat) (B) XXXIX, 8 (propere permuniit 1. H. Vossius; codd. opere permuniit; Drak, tantum permuniit) 9 facit (codd. recc.) XL, 4 abduxit et libera (Mg. Em, 372) 9 auctor sine uncis (Loo, 2, Harl., edd. quædam velt. Em. 372) XLI, 8 Phæcæ urbi (Uss. Codd. Phæcado urbi. Strabo IX, 5, 17 p. 438 C: έστι δε και Φαρκαδων εν τη Ιστιαιώτιδι. Polyenus IV, 2, 18. Phæca XXXII, 14 inter Gomphos et fauces, quæ Thessaliam ab Athamania dirimant, esse dicitur ; Æloli, neglecto Amynandri consilio Gomphos petendi, in plana Thessaliæ descenderant. Pharcadonem Uss. nunc putat eo loco silam fuisse, quo Bursianus in Græciæ geographia p. 53 iudicat, ubi nunc est Kolokoto.) 9 passum 13 (Scrib. quum universi sexc. V. supra p. XII ima.) XLII, 6 (Nonne ad tumulum ac castra?) 9 luce prima (B) XLIII, 2 talis sine uncis (B, duo codd, recc. Nollem uncos addidissem.) XLIV, I gesta erant; classis (Mg. Em. 372) 2 in Philippo (codd. rece.) 4 statuæ, imagines (Mg. Em.372.) / dies festi (B aliique, etsi B prinum diesque sacra festi, sed transponendi nota prima manu addita.) | sacerdotesque quæ (B ali sacerdotesque ipsius) | maiorumque (codd. recc.) XLV, 2 in iram (codd. aliq. recc., Gron.) 3 Gaurelon (Drak. Xenoph. Hell. I, 4,22) XLVI, 7 Phthiniæ id super (W. Dici debet, cuius regionis promuntorium fuerit; obiectum refertur ad Demetriadem.) 10 ingerentes. et...saxa iaciebant et cuniculos (Kreyssig. Em. 373 n.) 11 animis et castigationibus regis (Gron. Em. ibd.) 12 quod satis militum videbatur (Drak.; codd. quidl. recc. ? Celeri codd. quod satis videbatur, Quod ex quot ortum trazit Derbi numerum. Relictis, quod militum aut similia, plurali numero participii ad huiusmodi circumlocutionem adiuncto, Livius nunquam dixit.) 13 quoque Ægeleon (Ruperlius.

quam Cælen

B Egeleon) 15 Romani [quæ super portum est] in arcem (Büllner) XLVII, 6 imminens, quem absente ... ratus Romam

..cum venisset (Mg. Em. 373) 7 petit (M9.) XLVIII, 4 extrahere; et quod (Heriz e B: extraheret quod) 8 prætoris absenti sed (Mg. Em. 374 fere e codd.; absenti in ceteris codd. abest, in B inductum est.) | (senatus consulto Duker; codd., Drak. senatusconsultum) XLIX, 2 prætor, [et] in (B alii) | centum milia

2 quingenta pondo (codd., B quidem tanlum: viginti milia o D, aberrante oculo ad alterum milia. Em. 375.) 9 esset, et non eorum, qui (Stürenburg, Em. 376. Codd. esset et eorum) 10 ut veritatem rerum gestarum (Mg. Em. 377. But rerum gestarum ... p. R. videret, vacuo spatio inter ut el rerum relicto; cett. codd. aut ut virtus rerum gestarum publice videretur aut ut virtutes... publice videret) L, 8 (Num ut i ad pleb. ?) 10 est factum rogantibus ... post annos. plebes Cn. Cornelio (interp. mutata. Em. 377.)

Lib. XXXII. Cap. I, 2 Q. Villio errore 6 prorogatum imperium (Gron.; Em. 380 n. Codd. prorogato imperio) | (C. Sergio Bekker; B L. Sergio; Drak. Cn. Sergio) 14 edicta (We B: dicta) II, 7 datum omisso erat (codd. recc.) IV, 3 sunt, in ipsis faucibus imminentes,

vocant Thessaliam; quæ transeunti (Mg. B quam cælen vocant Thessaliæque transeunti. Aliler locum corrigere tentavi Em. 378. Cole Thessalia est ipsa media Thessalia montibus cincta, non fauces, per quas a Pylis Lamiam ilur.) V, 1 (quanticunque Gron.; codd., Drak, quantacunque) | 5 Triphylian, Megalopolitis Alipheran (codd. Nemo pro Megalopolitis scribendo Eleis substituit. Aut Livius dormitans oblitus est Eleos in contrariis Romanis partibus fuisse et eos, quasi dissoluta Megale Poli, Alipheras repetisse animo finrit aul ad hanc fere formam scripsit: Eleis ademptam, Megalopolitis Alipheran) 6 firmabat: Macedonum animos cum Heracliden amicum * * maxime (Mg. Em. 379, addito ad scripturæ codicis B.) VII, 3 portoria venalicium sine uncis (Mg. Plura in h. l. dubitationem habent. Neque hæc coniunctio portoria..., item portorium admodum placet et mullo minus portorium venalicium, genitivo casu ; neque venalicius pro venali recle dicilur neque usitate venalicium pro venaliciorum et superfluus plane videtur genitidus; neque castra illa sic nude posita Hanibalis in Bruttiis , quod olim ipse putavi, intelligi ullo modo possunt neque castrum pro castrorum Livianum est. Castrum, ut iam Drakenborchius iudicavit, locus est Capuæ Puteolisque propinquus. Quid denique Capuæ, loco mediterraneo, cum portorio? Agitur de venalicio,

nam

venalium vectigali, onere Capuæ et Puteolis imposilo. Castrum portorium, appositionis forma,

rerum

поро

« IndietroContinua »