Immagini della pagina
PDF
ePub

1

tuus erat, ideo nominatio in locum ejus non est facta. C. Claudius flamen Dialis, quod exta perperam dederat,, flaminio abiit.

XXIV. Per idem tempus M. Valerius Laevinus, tentatis prius per secreta conloquia principum á

nimis, ad indictum ante ad id ipsum concilium Ac2 tolorum classe expedita venit. Ubi quum Syracusas Capuamque captam, in fidem in Sicilia Italia

que

fuiße, aliquot locis narrat Li. liaque secundarum rerum eventum vius. Valer. Max. 1, 1,4. de Clau. Oftentasset. GEBH. Haec mendo. dio et aliis ob eamdem culpam sa sunt. Praeterquam enim, quod a flaminio remotis : Propter exta capere in fidem nescio quam bene parum curiose admota aris Deo. dicatur, successum omnibus rum immortalium, flaminio abire exsulat scriptis. Recte. sed et jussi sunt , coactique etiam. Dare una vox elisa est ob similis vi. et reddere exta sunt verba propria cinitatem. Scribe, in fidem in in hac re. Virgil. 2. Georg. 194. Sicilia Italiaque rerum secundarum Lancibus et pandis fumantia red. fidem faceret, res secundas Roma

oftentasset. Aït, Laevinum, ut dimus exta.

nis in Sicilia Italiaquc efle, comUbi v. Servium, in quo emen. memorasse Syracusas Capuam dando operam perdidiffc puto que captas. 33, (13, 1.) Ad fidem Barthium ad Statii 4. Theb. 464. tam laetarum rerum effundi in ve DUKER.

stibulo curiae jussit annulos au§. 1. Ad indictum ante ad ipsum crimina Syracusanorum hiberno

reos. 38, (51, 1.) Vetera luxurias id concilium] Nostri ad indictum

rum et Locris Pleminianum tumul. ante ad id ipsum concilium. J.FR. GRON. Ita et omnes nostri cum

tum quum ad fidem praesentium edd. priscis. Basileenses demum Mulia secunda , in Italia Sicilia

criminum retulissent. 27, [40, 4. ] operarum, ut videtur, errore anno 1539. ediderunt ad ipsum que gosta, quassaram rempublicam concilium; pro quo postea Curio excepisse. 30, 133, 9.) Liguribus vulgavit ad ipsum id concilium. campi uberes Italiae in spem victo.

rias ostentantur. Sucton. Ner. (1.) Quamvis autein interim alii, et cum illis Sigonius, priscam le. Atque in fidem majeftatis adeo perctionem revocarint, posteriores

mulsisse malas. Put. autem Catamen usque ad Gronov, edito. pramque captam. Quod si mares errantem Curionem secuti is placet, 'non cuntra conten.

dam. Solet enim Livius intérsunt.

dum posteriori jungere, quod J. 2. 19 fidem in ltaliaque re- respondet duobus. J. FR. GRON. rum secundarum successum) Desi. Ex omnibus meis unus tantum deratur in Pall: 1, ac 3. Suc- Ber, agnoscit to successum, unus cessum. At sec. Ubi cum Syracu. Lovel. 5. ejus loco eventum, a sas Capuamque captas in fide lta. reliquis omnibus tota

que rerum secundarum, ostentasset, adjecissetque, jam inde a majoribus traditum morem Romanis colen- 3 di socios, ex quibus alios in civitatem atque aequum secum jus accepissent, alios in ea fortuna baberent, ut socii esse, quam cives, mallent. Aetolos eo in majore 4 futuros bonore, quod gentium transmarinarum in amicitiam primi venissent. Pbilippum eis Macedonas 5 graves adcolas esse; quorum se vim ac spiritus et jam fregisse, et eo redacturum esse, ut non bis modo urbibus,

lat. Praeterca in Italia, pro in Vocem illam evidenter necesa. Italiaque, Lovel. 2. et Hav. Dein. riam effe agnovit Cl. Crevior. de Syracusas Capuamque captam Gronovius in pr. ed. not. con. Florent. Lovel. 1.2.3.5. Harlej. jecerat, Ubi quum Syracusas CaGaertn. Hearnii Oxonn, et edd. puamque capras, in Hispania Ita. Rom. anni 1472. ac Parm. quo. liaque rerum secundarum Romanis orum auctoritate, testimonio Put. ftenrasset, quod in sec. ed. mefirmata , hanc lectionem recepi. rito sprevit. Ejusdem generis est legatos sor. tesque oraculi Pythici exspectandas J. 5. Vim ac spiritus etiam fre. 5, 15, 19. ubi plura vide. Dou- gille, et co redactos esse, ut) Quos jatius in Colbert. invenit Ubi redactos ofe? Omnes libri reda. quum Syracusas Capuamque ca. ctum elte. Scribo, quorum se vim ptam in fidem in Italia rerum se- ac spiritus et jam fregile, et ro recundarum ostentasset: qua lectio. daciurum effe, «t non modo etc. Se de proposita subjungit, in ea ipse intelligit, deque se promit. nihil esse, quod Gronovius ar. tit Valerius Laevinus. J.FR.GRO. guat. Nomine enim Italiae satis NOV. vim ac spem fregille vigorem. intelligi posle Siciliam, insulam que eo redactum Lovel. 3. 4. Rec. adjacentem, adeoque vicinam , et Hearnii D. vim ac spiritus vi. ut Italiae quondam pars fuisse gorem fregille et eo redactum Vos. dicatur. Verum tum ipsi credam, vim ac spiritus fregile vigorem ef quum oftenderit, Messanan et co redactum Lov. 1.2.5. Harl. Ber. Rhegium, quae sane maxime vi. Hafn. Gaertn. Hav. Hearnii L. 1. cinae sunt, altera in Sicilia, al. et edd. principes. Hinc Veneta tera in Italia, urbes Italiae vo- anni 1498. et Moguntina vim ac cari. Quum igitur ejus sententia spiritus fregile, vigorem etiam co hac difficultate prematur, et lon- redactum. Et ita Colon. anni 1525. ge plurimi atque optimi codd. et Cervic. nisi quod insuper ac in Italiaque pracferant, longe ve. spiritus eriam fregile. Paris. anni risimilius videtur, unica voce 1529. vim ac spiritus etiam fregis: addita legendum in Sicilia Italia. se, et vigorem eo redactum. Frohen. que , quam, duorum vel trium , 'anni 1531. vim ac spiritus etiam fre. eorumque non optimorum, Mito. gile, et co redactos. Verum Flor. ac rum scriptura probata, subfti. Cant. vim ac spiritus etiam fregis. tuendum in Italia , et sub Italia se, et eo redactum: quomodo et. Siciliam comprehendendam effe. iam Aldus vulgavit. Gronovii con. Liv. Tom. VIII,

Y

quas per vim ademissent Aetolis, excedant , sed ipsam 6 Macedoniam infestam babeant.

Et Acarnanas, quos aegre ferrent Aetoli a corpore suo diremtos , restitutu

rum se in antiquam formulam jurisque ac ditionis eorum. 7 Haec, dicta promissaque ab Romano imperatore,

Scopas, qui tum praetor gentis erat, et Dorymachus', princeps Aetolorum, adfirmaverunt auctoritate sua, minore cum verecundia et majore cum fi

de vim majeftatemque populi Romani extollentes. 8 maxime tamen spes potiundae movebat Acarnaniae.

vum

jectura verilima el; etiam atque tis erat Voll.gui tum populi Roma. e jam sacpe commutantur. V.ad ni getiserar Lovel. 1. qui tum po39, 10, 6. Ex redacturum autem vel pulus Romanus gentis erat Flor. 'V. redact'um levi errore datum est ad 31, 10, 4. redactum, quod quum sensum non efficeret, inde editores redactos Confirmarunt auctoritatem suam dederunt, librarii vocem vigorem minore cum verecundia) Sensus eft inseruerunt.

perquam obscurus. Quidam poft 9.6. Restituturum se in antiquam haec omnia referentes ad parti

verbum confirmarunt difinxerunt, formulam jurisque ac ditionis corum] Infra contribuere uno verbo diftinctionem faciendam censent.

cipium extollentes. Alii poli suam dicit. spoovénew Graeci. Sic

for. Nonnulli accusativum in ablati. mula juris 32, 33, 7. 38, 9, 10. (* u.

mutarunt authoritate sua. bi v. Donat.) formula sociorum Sed, ut ingenue fatear, sensum 44, 16, 7. H. VALES. Liv. 33, 38, 1. Asiae civitates in antiquam im.

verum non percipio. Qui poli perii formulam redigere est conatus.

verbum affirmarunt diftinctionem 39, 26, 2. Paracheloïda nullo jure runt: Aetolos se nimis impuden.

posuerunt , hunc sensum elicucThessalorum formulae factam. 43, 6, 10. Lampsacenos in sociorum for. vim yere extulife: haec utraque

ter laudasse, Romanorum autem mulam referre Q. Maenius practor juffus. De verbo contribuere v. ad ad commovendos Aetolos juviire. 38, 3, 10.

quanquam nihil aeque movebat,

atque Acarnaniac potiundae spes. 8.7. Dorimachus princeps] Puto Sed haec atque sequentia mutila Dorymachus, ut Doryphorus Suet. elle suspicor. GLAR. Libri om. Ner. 29. Dorylaus Cic. pro Dejot. nes habent praeter Pal. 1. affir. 15. Dorylas Ovid. 5. Met. 129. ut maverunt auctoritatem suam mino. ibi recte Heinsius, pro Dorilas. re cum verecundia et majore cum Eft enim contractum es Dorylaus , fide vim. Ille vero affirmaverunt. ut Arcesilas ex Arcesilaus. DUK. auctoritatem suam in ore cum ve. Thorimachus Flor. Deromachus Lo. recundia , et majorem cum fide vim. vel. 2. Paullo ante qui tum .... GEBH. adfirmarunt primum obgentis erat, ita lacuna relicta, vium fuit in Basil. anni 1554. ad. Harl. qui tum populi Romani gena sumtum , ut videtur, ex Glarca

Igitur conscriptae conditiones, quibus in amicitiam societatemque populi Romani venirent: additumque, 9 ut, si placeret vellent que, eodem jure amicitiae Elei, Lacedaemoniique, et Attalus, et Pleuratus, et Scer dilaedusesserit. (Asiae Attalus, hi Thracum et illyriorum reges.) Bellum ut extemplo Aetoli cum Pbis 10 lippo terra gererent. Navibus ne minus viginti quinquies remibus adjuvaret Romanus. Urbium Corcyrae tenus 11 ab Aetolia incipienti solum tectaque, et muri cum agris, Aetolorumį alia omnis praeda populi Romani esset.

no. Certè ottines edd. priores, ini. Asiam non üño modo dicunt omnesque scripti afirmaverunt ; antiqui. Romanos Asiam proprie quod iterum Paris. anno 1573. re: dictam äppellase tractum litora: tocarunt. Deinde auctoritate sua lem a Pergamo usque ad Cariam, primus dedit Froben. anno 1531, in eaque re ferè divisionem pria Priores auctoritatem suam, quod scam sequutos fuiñe , scribit is. Servant Flor. Voll. Lovel. quini: Vollius ad Catulli carm. 49. p. que, Harl. Ber. Hafn. Gaertn. et 108. Adde Spänhem. Dit. 9. de Hav. Alteruin tamen malo: In: Praeft. et Usu num. p. 630. et Cel: terpungendum autem eft, ut hic lar. Dillert. Academ.'parte 1. disa exhiberi juli į qua distinctione sert. 3. DUKER. admiđa, nihil morari poteft. Int. telligè autem minori cum verecus. Hi Thraciti at fllyricorum rigos dia ei majore tum fide, quám fece- frant) Vide hunc loquendi mo: fant Romani, qui verecundius së dum. Tbracum Pleuratus erat, Jaudarant, et tamen minus crede. Illyricorum Scerdiletus, quem bantur, utpote qui in re sua te: Polyb. Scerdilaidusii vocat. "Eos: Biimonium dabant.

dem nominabis lib. seq. et libro $.9: Pleuratus et Scirdiletusj Vet. 1. de bello Macedonico. GLAR. lib. Scordilendus. Polyb. Znepot. Pall. tres, ét vet. ed. hi Thracum haidós. SIG. Pal. 1: et vet. ed. et Illyriorum. sèc. tamen Heliòrum. Scerdiledusi secret Pleoratus et Ser: tert. Illiciorum. vet. ed. Illyricos diledus, ut pofterius nomen quo. rum. GEBH. In primo invenio que scriptum habet Pal. 3. GEBH. Gryphio hi Illyridrumi Ceterum Put. Scardilaedus. Polyb.

Exépôt: omnes scripti et prius editi ni Laidos. 3. FA. GRON. Scerdilar. Thracuti et illyriorum regist Aus in Oxonn. effe, Hearne auctor FR. GRON. Primae edd. Ai Thrda ed, Scerdiledus edd. principes. cum et Illyricorum reges. Froben. Codd.mei varia monara obferunt. deinde anno 1535. hi Illyriorum Sęd Gronov. verum reftituit. V. roges, duabus vocibus ominis , ad 18,637. Miror vero, non vi: vulgavit, quas in suis supereste dice ; id etiam relituendum effe Gebhard. et Gronov. monúcrunts 44, 31, 3. ubi nunc Scerdileto cir: Concinütt omnes méi et Otoññ. cumfertur.

Hearnii. Mox si seq: terra mari: Aside Attalusj Érat ret Pergås que gertrint Brancal. Latinii.

Darentque operam Romari, ut Acarnaniam Aetoli ba12 berent. Si Aetoli pacem cum Philippo facerent, foe

deri adscriberent, ita ratam eorum pacem, si Pbilip

pus arına ab Romanis sociisque, quique eorum ditionis 13 essent, abstinuisset. Item, si populus Romanus foedere

jungeretur regi, ut caveret, ne jus ei belli inferendi Al14 tolis sociisque eoruin esset. Haec convenerunt, con

scriptaque biennio post Olympiae ab Aetolis , in

Capitolio ab Romanis, ut testata sacratis monumena 15 tis essent, sunt posita. Morae caussa fuerant re

tenti Romae diutius legati Aetolorum. Nec tamen inpedimento id rebus gerendis fuit. et Aetoli extem

J. 11. Urbium Corcyrae tenus ) congrua. GEBH. propter arcem ac. Corcira tenus verior erit ordo. cepii Lov.5. praeter arcem accepit SABELL. Pal, 1. et vet. ed. Cor- Voll. Lov. 1. 2. 3. 4. Harl. Gaertn. cyrai. sec. Cortire. tert. Comrete- et Hav. praeter arcem excepit Ber. nus. GEBH. Scripti Corcyrae te- et edd. ante Aldum. Ceterum poft nus. J. FR. GRON. Ita et codd. haec verba demum finiebatur mei, atque Oxonn. Hearnii. V. praecedens parenthesis, quam ad 44, 40, 8.

deinde Gruter. in ultima ed. an.

te ea clausit. Sed priorem inters. 12. Ita ratam eorum pacem )

punctionem revocavi. Muretus (19. Var. lect. 16.) itara

Et Oleniadas Naxumque Acarnatam fore pacem. J. FR. GRON. Muretus ita emendavit ex Mio. mendarunt, quod Olenus etiam

num çaptas ] Quidam Oleniada eVerum omnes mei vulgatum ser.

in Aetolia. Ai nihil hoc ad Acar. vant, nisi quod earum corruptius sit in Gaerin. Mox g. seq. bellum

nanas: ideoque ego Oeniadas le. inferendi Von. Lovel. 1.3.4. Harl. gendum puto. Diveiddas enim A. Ber. Hafn. Gaertn. Hlav, et edd.

carnanum urbem et apud Strabo. antt. Postea Aldus dedit bellum,

nem et Thucydidem reperias. Ita reliquis scriptis adliipulantibus. verbis (cap. seq.) Adversus quos

in pofterioribus quoque Livii

Acarnanum gens et viribus impar, 9.14. Olympiae Aetolis) Vet. lib.

et jain moenia Oleniados Naxumque Olympiae ab Aetolis. Recte. sig, amila cernens , legendum puto Oe. Itá non modo omnes scripti, scd niadon. Et facilis in his lapsus est, et edd. una Sigonii excepta, in quemadmodum sciunt omnes do. qua praepositio omilla erat.

cti , quid in Graecis dictionibus

ab octingentis jam annis libris I. 15. Eam praeter arcem vi ces acciderit. GLAR Vet. lib. Erhopit] Pall. tres accepit. Vet. ed. ex- loniadas. Item (cap. scq.) Menia. cepit. Vulgata "Latinitati magis das. Quae lectio etsi" ex

« IndietroContinua »