Immagini della pagina
PDF
ePub
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

Printed in Germany

1

PRAEFATIO 1. Codices, quibus Catilina et Iugurtha Sallustii tradita sunt, in duo genera discedunt.

a) Mutili (maiusculis litteris signati ") lacuna in extrema parte lug.: 103,2 quinque delegit 112,3 et ratam laborant; quae lacuna in multis codicibus recentiore manu suppleta est. P cod. Parisinus 16024, olim Sorbonnensis 500, saec. X scrip

tus. verba lug. 113, 3 conloquio decretum et quae se

quuntur perierunt (= P priorum editorum). A cod. Parisinus 16025, olim Sorb. 1576, eiusdem aetatis

(=p prior. edit.). C cod. Parisinus 6085, exeuntis saec. X vel ineuntis saec. XI.

post finem lug. oratio Bocchi (c. 110) prima manu adscripta est, tum recentiore manu tota lacuna suppleta

(=pprior. edit.). B cod. Basileensis A. N. IV 11, saec. XI scriptus. ut in C,

ita in hoc codice lug. 110 in fine libri prima manu ad

scripta (= B prior. edit.). N cod. Palatinus 889, olim Nazarianus, ineuntis saec. XI,

(= N meae editionis Upsaliensis). K cod. Palatinus 887, olim Kemnati humanistae, saec. X vel

XI exaratus. Iug. 102, 11 beneficiis desinit, reliqua posterior

manus supplevit (= K edit. Upsal.). H cod. Berolinensis 205, olim Philipps. 1902, saec. XI scrip

tus. lacunam alia manus paulo post supplevit (=H. edit. Upsal., h Maurenbrecheri: Sallustiana 1. Heft: Die Über

lieferung der Iugurthaluecke (a. 1903]). M cod. Monacensis 4559, saec. XI vel XII scriptus. praeter

lacunam lug. 28, 1 pecunia 31, 12 sunt ii qui (=folia 236 et 24" codicis) recentior manus scripsit (= M prior.

edit.) T cod. Turicensis bibl. reip. C 143 a, saec. XI exeuntis. la

cuna post suppleta (= prior. edit.).

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

1) Mutilis, qui apud Dietschium et in mea editione Upsaliensi (a. 1911-1915) siglis P1, PS, Mnotati sunt, nova sigla indidi A, C, M, ut – id quod nunc fieri solet numeri litteris adfixi primam et correctricem manus significarent.

D cod. Parisinus 10195, olim Echternacensis, eiusdem fere

aetatis, glossis germanicis praeditus. lacuna recentiore

manu suppleta (=D edit. Upsal., E Mausenbrecheri). P cod. Hauniensis 25, olim Fabricianus, eiusdem temporis.

extrema lug. pars inde ab 103,2 usque ad finem recentiore manú scripta (=F prior. edit.).

Omnes hi codices manum correctricem passi sunt. inprimis correcturarum P', Avis est maxima, cum eae a prima manu exiguo temporis intervallo disiunctae sint. T littera codices MTDF consentientes sum complexus. X consensum codicum PACB vel omnium vel trium si

gnificat. Y consensum ceterorum codicum (NKHP) vel omnium vel

plurimorum significat.

Cognatio mutilorum, quam in Prolegomenis ad Sallustium (Gotoburgi 1911) p. 6–67 explicavi, hoc fere stemmate illustretur:

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Accedunt in lacuna lug, recensenda hi mutili, in quibus lacuna paulo post aetatem prioris manus suppleta est: Q cod. Parisinus 5748, saec. XI scriptus (=P4 prior. edit.) R cod. Vaticanus 3325, saec XII exeuntis Vi edit. Upsal.,

v Maurenbrecheri).

b) Integri (minusculis litteris signati) totum lugurtham exhibent. 1 cod. Leidensis Voss, lat. 73, saec. XI scriptus in fine valde

mutilatus lug. 109, 4 praeterea desinit (=l edit. Upsal., L

Maurenbrecheri). 8. cod. Lipsiensis bibl. sen. rep. I fol. 4, eiusdem saeculi

(=s prior. edit.). n cod. Parisinus. 6086, eiusdem aetatis. lug. 108, 2 consulto

esse exit (=n edit. Upsal.). m cod. Monacensis 14477, eiusdem aetatis. Iug. 106, 1 Volux

adveniensdesinit (=m prior. edit.).

Praet hos in la na lug. adhib est: a cod. Palatinus 883, saec. XII scriptus (=n edit. Upsal.

et Maurenbrecheri).

Integri codices cognatione a mutilis diversa non coniunguntur, sed alii ad alios mutilos propius se adplicant. ut Is a X, mn ab Y saepius stant. Cf. Prolegomena p. 68-86.

c) Orationes et epistulas non tantum Catilinae lugur-, thaeque sed etiam Historiarum servatas tradit V cod. Vaticanus 3864, saec. X exaratus. de indole huius

codicis in Prolegomenis p. 104–117 egi.

2. Testimonia veterum scriptorum permulta sunt: inde ab primo p. Chr. n. saeculo usque ad tempora medii aevi scriptores verba, locutiones, enuntiata Sallustii adferunt, quibus vel sententias exornent vel rebus fidem tribuant vel res grammaticas illustrent.

Ea testimonia, quae ad certum locum referri possunt, sive auctor Sallustium nominat sive non, in apparatum criticum recepi, asterisco * addito, ubicumque nomen Sallustii deest.

Imitationes, quae sermonem Sallustianum tantummodo redolent, aspernatus sum, nisi quod paucis locis eas ad lectiones stabiliendas adhibui.

Hic scriptores enumerantur scriptaque, in quibus verba leguntur e Sallustio sumpta. notas, quibus in app. crit. usus sum, uncis () inclusi. Adnotationes super Lucanum, ed. I Endt (adnot.sup.Lucan.). Agrecii de orthographia, ex recensione H. Keilii (Agroec.

gramm. VII). Albini Magistri orthographia, ex recens. H. Keilii (Albinus

gramm. VII). Arusiani exempla elocutionum, ex recens. H. Keilii (Arus.

gramm. VII). Aurel. Augustini confessiones, ex recognitione P. Knæll

(Aug. conf.). - de civitate dei, tertium recogn. B. Dombart (Aug. civ.). de natura et gratia, rec. C. F. Vrba et J. Zycha (Corp. Vind. 60) (Aug. nat. et grat.). epistulae, rec. A. Goldbacher (Corp. Vind. 34 ut 44] (Aug.

epist.). - principia dialecticae, recogn. et adn. Crecelius (Aug.

dialect.).

quae feruntur regulae, ex recens. H. Keilii (Aug.gramm.V). Ausonii ad Gratianum gratiarum actio: opuscula rec. R. Pei

per (Auson. grat. act.). Bedae liber de arte metrica, ex recens. H. Keilii (Beda

gramm. VII).

[ocr errors]
« IndietroContinua »