T. Lucretii Cari De rerum natura libri sex: ad exemplar Gilberti Wakefield, A.B. cum ejusdem notis, commentariis, indicibus, fideliter excusi, Volume 3

Copertina anteriore
Bell & Bradfute, 1813

Dall'interno del libro

Cosa dicono le persone - Scrivi una recensione

Nessuna recensione trovata nei soliti posti.

Pagine selezionate

Altre edizioni - Visualizza tutto

Parole e frasi comuni

Brani popolari

Pagina 138 - At genus humanum multo fuit illud in arvis Durius, ut decuit, tellus quod dura creasset...
Pagina 178 - In caeloque deum sedes et templa locarunt, Per caelum volvi quia nox et luna videtur, Luna dies et nox et noctis signa severa 1190 Noctivagaeque faces caeli flammaeque volantes, Nubila sol imbres nix venti fulmina grando Et rapidi fremitus et murmura magna minarum.
Pagina 173 - ... nam genus humanum, defessum vi colere aevum, 1145 ex inimicitiis languebat ; quo magis ipsum sponte sua cecidit sub leges artaque iura. acrius ex ira quod enim se quisque parabat ulcisci quam nunc concessumst legibus aequis, hanc ob rem est homines pertaesum vi colere aevum.
Pagina 205 - ... si non aurea sunt iuvenum simulacra per aedes lampadas igniferas manibus retinentia dextris, lumina nocturnis epulis ut suppeditentur, nec domus argento fulget auroque renidet nec citharae reboant laqueata aurataque templa, cum tamen inter se prostrati in gramine molli propter aquae rivum sub ramis arboris altae non magnis opibus iucunde corpora curant, praesertim cum tempestas arridet et anni tempora conspergunt viridantis floribus herbas.
Pagina 152 - ... tum penuria deinde cibi languentia leto membra dabat, contra nunc rerum copia mersat.
Pagina 147 - A parvis quod enim consuerant cernere semper alterno tenebras et lucem tempore gigni, non erat ut fieri posset mirarier umquam nec diffidere ne terras aeterna teneret nox in perpetuum detracto lumine solis.
Pagina 303 - Scilicet et fluvius qui non est maximus, ei est ', Qui non ante aliquem majorem vidit, et ingens Arbor homoque videtur, et omnia de genere omni Maxima...
Pagina 2 - Caetera de génčre hoc quœ sunt portenta perempta , Si non victa forent, quid tandem viva nocerent? Nil , ut opinor ; ita ad satiatem terra ferarum Nunc etiam scatit , et trepido terrore repleta est Per nemora ac montes magnos sylvasque profundas; Qua; loca vitandi plerumque est nostra potestas.