Immagini della pagina
PDF
ePub
[merged small][ocr errors][ocr errors]

vibus à maritima vi cutum. fed altse rupes infuper imminebant, quas celeriter oppidani, affumptis regüis militibus quos in ipræfidio habebant, ceperurit. adversus quos Livius, quanquam erant iniqua ac difficilia ad exitus loca, Ilfæos auxiliares & Smyrnæorum expeditos juvenes mifit. li, dum miffilibus primò & adversus paucos levibus excursionibus lacessebatur magis quàm conferebatur pugna, fuftinucrunt certamen. poftcaquam plures ab urbe affluebant, & jam omnibus multitudo effundebatur, timor inceffit Livium, ne & auxiliares circumvenirentur, & navibus etiam ab terra periculum effct. ita non milites folùm, fed etiam navales focios, remigum turbam, quibus quisque poterat telis, armatos in proelium eduxit.

Tum quoque anceps pugna fuit.; neque milites folùm aliquot, fed L. Apustius tumultuario proelio cecidit. poAremd tamen fufi fugatique funt Lycii, atque urbcm compulsi : & Romani cum haud incruenta victoria ad naves redierunt. Inde in Thelmessicum profecti finum, qui latere uno Cariam, altero Lyciam contingit, omilla Patara amplius tentandi fpc, Rhodii domum dimiffi funt. Livius, præservectus Afiam. in Græciam tranfmifit, ut conventis Scipionibus (qui tum circa Theffaliame rant) in Italiam trajiceret.

XVII. Æmilius, pofteaquam omiffas in Lycia res & Livium profectum in Italiam cognovit, quum ipfe ab Ephefo repulfus tempestate irrito incepto Samum róvertisset, turpe rátus tentata fru

Atra Patara effe, proficisci ed tota claffe, & fume ma vi aggredi urbem ftatuit. Miletum & cete cam oram fociorum pratervecti, in Bargylietico finu exfcenfionem ad Jaffum fecerunt. Urbes segium tenebat præsidium : agrum circa Roman hoftiliter depopulati funt. Miffis deinde qui pe colloquia principum & magistratuum tentarent a: nimos, posteaquam nihil in poteftate fua refponde runt effe, ad urbem oppugnandam ducit. Eran: Jassensuum exsules cum Romanis. ii frequentes Rhodios orare inftiterunt ; ne urbem, e vicinan sibi don cognatam, innoxiam perire finerent. Sibi exfilii nullam aliam cauffam effe, quàm fidem erga Romanos. Eadem vi regiorum, qua ipfe puye first, teneri eos qui in urbe maneant. omnium affenfium sinam mentem effe, ut fervitutem regiam effugerent. Rhodii moti precibus, Eumene etiam rege aflum. pto, fimul suas necessitudines commemorando, fimul obsesfæ regio præsidio urbis cauffam mise. rando, pervicerunt ut oppugnatione abfifteretur. Profecti inde, pacatis ceteris, quum oram 'Alia legerent, Loryma (portus adversus Rhodum eft) pervenerunt. Ibi in principiis fermo primò inter tribunos militum fecretus oritur, deinde ad aures ipsius Æmilii pervenit, abduci claffem ab Ephelo, ab suo bello ; ut abi tergo liber: relictus hostis in tot propinquas focioruter urbes omnia impune co. nari poffet. Movere ea Æmilium : 'vocatosque Rhodios quum percunctatus effet, utrumnam Pataris univerfa claffis in portu stare poffet ? quum respondiflent, non poffe ; caufam nactus omittendæ rei, Samum reducit naves.

finu

XVIII. Per idem tempus. Seleucus Antiochi cl filius, quum per omne hibernorum tempus exerci- tu tum in Æolide continuiffet, partim fociis ferendo CUL apem, partim quos in focietatem pellicere non po- qu

terat

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

terat depopulandis ; tranfire in fines regni Eumenis, dum is procul ab domo cum Romanis & Rhodiis Lyciæ maritima oppugnaret, ftatuit. Ad Elæam primò infeftis fignis accessit : deinde, Omissa oppugnatione urbis, agros hostiliter depopu. latus, ad caput arcemque regni Pergamum ducit oppugnandam. Attalus primò ftationibus ante urbem positis, & excursionibus equitum levifque armaturæ magis laceffebat, quàm fuftinebat hoftem. poftremò quum per levia certamina expertus, nulla parte virium se parem esse, intra moenia fe recepiffet, obfideri urbs coepta est. Eodem ferme tempore & Antiochus ab Apamea profectus, Sardibus primùm, deinde, haud procul Seleuci caftris, ad caput Cayci amnis ftativa habuit, cum magno exercitu mixto variis ex gentibus. Plurimum tér

roris in Gallorum mercede conductis quatuor mil- libus erat. hos, paucis admixtis, ad pervastandum

paffim Pergamenum agrum misit. Quæ pofteaquam Samum sunt nunciata, primò Eumenes avocatus domestico bello cum claffe Elæam petit : inde quum præstò fuissent equites peditumque expediti, præsidio eorum tutus, priusquam hoftes sentirent aut moverentur, i Pergamum contendit. ibi rursus levia per excursiones proelia fieri cceptaj. Eumene summæ rei discrimen haud dubiè detreEtante. Paucos poft dies Romana Rhodiaque claslis, ut regi opem ferrent, Elæam ab Samo venerunt. Quos ubi expofuiffe copias Elææ, & tot classes in unum convenisse portum, Antiocho allatum eft ; & fub idem tempus audivit, consulem cum exercitu jam in Macedonia effe, pararique quæ ad transitum Hellesponti opus effent : tempus

veniffe

veniffe ratus, priùs, quàm terra marique fimu! urgeretur, agendi de pace; tumulum quendam adversus Elatam caftris cepit. ibi peditum omnibus copiis relictis, cum equitatu (erant autem fex mil lia equitum) in campos fub ipfa Elææ moenia de fcendit : miffo caduceatore ad Amilium, velle fe de pace agere.

XIX. Æmilius, Eumene à Pergamo accito, adhibitis & Rhodiis, concilium habuit. Rhodii haud aspernari pacem : Eumenes nec boneftum eft dicere, eo tempore de pade ngi: nec escitum rejima poni poffe. Qui enim, inquit, aus boneftè incluyl moenibus dan obfefli leges pacis accipiemus ? aut au rata ifta pax erit, quam fine comfule, son ex ancho ritate fenatus, injuffu populi Romani peregerimus : Quero enim, pace per te facta, rediturufre excitem plo in Italiam fis, claffem exercitumque dedu&urus ! an exfpectarurus, quid de ea re consuli placent, quid fenatus censeat, ant populus jubeat? Reftat ergo, ni maneas in Asia ; do rurfus in hiberna copia *dučte, omiffo bello, exhauriant commeatibus prébendis focios : deinde (fa na vifum fit jis penes quas potestas fuerit) instauremus novum de integro bela lum. quod poffumus, fo ex hoc impetu rerum nihil prolatando remittitur, ante biemen Diis volentibus perfeciffe. Hæc fententia vicit : responsumque Antiocho est, ante confulis adventum de pace-agi non pofle. Antiochus, pace nequicquam tentata, vaftatis Elæenfium primum, deinde Pergamenorum agris, relicto ibi Seleuco filio, Adramytteum, he&iliter itinere faéto, petit : agrum opulentum, quem vocant Thebes campum, carmine Homeri nobilitatum. neque alio ullo loco Alix major re

- giis militibus parta eft præda. Eodem Adramyt

iteum, ut urbi præsidio essent, navibus circumves i&i, Æmilius & Eumenes venerunt.

XX. Per eofdem fortè dies Elæam ex Achaja mille pedites cum centum equitibus, Diophane omnibus his copiis præpofito, accefferunt. quos, egressos navibus, obviam miffi ab Attalo nocte Pergamum deduxerunt. Veterani omnes, & periti belli erant; & ipfe dux Philopoemenis, fummi tum omnium Græcorum imperatoris, discipulus. qui biduum simul ad quietem hominum equorumque, & ad visendas hoftium ftationes, quibus locis temporibusque accederent reciperentque fefe, fumpferunt. Ad radices fere collis, in quo pofita eft urbs, regii fuccedebant, ita libera ab terge populatio erat, nullo ab urbe, ne in stationes quidem qui procul jacularetur, excurrente. Poftquam femel compulf metu se moenibus incluserunt, contemptus eorum, & inde negligentia apud regios oriturs non ftracos, non infrenatos magna pars habebant equos. paucis ad arma & ordincs relictis, dilapli ceteri sparserant fe toto pafsim campo: pars in juveniles lulus lafciviamque verfi

, pärs vescentes sub umbra, quidam fomno etiam ftrati. Hæc Dio. phanes ex alta urbe Pergamo contemplatus, arma {uos capere, & ad portam præstò esse jubet : ipfe Attalum adiit, & in animo fibi effe dixit, hoftium ftationem tentare. Ægre id permittente Attalo, quippe qui centum equitibus adversus trecentos, mille peditibus cum quatuor millibus pugnaturum corneret; porta egreffus, haud procul statione hoftium occafionem opperiens consedit. Et qui Pergami erant, amentiam magis quàm audaciam cre

dere

« IndietroContinua »