Immagini della pagina
PDF
ePub

DIALETTO DI BORGOMANERO (Verbanese).

11. Al gh'éra na botta un òmu, e casacca , e mattè sögla; maltèghi 'n l'iva dū mattàj;

di 'n aneli, e cauzèlu; 12. E'l piü zuvnu du cusci l'à did 23. E nè tó sübtu 'n bel vidè, mazunsé a sö pari: Pari, dèmi'l me tocu zèlu, mangiuma , e fuma na racconch'a vènmi; e lü l'à sparté fòghi la chiglia; roba.

24. Parché ust mè mattu l'era mör13. Da là poc tempu, ust matù l’à tu, e l'è risüscitâ ; l'era persu, e io tirà riva tut cul ch' l'iva tucaghi, e truvàlu. E i ån smanza la Šavarotta. l'é nad via a stimma luntàn luntàn, e 28. Al prümmu di dü mattài l'era l’å mangia 'l fat số cun al svaldrini. fò 'n t’un campu; e'n tal gni cà ,

14. E quand l'à biö'ngüalà tüt cussi, quand l'è stač a riva, l'à santö ch'i l'ė gnöghi na gran carestia 'n tu cul sunavu, e ch’i cantavu. . paisu, e lū l'à smanzà a véi da bsö- 26. L'à ciamâ un di sarvitùi, e l'à gnu;

| dumandàgbi, cud rera sta roba; 13. E l'é nad inà, e l'è tacassi tacà 27. E cul sarvitù l'à did unséghi: n'omu dü cü siti là, ch' l'à mandàlu L'è gnö cà vöst frade, e vöst pari l'à a vardè i puršei in t' la sö campagna. fad mazzè 'n vidè bel grassu, par al

16. E l’iva voja d'ampinì la panša güstu da véghilu san e salvu. dal' giandi ch'i mangiavu i nimai; 28. L'è gnöghi la sutta, e l'uriva ma 'nzun dàvagu.

gnanca nè ’n cà. E inóra l'è gnö fò sö 17. Quand l'à biö tirá cà 'l có, l'

àpari, e l'à smanzá a préghèlu da ne dič unsé tra d'lü: Quanci sarvitùi a dénti. cà d'mè pari i ån pan fin ch’i vòlu, 29. Ma lü, rispondenti, l' à did a e mé chilò i crapi d'la fami.

sö pari: Ecu, inn land agni ch'i sér18, I lévarò sö, e i narò cà d' mè vivi, e iò mal disabidévvi 'n bottu, pari, e i diròghi: 0 pari, i ò offando e vü i mai gnanca daciumi 'n cravical Signór, e vü;

chi, ch’i podiss stė légru con i mė 19. I n'merti piö da vèss ciama | amisi; vöst fiö; tignèmi come un di vöst sar- 30. Ma dapussu ch'l'è gnö cà stü. vitui.

ch'l'à mangiả tüt cussi cun al plandi, 20. Al leva sö, e'l va da sö pari. | i mazzâ ’n vidé du cu'ngrassa. L'era 'ncù luntàn, che së pari là vü- | 31. Ma lü l’å did unséghi : Abba stulu, e l'à santössi a pianži 'l cor, I pu nutta; té t’è 'l mè carö, e tüt cul e l'è náciughi 'ncuntra, l'à ciapàlu’n ch’i ò, l'è tüt cuss tö; tal cõlu, e l'å basâ sölu.

32. Ma a n's'pudiva parò fè d'man21. E 'I fiö l’à diciughi : Pari, i ocu da stè légri, e fè 'n bel disnè, paroffesu al Signór, e vü, i n'merti piö chè tö fradè l'era mörtu, e l'è risüda vėss ciamå vöst fiö.

scitá; l'era pèrsu , e l'è stač truvá. 22. Alora 'I pari l'a diciu ai sö sarvitùi : Prästu , portè ša la piü bela

NICOLÒ E. CATTANEO.

DIALETTO BERGAMASCO.

11. On om el gh'ia du föi;

28. Ma'l pàder l’à déd ai sò ser12. E'l piö zùen de lur l' à déč a vitùr: Prést, porté ché 'l piö bel abet, sò påder: Tata, dèm la porsiù de so-e vestil; metiga l'anèl in dit, e i scarstansa ch'el me toca; e lü’l ghe divide pe in pe; la sostansa.

! 23. Méné ché ü vedėl ingrassat, e 13. Dopo poc dé, ol pio zuen I'à copél, e maèm, e fèm baracca; regondit töt ol sò, e l' è ’ndad in pais 24. Perchè sto mè fiöl l'era mort fontà, e là l’à dissipàt quat al gh'ia e l'è resüssitàt; l'era pers e s'l'à a viv de barachér.

troát; e csé i comensè'a fà festa. 14. E dopo ch'el s’è maját töt ol 28. Ol föl magiùr , che l'era 'n sò, al s'è fad in quel pais öna care- di cap, in del turnà a cà , là sentit stéa gajarda, e'l comensè a éss al a sunà e cantà; bisogn;

| 26. Ciamåt ü di sò servitùr, el g'à 18. L'è ’ndad doca a tacàss a ü be domandat, cossa l'era sto bacà. nestånt de quel pais, ch'el l’à man- 27. E lü 'l gh'à rispondit: L'è égnit to dàt fò 'n da sò campagna a fà pascolà | fradėl, e tò pàder l'à copat ü vedèl i porsèi.

grass, perchè 'I l’à ricūpert sano e 16. E là 'l desideràa de impieniss ( salvo. la dansa di giande ch'i mangiàa i stess 28. Alura al fradėl magiùr al ghe suni; ma nissü gh' en daa.. salté la mosca , e 'l volia miga 'ndå

17. Turnat in lü l'à déd: Quate bi- 'n cà; e 'l pàder l'è égnit fò, e l'à sacche in cà de mè pàder i g'à dol comensat a pregàl. på a brondós, e mé ché crape de fam. 29. Ol fiöl l’à rispòst a sò pàder:

18. Learò sö, e ’ndarò de mè på- Ecco, a mé, che l'è tace agn che ve der, e ghé dirò: Tata , ò pecàt con- serve, sensa mai trasgredì ü vost ùrtra 'l siél e contra u;

den, no m'i mai dač gnà ü cavret 19. Za no sò piö dègn de ess ciamåt de godìm coi mè amis; vost fiöl; ciapém come ü di vosd sguà- 30. E dopo che l'è égnit sto fől ter.

ché, che l’à maját töt ol sò coi pö20. E csé, sbalsàt in pè, 'I végnè tane, i copàt ü vedėl ingrassat. de sò påder; ma l'era amò de lontà, 31. Ma 'l påder el gh'à déd: Té, 'I che sò pàder el l'à dögiàt; el s'è müit me sčėt, te sè sèmper con mé, e töt a compassiù, e, corit incontra, 'l gheol mé l'è tò; s’ė bötåt al col, e 'l l’à basat sö. 52. L'era però de giöst de god e

21. 01 fiöl el gh'à déd: Tata, ò pe-| tripüdià, perchè sto tò fradel l'era càt contra 'l siél e contra u; za no sò mórt e l'è reégnit; l'era pers e s' l'à piö dègn de èss ciamàt vos fiöl. catát.

PIÉR RUGGÉR DE STABİLL.

DIALETTO CREMASCO.

11. On òm al gh’avia du fói; 1 22. Ma el påder l’à dét ai sò ser

12. Al püssè zoen l'à dét a sò pà-vitùr: Prest, porté ché el vestit po der: Pupa, dam la part che m'a vé; bel, e metighel sö, metiga sõ 'n anèl e lü'l gh'à spartit la sò roba. an dit, e metiga sö dele bele scarpe;

13. Dopo qualch dě, al püssè zoen 23. E menè ché 'n vedèl grass, e rà fat so 'I fagòt de töt quel ch'al massél, ch'el mangiarem e farem gh'avia, l'è andat in t’ün paés luntà festa; luntà , e là l’à spendit tot el sò in 24. Perchè sto mé fiól l'era mort di vésse,

e adės l' è resüssitat; l' era perdit, e 14. Quan l'à avit consümàt töt, l'é adėss l'èm truat; ei s'è mess adré égnit una gran carestéa in quel paés, a mangià. e lü al gh ia miga de cumpràss da 28. El fiól prém l'era a fora, e mangia;

| quand l'è turnát, che l'è stat arént 18. Alura l' è 'ndàt da on siùr de a cà , l’à sentit a sunà e cantà. quel paés , ch'el là mandàt nel sò 26. L'à ciamàt on servitùr, e'l gb'à cios a vardà i ròi.

| dumandàt cossa che l'era quel bacà. 16. E lü 'l voria impieniss la pansa 27. E 'I servitùr al gh'à dét: È égnit cole giande che magnàa i ròi; ma nissü tò fradėl, e io padre l' à massat 'n gh'a na daa.

vedèl grass , perchè l' è turnåt så. 17. Alura al s'è mess a pensà i fat 28. Lü l' è ’ndát an còlera, e 'l yuso, e l' à dét da per lũ: Quanti 'ser-ria miga ’ndà 'n casa; alura 'l padre vitùr in casa da me padre i gh'à på rè égnit fora , e'l rà ciamàt. infina ch'i vól, e mé ché móre da 29. Ma lü 'l gh’à dét a sò padre: , fam.

Varda, rè tanti an che mé te serve, 18. Léarò so, andarò da me padre ta sò sempre stat obediènt; e ta m'è e gb'a dirò: Pupa, mé ò pecat anvèrs mai dat ün cavrèt da mangià cui mè al Signùr e ’nvèrs de té;

cumpàgn; 13. No só miga dègn che te me cià- 30. E perchè è égnít sto tò fiól, che met po tò fiól; ma tègnem come 'n rà consümåt töt an d'i yésse, té t'è tò servitùr.

massåt ün vedèl grass. 20. L'è leàt sö, e l'è égnit da sò 31. Ma 'l padre 'l gh'à dét: Sent, padre; quand l'era amò luntà , sò al mé fiól, té ta sè sempre con me, padre l'à vést; l'à sentit cumpassiù, e töt quel che g'ò l' è tò; el gh'è curit ancuntra, el gh'à tràt 52. Bisognava però fà festa e aléi brass al col, e 'l là basat sö. Igréa, perchè sto tò fradèl l'era mort

21. El fiól el gh'à dét: Pupà, mé ò e adess l' è resüssitàt; l'iem perdit e pecat anvèrs al Signùr e anvèrs da adėss l’èm trust. té; e no sò miga dègn che te me ciàmet tò fiól.

FAUSTINO SANSEVERINO.

DIALETTO CREMASCO Rustico.

11. N'úmen a'l gh'ia du bagài; 1 29. E'l tà l’à déč ai servitùr: né

18. 'L pö dóen l'à déd a sò tả: Tà, mo, svelte, serni fò la vesta pö reca, dèm la part dal mè, che m'a toca; le matigla sö; matiga la éra 'n dal dit, e lü, sò tà, a'l gh'à fad tra lur le dii-e i scarp an d'i pè; sgiù.

23. Mané 'l vadėl pö grass e mas13. Da lé a poc dé, fad 'l fagot da sél; sa maje e sa bie alegramento; töt al sò, 'I bagài pö dóen l' è nad 24. Chè sto mè bagài l'era mort, amvià ’n d'ön pais da luns féss, e e l'è resüssitat; al s'era pardit, e'l là 'l gh’à consümàt fò töt'l sò'n stra- s'è truàt amò. E lé i à scumensàt's vesse.

diertimét. 14. Dopo ch'el gh'à livråt da daga 28. 'Ntat turna a cà l'otre bagài pö la fi, 'n chel pais gh'è nač na cara- ved che l'era a fò, e 'l sent a sunà e stéa pütardia, e lü'l s'è truat prope'n cantà; bisogn;

26. A 'I ciama 'n servitùr, a 'I l'an18. E gh'è ignit 'n cor da nà da jü | türèga da stö budéss. dal pais, al qual a 'l l’à cassat an la 27. E lü'l gh'à respundit: Gh'è vela a là 'I purchér.

turnát a cà tò fradel, e tò tà Pà fac 16. E'l sa saràv ’nféna sadülát co massà 'n vadel, perchè 'I l'à quistat li giande di roi; ma nissü ga na daa. så e salv amò.

17. A la fi a 'l s'è fač na rasù, e 28. E lü l'è nad tat an còlara, ch'el da lü 'n tar lü’l gh’à déc: Quad ser-vuria mia nà da dét. Ilura sò tà l'è vitùr an ca da me tà i gh'à 'l på 'n | ignit da fò a pregàl. bundansia, e mé só ché quase 'n pisa 29. Ma lü'l gh'à respundit: I è tač da la fam.

| agn che va serve, e gh'è fac semp 18. Narò véa da ché, narò da me | töt chel che m’i urdenat; e m'i mai tà, e ga disarò : Tà, mé gh'fac '

ldad gnà 'n cavrèt da god an cumpapacat ancuntra 'l siél, e 'ncuntra u; gnéa di mè camarade;

19. Mé no so'pö degn da ess ciamàt 30. Ma daché gh'è ignit a cà stö vost bagài ; tratèm anfurma i vosč vost bagài, ch'el gh'à livrat da conservitùr.

sümà fò töt con de li done da mal fà, 20. E sensa få tate sprolunghe, l'

égh’i massat al vadèl pö grass. nač da sò tà. 'Nsibé che l'era amò da 31. Ma 'l tà 'I gh’à déd: Bagài, té luns, sò tà 'I l'à cugnussit, gh'è ignit t'a sè semp con mé, e töt chel che da caragnà, a' gh'è curìt ancuntra, gh'ò mé l'è a' to; e brassandol sỡ 1 loa basat.

32. Ma l'era bé da giösto, che stés21. 'L bagài 'l gh’à déč: Tà, mé sem ’n pò alegramént e féssem na fegh'ò fač'l pacàt ’ncuntra 'l siél, estiola, perchè stö tò fradėl l'era mort, cuntra u; mé no só po degn da esse l'è resüssitàt; a 'l s'era pardit, e'l ciamåt vost bagài.

s'è truåt amò.

[ocr errors]
[ocr errors]

Prete GIOVANNI SOLERA.

DIALETTO BRESCIANO.

"pe;

11. Ön òm el gh'ia du scèd; tür: Zo prest , portè che 'l piö bel

18. El piö zuen el disè al sò bobå: àbit e vistil, e mitiga l'anèl en dit, Bobà , dèm la part de beni che me e le scarpe 'n pè; pertoca; e lü el ga fé le pard. 23. E menè föra ön vedėl engras

13. Poc dopo el piö zuen, fat sö töta sát, e copèl, e mangióm, e stóm aléla sò roba, el sé metė 'n viàs per öngher; paés lontà, e là 'I majè föra tot el sò, 24. Perchè sto me fiõl che ché l'era en dei vésse.

mort e l'è resössitat; l'era pers e l'è 14. Dopo ch'el g’à it consömát töt, stat catàt; e i sa metė a tảola. s'è fat en quel paés öna gran cari 28. El sčèt piö grand l'era 'n del stia, e lü 'l scomensè a troàss en bi-camp, e'n del vègner a casa, quand sögn;

che l'è stat visi, el sentè a sonà e 18. E lande, e 'l sé metė a server

cantà. giü de quel paés, ch'el la mande en 26. E ciamàt föra ön servitùr , el dei sò camp a fà pascolà i porséi. ga domandė , che noità gh'era.

16. E l' aerés volit impieni la sol 27. E lü ' ghe risponde : L'è riàt pansa dele taèle, che i mangiàa i si; tò fradel, e tò pàder l' à copåt ön ma nissü gh’en dåa.

vedèl ingrassat, perchè 'l l'à ricūpe17. Tornàt pò ’n lū, 'l disé : Quad råt så. servitùr en cà de mè påder i gh'à a- 28. E lü l'è andat en còlera, e nol' bondansa de pà; e mé ché möre de volia andà dént; ma sò påder l'andė

föra, e 'l se metė a pregàl. 18. Léarò sö, e 'ndarò da mè på- 29. E lü’n risposta 'l ghe disè: Varder, e gh'a disarò: Bobà, ò pecàt con- de, l' è tač agn che va serve, e no tro 'l Signur, e contro de vó; v'ò mai disübidit; e vó no m'i mai

19. Za no sò piö dégn d'ésser cia- dat gnà ’n cavrèt per godimela coi mè måt vost fiõl; tignim come giù dei camerade; vost servitùr.

| 30. E adėss che quest'àlter che ché, 20. E leàt sö, l'andé de sò påder. che l’à maját föra 'l sò cole done, l'€ Sò påder el la vede, che l'era amò tornát, i copat per lü'l vedel ingrasde lons, el s'è moit a compassiù, e, såt. corèndogh'incontra, el gh'è sbalsàt ! 31. E'I påder el gh'à rispost: Car el al col, e 'l l'à basåt.

mè scèt, té te sè sèmper con me, e 21. Alura 'l fiöl el gh’à dit: Bobà, i quel ch'è mé l' è tò; ò pecàt contro 'l signùr e contro de | 32. Bisognàa få past e godisela , vó; za no sò piö dégn d'èsser ciamåt perchè sto tò fradėl che ché l'era vost fiol.

mort e l'è resössitàt; l'ie pers e l'ò 22. Ma 'l påder el disè ai sò servi- catát.

Conte Luigi LECHI.

fam.

« IndietroContinua »