Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors]

:

ca Tarentum Brundufiumque. L. Æmilio Paulo in ulteriorem Hispaniam, præter eum exercitum quem

à M. Fulvio proprætore accepturus effet, decretum, ut novorum militum tria millia duceret, & trecentos equites; ita ut in iis duæ partes

sociûm Latini nominis, teriia civium Romanorum esset. Idem supplementi ad C. Flaminium, cui imperium prorogabatur, in Hispaniam citeriorem eft miffum.

M. Æmilius Lepidus à L. Valerio, cui fucceffurus Y esset, fimul provinciam exercitumque accipere jussus: - L. Valerium, fi ita videretur, proprætorem in provin 4 cia retinere; e provinciam ita dividere, ut una ab

Agrigento ad Pachynum effet : altera à Pachyno Tyndarium, Eam maritimam oram L. Valerius via ginti navibus longis cuftodiret, Eidem prætori man

datum, ut duas decumas frumenti exigeret : id ad 3:

mare comportandum, devehendumque in Græciam curaret. Idem L. Oppio de alteris decumis exigendis in Sardinia imperatum, Ceterùm non in Græciam, fed Romam id frumentum portari pla

cere. C. Livius prætor, cui claffis evenerat, cum # triginta navibus paratis trajicere in Græciam primo

quoque tempore jusfus, & ab Atilio naves accipere. veteres naves, quæ in navalibus erant, ut reficeret & armaret, M. Junio prætori negotium datum eft, & in eam claffem focios navales liberti

nos legeret. pang III. Legati terni in Africam ad Carthaginienfes, is & in Numidiam ad frumentum rogandum, quod

in Græciam portaretur, misli: pro quo pretium solveret populus Romanus. Adeoque in apparatum curamque ejus belli civitas intenta fuit, ut

P. Cornelius consul ediceret, qui fenatores effens, ů

quio

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

quibusque in senatu fententiam dicere liceret, quique minores magistratus essent, ne quis eorum lor. giùs ab urbe Roma abiret, quàm unde eo die redire poffet ; neve uno tempore quinque senatores ab urbe Roma abeffent. In comparando impigre classem C. Livium prætorem contentio orta cum colonis maritimis paullifper tenuit. Nam quum cogerentur in classem, tribunos plebis appellarunt. ab iis ad fenatum rejecti sunt. Senatus ita, ut ad unum omnes consentirent, decrevit, vacationem rei navalis his colonis non esse. Ostia, & Fregenæ, & Caftrum novum, & Pyrgi, & Antium, & Tarracina, & Minturnæ, & Sinuessa fuerunt, quæ cum prætore de vacatione certaverunt. Consul deinde Manius Acilius ex senatusconsulto ad collegium fecialium retulit : Ipsme utique regi Antiocho indiceretur bellum, an fatis effet aid præfidium aliquod ejus nunciare ? ego num Ætolis quoque separatim indici juberent bellum ? do num priùs societas eis doo Do micitia renuncianda esset, quàm bellum indicen dum? Feciales responderunt: 7am ante fefe, quum de Philippo confulerentur, decrêje; nihil referre, ips coram, an ad præsidium nunciaretur. Amicitiam renunciatam videri, quum legatis, toties repetentibus res, nec reddi nec satisfieri aquum cenfuiffent. Ætolos ultro fibi bellum indixisse, quum Demetriadem, fociorum urbem, per vim occupå jent: Chalcidem ter : ra marique oppugnatum iffent: regem Antiochum in Europam, ad bellum populo Romano inferendum traduxiffent. Omnibus jam fatis comparatis, Manius Acilius consul edixit : Ut quos L. Quintius milites confcripfiffet, de quos fociis nominique Latino imper

affet, quos fecum in provinciam ire oporteret,

[ocr errors]
[ocr errors]

dos tribuni militum legionis primą ego tertia, utì omnes Brundufium Idibus

. Majis convenir ent. ipse ante diem quintum Nonas Majas paludatus urbe egreffus eft.

IV. Per eofdem dies & prætores in provincias profecti funt. Sub idem tempus legati ab duobus regibus, Philippo & Ptolemæo Ægypti rege, Romam venerunt ; pollicentes ad bellum auxilia, & pecuniam, & frumentum. ab Ptolemæo etiam mille pondo auri, viginti millia pondo argenti allata.

Nihil ejus acceptum. Gratiæ regibus actæ. & quum uterque se cum omnibus copiis in Ætoliam venturum, belloque interfuturum polliceretur ; Ptolemæo id remiflum. Philippi legatis refponfum ; gratum eum fenatui populoque Romano facturum, fi Manio Acilio consuli non defuif fet. Item ab Carthaginiensibus & Mafiniffa rege legati venerunt. Carthaginienses tritici mo- . diûm mille, hordei quingenta millia ad exercitum, dimidium ejus Romam apportaturos polliciti sunt: id ut ab fe munus Romani acciperent, petere fe. & claffem fuorum fuo fumptu comparaturos, & ftipendium, quod pluribus penfionibus in multos annos deberent, præsens omnc daturos. Mafinissæ legati, quingenta millia modiûin tritici, trecenta hordei ad exercitum in Græciam ; Romam trecenta millia modiûm tritici, du-, centa quinquaginta hordei, equites quingentos, elephantos viginti regem ad Manium Acilium confulem miffurum. De frumento utrisque responfum: ita ufurum eo populum Romanum, ti pretium acciperent. De claffe Carthaginienfibus re

miflum, præterquam

quid navium ex foedere deberent. de pecunia item refponfum ; nullam ante diem accepturos.

V. Quum hæc Romæ agebantur, Chalcide Aatiochus, ne- ceffaret per bibernorum tempus, parcim ipfe follicitabat civitatum animos mittendis le. gatis, partim ultro ad eum veniebant : ficuri Epirotæ communi gentis confenfu, & Elei è Peloponneso venerunt. Elei auxilium adversus Achæos pe. tebant, quos, poft bellum non ex fua fententia in dictuin Antiocho, primùm civitati fuæ arma illaturos credebant. Mille iis pedites cum duce Cre. tenli Euphane funt milli. Epirotarum legatio era: minimè in partem ullam liberi aut fimplicis animi. Apud regem gratiam initam volebant, cum eo u caverent, ne quid offenderent Romanos. petebant enim, ne fe temere in cauffam deduceret, exposites Adrer/us Italiam pro omni Grecia, e primos impetus Romanorum excepturos.

Sedo fe ipfe poffet terrefiribus navalibusque copiis præfulere Epiro, cupidè e um omnes Epirotas eo urbibus doo portubus fuis ako cepturos. fa id non posset, deprecari, ne fe nudos atque inermes Romano bello objiceret, Hac legatione id agi apparebat, ut five (quod magis credebant) abftinuiflet Epiro, integra fibi omnia apud exercitus Romanos effent, conciliata fatis apud regem gratia, quòd accepturi fuiffent venientem: five venislet, fic quoque fpes veniæ ab Romanis foret, quad, non exspeotato longinquo auxilio ab fe, presentis viribus fuccubuiffent. Huic tam perplexx legationi quia non fatis in promptu erat quid refponderet, legatos fe miffurum ad cos dixit, qui

de

[ocr errors]

de iis, quæ ad illos feque communiter pertinerent, loquerentur.

VI, In Boeotiam ipfe profectus est, cauffas in fpeciem iræ adversus Romanos eas, quas ante dixi, habentem ; Brachylle necem, bellum à Quintio Coroned, propter Romanorum militum cades, illatum: re vera per multa jam secula publice privatimque labante egregia quondam disciplina gentis, & multorum co ftatu, qui diuturnius effe fine mutatione rerum non poffet. Obviam effufis undique Bootix principibus Thebas venit. ibi in concilio gentis, quanquam & ad Delium impetu in præfidium Romanum facto, & ad Chalcidem commiserat nec à parvis nec dubiis principiis bellum ; tamen eandem orationem exorsus, qua in colloquio primo ad Chalcidem, quaque per legatos in concilio Achæorum ufus erat, ut amicitiam fecum institui non bellum indici Romanis poftularet, neminem, quid ageretur, fallebat. de cretum tamen fùb levi verborum prætextu pro rege adversus Romanos factum est, que gente adjuncta, Chalcidem regreffus, præmiffis inde literis, ut Demetriadem convenirent principes Ætolorum, cum quibus de fumma rerum deliberaret, navibus eo ad diem indictam concilio venit. Et Amynander, accitus ad consultacrdum ex Athamania ; & Annibal, jamdiu non ado hibitus, interfuit ei concilio. Consultatum de Theffalorum gente est, quorum omnibus qui ad erant voluntas tentanda videbatur. in co modo diverfæ fententiæ erant: quod alii extemplo agendum ; alii ex hieme, quæ tunc ferme media erat differendum in veris principium , & alii legatos

tan

[ocr errors]

Hac quo

« IndietroContinua »